(۱۳۸۹/۶/۱۲ صبح ۰۵:۳۶)موسيو وردو نوشته شده:  

 گنج هاي سيرامادره محصول 1948 و به كارگرداني جان هيوستون.

نامزدهای بهترین کارگردان در سال 1948 بدین قرار هستند:

1. جان هیوستن برای گنج های سیه را مادره
2. آناتول لیتواک برای دارالمجانین (که چند وقت پیش از تلویزیون پخش شد و الیویا دهاویلند در نقش یک بیمار روانی بازی می کرد. فیلمی احساساتی در باب مشکلات روان درمانی)
3. ژان نگولسکو برای جانی بلیندا
4. لرد لارنس الیویه برای هاملت (اسکار بهترین فیلم را دریافت کرد.)
5. فرد زینه مان برای جست و جو

صراحت گنج های سیه را مادره در بیان تباهی روح انسانی که گرفتار طمع شده برای هر بیننده ای آزار دهنده است. و این فیلم در گیشه هم شکست خورد. اما در سالیان بعد بارها و بارها در کانون های فیلم نمایش داده شد. جان هیوستن این مسیر به سوی تباهی را با حوصله و قدم به قدم برای ما تعریف می کند و وقتی که در نهایت تمام اون طلاها که عامل فلاکت و زوال عقل دابز بوده به سادگی تو هوا پودر می شود، آن وقت است که خنده ی عجیب و غریبی که والتر هیوستن (همانطور که می دانید او پدر جان هیوستن است.) در انتهای فیلم سر می دهد و جمله ای که به کورتین می گوید، تکان دهنده می شود:

 "Laugh, Curtin, old boy! It's a great joke played on us by the Lord or fate or by nature"

این جمله را شاید بتوان به این صورت معنی کرد. (با توجه به فعل play on که معنی اش می شود «استفاده کردن یا بهره بردن از چیزی»)

«الان باید بخندی کورتین بیچاره! ما ناخواسته ابزار دست خدا یا سرنوشت یا طبیعت بودیم، ابزاری که باهاشون یک جوک ساخته شد!»

و این به  شکلی عالی می تواند پوچی و مسخرگیِ مسیری که آدمی با شرارت به طرفش می رود را نشان بدهد.

پی نوشت:

1. تطابق صدای والتر هیوستن که دندان ندارد! با عزت اله مقبلی بی نظیر است!

2. یک سوال محض یادآوری! در کدام فیلم ایرانی با نشان دادن تکه هایی از این فیلم به آن ادای دین می شود؟

(۱۳۸۹/۶/۱۲ عصر ۰۴:۴۴)رائول والش نوشته شده:  

2. یک سوال محض یادآوری! در کدام فیلم ایرانی با نشان دادن تکه هایی از این فیلم به آن ادای دین می شود؟

رائول جان جواب اين سئوال رو خودت لطف كن بگو ، من از هر كي پرسيدم نميدونست. ولي سر قضيه اين كل كلي كه دابز با هولت گذاشتند من تو ذهنم هست تو يه فيلم ديگه دقيقا همين كل بيدار موندن رو انداختند كه تا 3 شبانه روز بيدار موندن و آخرش آدم بده خوبه رو كشت(درست تو ذهنم نيست) فكر ميكنم از روي همين فيلم هيوستون تقليد كرده بودند. كسي اسم اون فيلمو نميدونه؟

(۱۳۸۹/۶/۱۲ عصر ۰۴:۴۴)رائول والش نوشته شده:  

[در کدام فیلم ایرانی با نشان دادن تکه هایی از این فیلم به آن ادای دین می شود؟

منظورم فيلم شبح كژدم بود. ساخته كيانوش عياري و  از بهترين فيلم هاي دهه شصت. يكي از سكانس هاي نسبتا كوتاه فيلم در سينمايي قديمي مي گذرد كه در آن فيلم گنج هاي سيه را مادره اكران است. علاوه بر اين مضمون حرص و طمع در اين فيلم هم به نوعي مطرح شده.

