هامفری بوگارت - شمایل سینمای کلاسیک

جعبه پيام
» <سروان رنو> فیلمی که حس و حال واقعی جنگ جهانی دوم را دارد : https://cafeclassic5.ir/showthread.php?t...6#pid47426 » <شارینگهام> فیلم «شب بیست و نهم» در سینمای ایران بی نظیره، فیلم ترسناک همتای اون نیست. » <BATMAN> با این وجود حمید رخشانی با تیزهوشی بالا تونسته در سکانسهای مختلف ذهن مخاطب تیزبین و نکته سنج رو به فیلم نامه و داستان اصلی ارجاع بده » <BATMAN> اونزمان به کارگردان اجازه ندادن فیلمنامه اصلی رو کارگردانی کنه در نهایت مجبور شده زیر تیغ سانسور بره، به همین دلیل بیننده حین تماشا با تناقضات زیادی مواجه میشه » <BATMAN> درسته شارینگهام عزیز، شب بیست و نهم بهترین فیلم ترسناک سینمای ایرانه/ دختر همسایه در واقع همون جن بوده ، بخاطر همین یجاها ازش صدای موجودی درنده خو به گوش میرسه » <شارینگهام> بتمن جان، گرچه مسخره بود، ولی تجدید خاطره ی خوبی بود! » <BATMAN> چه خنده دار و البته مسخره https://uupload.ir/view/tanz_akj2.mp4/ » <شارینگهام> درود بر یاران کافه،نسخه ی دوبله« بانویی با سگ ملوس» موجوده؟ » <آدمیرال گلوبال> ممنون...دوبله آواز زیر باران جایی پیدا میشه » <کنتس پابرهنه> درود بر همه دوستان... جناب آدمیرال اسم فیلم‌ها به ترتیب از چپ به راست: "سامورایی"، "مسابقه‌ی بزرگ" و" آواز زیر باران" هست.

پيام :

رتبه موضوع

5 رای - 3.6 میانگین
1
2
3
4
5

حالت موضوع بندی \| حالت خطی هامفری بوگارت - شمایل سینمای کلاسیک
نویسنده	پیام

رامین_جلیلوند آفلاین

دوست قدیمی

ارسال ها: 468
تاریخ ثبت نام: ۱۳۸۸/۸/۳۰
اعتبار: 27

تشکرها : 1178
( 2621 تشکر در 329 ارسال )

شماره ارسال: #8

RE: هامفری بوگارت - Humphrey Bogart

(۱۳۸۸/۱۰/۹ عصر ۱۱:۳۶)سروان رنو نوشته شده:

(۱۳۸۸/۱۰/۷ عصر ۰۸:۴۵)IranClassic نوشته شده: اولین باری که دیدمَش ، در صدا و سیمای خودمان بود اما فیلمی بود که صورت او در بیشتر فیلم پوشیده بود ، باندپیچی شده بود. داستان فیلم در مورد یک قاتل بود که بعد از فرار از دست پلیس ، برای اینکه شناسایی نشود صورت خود را جراحی می کند.

فکر می کنم گذرگاه تاریک هم اولین تجربه دیدار من با بوگی بوده باشد. یادش بخیر اون زمان ها چقدر تلوزیون فیلم های کلاسیک سیاه و سفید می ذاشت ( البته چون تلویزیون ها سیاه و سفید بود همه فیلم ها خودبخود کلاسیک می شد ! ) این فیلم یکی از فیلم های عجیب و غریب حتی با معیارهای امروزیه. اینکه قهرمان داستان در نیمه اول فیلم اصلا دیده نشه. داستانی غیر عادی در مایه های سانست بولوار و یا تا حدودی مرد سوم. بوگارت با آن صورت نازیبا و نخراشیده اش ( با استاندارهای بقیه سوپر استارهای مرد ) انگار نیرویی جادویی برای جلب تماشاگر با خود داشت ( چیزی در حد هاله نور که امروز بعضی ها دارن ! ) خلاصه اینکه به نحو عجیبی این مرد در جلو دوربین جذاب و دوست داشتنی است و وقتی در صحنه ای وارد می شود خودبخود نظر تماشاگر از بقیه بازیگران ، متوجه او می شود.