نگاههای عاشقانه بوگارت و برگمن در کازابلانکا، دلها را می لرزاند و عاشق می کند... بوگارت محکم،مغرور و مردانه برگمن را در آغوش می گیرد و همه اینها شکل دهنده زیباترین صحنه های تغزلی تاریخ سینما می شوند...

اما، قدرت بازیگری بوگارت را باید با ذکر این نکته توام ساخت... این مرد جسور، دوست داشتنی، کم حرف و جذاب، 173Cm قد داشت حال آنکه برگمن 175Cm و در میان زنان، بلند قامت محسوب می شد... شکل گیری این صحنه های لطیف، ممکن نبود مگر با استفاده از کفشهایی که قد بوگارت را به شکلی محسوس افزایش می داد، پاشنه ای را زیر کفشهای وی محکم می بستند تا به قول دوایی بتوانی حداقل به ارتفاع یک پلۀ کوتاه، بلندتر باشی و از بالا در چشمان زن، ستاره فیلم خیره شوی...دلت هری بریزد و ...از آن نگاههای عمیق که سینما دوستان با آن زندگی می کنند...

وقتی فکر می کنم که تو یک ستاره ای، شهره ای،شخصیت منحصر به فردت زبانزد خاص و عام است و اینک از زن مقابلت کوتاه قامت تری، آه ... تصور این بازی قدرتمند بدون لرزش درونی بدون خودباختگی بدون احساس یک ضعف کوچک جسمی همه صحنه های فیلم را برایم جذابتر می سازد...

بوگارت نازنین؛ همیشه یگانه بوگی تاریخ سینما بوده و هست و خواهد بود.

نمی دانم مرد پشت دوریبن، آرتور ادیسون فیلمبردار اثر است (که برای این کار نامزد جایزه اسکار هم شد) و یا مایکل کورتیز.