(۱۳۸۹/۷/۱۴ عصر ۱۱:۵۹)هری لایم نوشته شده:  

... چیزی که برام جالبه مقایسه ی فیلم های آمریکایی و اروپاییه که ظاهرا هردو غرب تلقی میشن . اما چقدر بینشون تفاوت هست . فیلمای کلاسیک سینمای آمریکا حتی بدبینانه ترین هاشون رو وقتی می بینم  حس انزجار از زندگی و پوچی مطلق بهم دست نمیده . اما درمورد فیلم های اروپایی چرا ....

به نکته درستی اشاره کردی هری جان !

در فیلم های کلاسیک آمریکایی یه نوع امید و سرزندگی موج می زنه . آدم بعد از تماشای اونا ( حتی آنهایی که پایان تلخ دارن ) باز امید جدیدی بهش دست می ده و پیام فیلم ها طوری هست که انگار زندگی و امید ادامه داره. اما بعضی فیلم های اروپایی ازهمون دوران را که می بینی دلت می خواد بری خودکشی کنی ! یا اگر جونت رو دوست داشته باشی دست کم می ری معتاد میشی ! شاید این به خصوصیات اجتماعی کشور آمریکا برمی گرده.

دو مطلبی که هری لایم درباره فیلمهای آنتونی مان گذاشت، باز این حقیقت تلخ را به من یادآوری کرد که واقعا چقدر کم دیده ایم. فیلمسازان و بازیگران محبوب ما در دوره کلاسیک اکثرا پر کار و پر جنب و جوش بوده اند ولی اکثر سینما دوستان آنها را با کارهای معروفشان بیشتر می شناسند و عجبا که با دیدن همان کارهای محدود محبوب هم می شوند. کلارک گیبل فقید را در نظر بگیرید. او را با چه فیلم هایی به یاد می آوریم: شبی اتفاق افتاد (فیلم اسکاری او)، ناجورها (آخرین فیلمش) و برباد رفته (اظهر من الشمس). اما این همه کارنامه اوست؟ او حدود 70 فیلم داشته که حداقل یک سوم آنها فیلمهای خوب و عالی  هستند که آنها را ندیده ایم. گری کوپر دهه 30 کجاست؟ کمدی های کری گرانت جوان چه؟ جیمز استوارت در اوج خلاقیت و جوانی دهه های 30 و 40 بشدت کم یاب است، چه کسی حداقل یک سوم آن فیلم ها را دیده؟

آلفرد هیچکاک و جان فورد که خوش شانس اند (ما بیشتر البته) اما از 100 فیلمی که رائول والش و هنری کینگ ساخته اند، چند تایش را دیده ایم؟ فیلم های نوآر شکر خدا مورد توجه اند، اما موزیکال ها شدیدا مهجورند. مدتی پیش بود که قطعه هایی از فیلم های دبلیو سی فیلدز را دیدم که به نظر فوق العاده می آمد. اما فیلم کاملی از کارنامه 30 تایی او ندیده ام. همین امشب بود که قطعه فیلمی با بازی گلن فورد را با دوبله جناب جلیلوند در هفت دیدیم. با چهار پنج فیلمی که از او دیده ام می دانم که او فوق العاده است، اما 85 فیلم دیگر او باقیست و فرصت هایی که در کوران مشکلات و پیچیدگی های زندگی کم و کمتر می شوند. فرصت هایی برای «خوب دیدن» و فکر کردن و لذت بردن.

در کتاب راهنمای فیلم می خوانیم که دکتر کاووسی ظاهرا در بین سینما دوستان و منتقدین نفر اول در فیلم دیدن است و انگار تروفوی نازنین با شش هزار فیلم در جهان اول بوده. حالا در این صف طویل خاکستری جای امثال من کجاست خدا می داند. امروز که حرفه ای های ریچارد بروکس را دیدم که تازه آنهم بازبینی بود و این بار بیشتر محو جذابیت برت لنکستر بودم با ردیف دندانهای سفیدش و خنده ای که هزاران دلار می ارزید. این می شود ششمین فیلم دیده شده از بروکس از 25 فیلمی که ساخته. تا فردا و فرداها....

