(۱۳۸۹/۲/۶ صبح ۰۷:۱۹)taxi driver نوشته شده:  

. اون سكانسهاي اخر فيلم محشر بود اون ديالوگ تو غار...

حتی منِ سنگدلِ بی عاطفه هم سر این سکانس اشک تو چشمام اومد .... وقتی متن نامه هایی که زن چند ساعت قبل از مرگش نوشته بود خونده می شد .... همچنین اونجایی که بیمار انگلیسی دست ژولیت بینوش رو می گیره و ازش خواهش می کنه تا آمپول خلاصی رو بهش بزنه تا از این درد و رنج راحت بشه .  اون سکانس ابتدایی فیلم رو هم دوست دارم. اونجایی که دوربین از بالای هواپیما ، بیایان های شنی رو نشون میده و تیکه ای از شال گردن زن از کابین هواپیما در هوا معلق است. .

من از این بازیگر رالف فینس از زمان فهرست شیندلر خوشم می اومد. چهره خاصی داره .