بیست و نهم بهمن روز خوبی برای علاقمندان دوبله نبود. خبر درگذشت استاد ایرج رضایی خاطره صدای گرمش را در ذهن‌ها زنده کرد؛ هر چند سال‌ها کم‌کار شده بود و ما از شنیدن صدای گرمش محروم...

(دقیقاً سه سال پیش و در این پست، به دلایل کم‌کاری بزرگانی همچون خانم‌ها هاشم پور، راستکار و جناب رضایی اشاره کرده بودم.)

استاد ایرج رضایی

احتمالاً بیشتر علاقمندانش، گویندگی او در سریال مختارنامه به جای محمد بن حنفیه (با بازی محمد رضا شریفی‌نیا) را آخرین فعالیت حرفه‌ایش می‌دانند؛ اما به گمان من آخرین هنرآفرینی‌اش در سریال نامدار* تولید سال ۱۳۹۰ مرکز لرستان بود. او در این سریال به عنوان راوی داستان سخن می‌گفت و البته جملات مهم و زیادی را نیز بیان می‌کرد. صدای گرم استاد ایرج رضایی چنان روحی در این اثر دمید که بیننده ناخودآگاه مجاب می‌شد داستان را تعقیب کند.

قسمت اول سریال نامدار

(توصیه می‌کنم علاقمندان مرحوم ایرج رضایی، حتماً به یاد ایشان این ویدئو را دنبال کنند)

به هر حال هنوز از شوک درگذشت مرحوم رضایی بیرون نیامده بودیم که خبر درگذشت جناب منوچهر والی‌زاده، اندوه‌مان را مضاعف کرد.

استاد منوچهر والی‌زاده

اولین بار که مبهوت صدای زیبای جناب والی‌زاده شدم نوجوانی پانزده-شانزده ساله بودم و هنرنمایی جناب والی‌زاده در صداپیشگی سریال آرزوهای بزرگ (Great Expectations) محصول ۱۹۸۱ بی‌بی‌سی، توجهم را جلب کرد. او در این سریال به جای پیپِ جوان (با بازی جری ساندکوئیست فقید) صحبت می‌کرد.

شخصیت پیپ با بازی مرحوم جری ساندکوئیست و صداپیشگی استاد منوچهر والی‌زاده

گفتنی‌ها را درمورد سرزندگی صدای جناب والی‌زاده و هماهنگی صدایش با انواع شخصیت‌های معروف و غیر‌معروف، سیاه و سفید، انیمیشنی و رئال شنیده و خوانده‌اید.

اما علاوه بر این، آنچه همواره مورد تحسین است، فعالیت فراوان و مستمر او در حرفه‌اش بود. او تا ماه‌های آخر زندگی، در کسوت‌های مختلف صداپیشگی و مجری‌گری برنامه‌های تلویزیونی و رادیویی، پشت میکروفون حاضر می‌شد؛ آن هم با انرژی مثبت فراوان. (مثلاً اجراهای پر شورَش در برنامه‌های رادیو پیام)

فرازی کوتاه از حضور زنده‌یادان حسین عرفانی، محمد عبادی و منوچهر والی‌زاده در برنامه خندوانه و بیان خاطرات‌شان درمورد دوبله سریال "لوک خوش‌شانس"

به قول BATMAN عزیز گمان می‌کردیم، جناب والی‌زاده صد سال عمر خواهد کرد.

حتماٌ برای شما هم پیش آمده است که مرگ عزیزی را باور نکرده و همواره گمان می‌کنید که زنده است. در میان هنرمندان، من هنوز هم مرگ ناصر عبداللهی را باور نکرده و همیشه فکر می‌کنم، زنده است. اکنون به فهرست نامیراهای من یک اسم دیگر هم اضافه شده است: منوچهر والی‌زاده...

------------------------------------

* سریال "نامدار" به سفارش معاونت امور استان‌ها و به کارگردانی جناب حسن هدایت در مرکز لرستان تولید شده و از جمله نکات قوت آن بهره‌گیری از بازیگران محلی در کنار تعدادی از بازیگران غیر محلی، استفاده از موسیقی بومی، طراحی صحنه و لباس قابل قبول و مخصوصاً بودجه بسیار کمتر از تولیدات شبکه‌های سراسری سیما بود. این اثر -با وجود بعضی ضعف‌ها- از بیشتر آثار تولید شده در زمان خود سَر بود؛ اما به خاطر قانون سلیقه‌ایِ الزامِ پخش اول بار آثار تولیدیِ مراکز استانی از شبکه "شما" اصلاً دیده نشد و شبکه‌های سراسری هم از روی لجاجت، آن را پخش نکردند!