(۱۳۸۹/۷/۲۷ عصر ۱۰:۵۵)هری لایم نوشته شده:  

Narrow Margin    حاشیه باریک  , عرض کم  , فاصله محدود

نام فیلم همانطور که هری لایم عزیز گفتند حاشیه باریک، کنایه از فضای تنگیست که دو شخصیت اصلی فیلم در آن گرفتار شده اند. در سال 1990 به کارگردانی پیتر هایمز و بازی جین هاکمن و آن آرچر بازسازی می شود.

(۱۳۸۹/۸/۱۲ صبح ۱۱:۳۰)هری لایم نوشته شده:  

صدای لیزابت اسکات اصلا شباهتی با چهره اش ندارد  . ( بلا تشبیه آدم یاد صدا و تصویر داوود رشیدی میفتد . )

دلت میاد ؟ صدای داوود رشیدی که خیلی خاص و زیباست و به چهره اش هم میاد. مخصوصا الان که سنی ازش گذشته.

(۱۳۸۹/۸/۱۲ عصر ۱۱:۲۸)سروان رنو نوشته شده:  

(۱۳۸۹/۸/۱۲ صبح ۱۱:۳۰)هری لایم نوشته شده:  

صدای لیزابت اسکات اصلا شباهتی با چهره اش ندارد  . ( بلا تشبیه آدم یاد صدا و تصویر داوود رشیدی میفتد . )

دلت میاد ؟ صدای داوود رشیدی که خیلی خاص و زیباست و به چهره اش هم میاد. مخصوصا الان که سنی ازش گذشته.

جناب سروان گرامي..

به نظر من داود رشيدي يكي از بدصداترين بازيگران تاريخ سينماي ايران مي باشد.آدم وقتي صداش رو گوش مي كنه از زندگي سير مي شه.شما چه جوري مي فرماييد كه صدايشان زيباست.

به واقع شادروان ايرج ناظريان با آن صداي پرصلابت و استوارش به اين بازيگر اعتبار بخشيد نمونه اش همين سريال هزاردستان و فيلم كندو و.............. مي باشد.

(۱۳۸۹/۸/۱۲ عصر ۱۱:۵۱)هری لایم نوشته شده:  

 واقعیت اینه که صدای داوود رشیدی نه تنها جالب نیس بلکه با چهرش هم تناسبی نداره . به فیلم ها و سریالهایی که بازی کرده دقت کن . اکثرا از دوبلور برای اون استفاده میکنن .

 [quote='بهروز' pid='6765' dateline='1288818645']

به نظر من داود رشيدي يكي از بدصداترين بازيگران تاريخ سينماي ايران مي باشد.

من اشتباه کردم ! مدت ها فکر می کردم که صدای واقعی آقای رشیدی همان صدایی است که در الان در مختارنامه بر روی چهره او می شنویم تا امشب که در مستند هزاردستان صدای اصلی خودشو شنیدم و یادم اومد که چطوریه . 

و اما بعد ...

دیشب یک فیلم از شبکه 20TV  ی  علمک شیطان با نام شعبه باز پخش شد که البته سالها قبل دیده بودم اما داستانش رو فراموش کردم. فیلمی بسیار زیبا و گیرا بود که شخصیت اصلی اون یک شعبه باز با نام آیزن هایم بود که عاشق یک کنتس زیبا بود. دستانش مربوط به قرن 19 بود.  چون ممکنه داستانش لو بره نمی گم که شبیه به کدامیک از فیلم های معروف تاریخ سینما بود ولی حسابی به دلم چسبید.

 

جناب سروان

این فیلم با نام شعبده باز وبا بازی جسیکا بل و اد نورتون و کار گردانی نیل برگر  چندی پیش در تلویزیون و چند سال پیش در سینما فرهنگ به نمایش گذاشته شد. وچون باشیوه متفاوتی به روح می پردازد فیلم جذابی است.

