(۱۴۰۰/۱۰/۲۶ عصر ۱۰:۵۳)کاپیتان اسکای نوشته شده:  

    شگفت انگیز و غیر قابل تکرار، بزرگتر از زندگی، آنقدر آشکار و روشن که هیچ نمایی از آن فراموش نمی شود! تکان دهنده، شاعرانه، یک اپرای شتری پر سر و صدا!

من این فیلم را بسیار دوست می دارم .

نه به خاطر اینکه خودم هم در آن بازی می کنم ! ...

بلکه به خاطر اینکه مربوط به دورانی است که فیلمسازان عاشق بودند ... عاشقِ سینما ... و حاضر بودند برای ساخت چنین پروژه های عظیمی رنج ماهها زندگی در بیابان را به جان بخرند تا اثری هنری و بی همتا مانند این فیلم جاودانی خلق کنند.

در عین حال خبری از افکت و جلوه های فیک کامپیوتری نبود ... همه چیز واقعی بود. لازم نبود بازیگر در جلو پرده سبز زیر کولر ادا و اصول در بیاورد تا بعدا زمینه بیابان و ... را به فیلم ضمیمه کنند.

بزرگی این فیلم را فقط بر پرده بزرگ سینما و شاید سینمای خانگی-خصوصی می توان درک کرد.