اول بسم اله یه سلام خیلی گرم به بچه های مشتی کافه کلاسیک و یه خسته نباشیدِ گرمتر بابت این تاپیک خاطره انگیز . من از روز سه شنبه هفته ی پیش مشغول خوندن پستای این تاپیک و تاپیک برنامه کودک دهه ی شصت هستم و انصافا تو هپروت سیر میکردم و میکنم. ایول به این همه حافظه و اطلاعات.... بازم ممنون

و اما بعد ... میدونم الان جزو باقالیا هستم و تریپ ایرادگیری و کارشناسی ورداشتنم موجبات کهیر ملت رو فراهم میکنه، اما بیخیال. نهایت به ریشم میخندین دیگه!

(۱۳۹۳/۶/۱۲ صبح ۱۰:۴۳)پیرمرد نوشته شده:  

از فیلم های بسیار عالی که تنها یکبار سهوا پخش شد، هنگ شترسواران یا Hawmps است که اکنون 24-25 سال است منتظر بازپخش آنم ولی زهی امید باطل.

فیلم تولید سال 1976 آمریکا است با بازی جیمز همپتون - کریستوفر کانلی و کارگردانی جو کمپ. داستان از این قرار است که گروهی از هنگ سوار آمریکا در وایومین به جای اسب های عربی که سفارش داده اند، شتر دریافت می کنند. شاید جالب ترین صحنه فیلم تعقیب مجرمی است که جک الم نقش آن را بازی می کند و مجموعه ای از اسلحه های میراثی را در بسته ای چرمی همراه دارد (احتمالا الهام گرفته از کلکسیون اسلحه سرهنگ مورتیمر در "برای چند دلار بیشتر") و برای کشتن هر کس به دنبال اسلحه مناسب حال وی می گردد و یکی از آنها را به عنوان "هفت تیر گاوکشی عمه" اش معرفی می کند. دوبلورها را به خاطر ندارم ولی شاید مرحوم معمارزاده به جای جک الم صحبت می کرد.

(۱۳۹۳/۶/۲۹ عصر ۱۰:۱۹)پیرمرد نوشته شده:  

(۱۳۹۳/۶/۱۳ صبح ۰۸:۰۵)فیلیپ ژربیه نوشته شده:  

ایول برادر. منم مثل شما 25 سال منتظر بازپخشش هستم. یادمه خیلی از دیدنش حال کردم. یه جاییشم بود که طرف با هفت تیر به یکی شلیک میکرد ولی اون طوریش نشد. بعد نشون داد زیر شنلش یه کتاب قطور بود که تیر تو کتاب گیر کرده بود مرسی

چند هفته پیش  دوست خوش ذوق و خوش حافظه ما جناب ژربیه،این پاسخ را دادند، و در آن گویا یکی از صحنه های پایانی فیلم "پنج قهرمان" را شاید به علت نزدیک بودن ژانر و زمان پخش آن به ژانر و زمان پخش "هنگ شترسواران"، اشتباه گرفته بود، تصادفا در همان زمان بنده در حال جستجوی صحنه ها و اطلاعاتی از فیلم پنج قهرمان بودم و اشاره جناب ژربیه مرا امیدوار کرد که هنوز آلزایمر فراگیر نشده،

نهایتا چون از یافتن اطلاعات در اینترنت ناامید شدم، شرح کوتاهی از این فیلم می نویسم تا شاید دیگر دوستان، اطلاعات بیشتری در اختیار جمع بگذارند:

تا آنجا که قوای حافظه یاری ام می کند، این فیلم در صبحگاه یکی از اعیاد مذهبی(احتمالا میلاد با سعادت مولی الموحدین) احتمالا قبل از اتمام جنگ،به نمایش درآمد. داستان به واقع مربوط به جنگهای استقلال آمریکا با محتوای کمدی بود، پنج مبارز در پی اتفاقاتی با هم آشنا می شوند و برخوردهایی با کت قرمزها پیدا می کنند. ماندگارترین صحنه آن هم همان بود که جناب ژربیه اشاره کرد.

[/quote]

ضمن تشکر از پیرمرد دوست داشتنی و عزیز بابت یادآوری این فیلم قشنگ و خاطره انگیز ، جسارتا از اونجایی که این فیلم نزدیک پونصد دفعه  از شبکه استانی ما پخش شد به خودم اجازه میدم  دوتا نکته رو عارض شم:

1- دوبلور "جک کارتر بد" با بازی جک الم جناب بهرام زند بود.

2- سکانسی که برادر ژربیه (ژان والژان اسبق) فرمودن کاملا درسته. جک کارتر به سینه ی ستوان (اگه اشتباه نکنم با صدای منصور غزنوی) شلیک میکنه و بلند میگه : من کشتمش... من کشتمش   بعد توی همین لحظه سرجوخه و باقی سربازا میرسن و سرجوخه (با صدای سعید مظفری) با دسته ی تفنگ توی سر جک کارتر میکزنه و بهش میگه : تو غلط کردی!  چند دیقه بعد هم ستوان از جاش بلند میشه و شنلش رو کنار میزنه و کتاب رو درمیاره. (اگه یادتون باشه این ستوان کلی سوسول بود واسه خودش و اهل کتاب و نظافت و .... اول فیلم که به پادگان وارد میشد دوتا چمدون کتاب با خودش آورده بود)

یه تیکه ی فیلم هم خیلی باحال بود:

وقتی بار اول از سربازا سان دید، یکیشون بوی گند میداد . ستوان از سرجوخه پرسید این کی حموم رفته؟ گفت: فکر کنم پارسال بود! ستوان گفت: اینقدر تند تند اینا رو حموم نفرستین!

 برم یه کم لوبیا بخورم ذهنم باز شه. فعلا