(۱۴۰۱/۲/۴ صبح ۰۸:۵۵)سروان رنو نوشته شده:  

با سپاس از کاپیتان اسکای عزیز ,

فیلم زیبایی که در چیستان معرفی شده از آن دسته فیلم هایی است که اولین بار در یک عصر جمعه از تلویزیون پخش شد. یادم می آید که غمِ عصر جمعه ها - که بچه های دهه شصت حتما تجربه کرده اند - با غم پایانِ تلخ فیلم ترکیب شد و من بسیار غمگین شدم.

یکی از زیباترین و تاثیر گذارترین فیلم هایی است که ساخته شده است و پیام عمیقی دارد که اهل دل را ساعتها به فکر فرو می برد.

درود بر همگی به خصوص یاران دهه شصتی
و تشکر از کاپیتان اسکای عزیز

بله، حق با شماست سروان!

اون سکانس پایانی فیلم که افسر (در عکس بالا  ) چوب دستی دوست مرده اش را بر بالای گور وی به یادگار نصب می کند،واقعا" غم انگیز است. یادم هست که یک بار در عصر یک جمعه ی زمستانی دیدم.

آن صحنه ی چوب دستی در بالای گور،به نوعی پایدار باقی ماندن دوست عزیزش یعنی ....  ...... را هم القا می کند.

                                ***

حالا یک سوالی برای دوبلور  این شخصیت به یادمانی برام پیش آمده؛

کی به جاش حرف زده؟