لطفا بگویید شبیه کدام فیلم معروف است؟

دزیره جان ! خیلی شبیه مظنونین همیشگی بود . آخرش آدم رو شوکه می کنه. طرف ، دست کایزر شوزه رو از پشت بسته بود ! . البته جذابیت فیلم برای من به خاطر نوع نگاهش به روح و این چیزها که گفتی نبود  ( من اصلا کاری به روح و این حرف ها ندارم و خوشم هم نمی آد )  . جذابیت فیلم یکیش به خاطر  تیزهوشی خارق العاده آیزن هایم بود و بعد زیبایی اون بازیگر نقش زن ( همون جسیکا که گفتی ) . مخصوصا در لباس قرن 19 خیلی زیبا و گیرا بود. عشق بین کنتس و شعبده باز خیلی زیبا بود.  از شخصیت سر مفتش هم خوشم اومد.

این پست رو مدتی قبل در تالار دیگری تقدیم به دوستان کرده بودم و فکر می کنم میتونه برای دوستان و همراهان این تالار هم خالی از فایده نباشه :

بعضی وقت ها بدون آشنایی قبلی با فیلمی وقتی در بساط فروشندگان فیلم با اونها مواجه میشی یه جورایی مخاطبشون رو صدا می کنند انگار و در میون این فیلم های گاهی مهجور بعضی هاشون دچار شگفتیمون می کنند که اگه این فیلم رو اونروز برنداشته بودم ! میدونم که برای همه ما این مساله پیش امد کرده گاهی ...
چند روز قبل فیلمی رو با همین حس برداشتم و تا چند روز هم به تماشای  اون ننشستم تا وقت آزادی پیدا بشه که بتونی بدون دغدغه و گرفتاری از اول تا آخر فیلم رو با تمرکز نگاه کنی ... یک  ساعت نزدیک به 3 صبحی ،  این شرایط حاصل شد ... این فیلم از ساخته های کشورهای خاور دوره که واقعا دارن در زمینه سینما هم خوب عمل میکنند ... اسم فیلم هست : (( گندم )) ( Wheat ) ساخته آقای (( پین هه ))
راستش رو بخواین حیفم اومد که لذت تماشای این فیلم زیبا رو با دیگر دوستان سهیم نشم ... با توجه به اینکه اینگونه فیلم ها اغلب  خیلی مهجور قرار میگیرن و در بسیاری از موارد از بودنشون خبر نمیشیم جسارت کردم و در این پست بهش اشاره ای کردم  تا  دوستان علاقمند به سینمای شرق دور دیدن این فیلم زیبا رو از دست ندن...
و پیشاپیش عرض کنم که فیلم ، اکشن نیست ...

این فیلم احتمالا برای بانوان محترم تالار هم میتونه خیلی جذاب باشه چون به بررسی پیامدهای جنگ  و قهرمان بازی های مردانه می پردازه که از پی نام و شهرت و هزار و یک انگیزه به دل ماجراها میرن و خیلی هاشون هم کشته میشن ولی خانواده ها و زن ها هستن که در حاشیه این مسائل باقی میمونن و چه بسا  قهرمانانه تر از مردهاشون باید با زندگی و شرایط پیش اومده بجنگن ... من که خیلی تحت تاثیر قرار گرفتم ...



و  مشخصات بیشتری از فیلم :

Movie Info:
Director: Ping He
Cast: Bingbing Fan, Jue Huang, Jiayi Du, Xueqi Wang, Zhiwen Wang
Original Title: Mai tian
Production Country: China/Hong Kong 2009

امیدوارم اساتید این تاپیک حمل بر جسارت نکنن ... هر چند میدونم که بعیده فیلم های خوب از نگاه تیزبین اساتید به راحتی ها دور بمونن ...
در پناه حق ...

عزیز میلیون دلاری
فیلم اسکاری کلینت استیوود درباره دختریست به نام مگی (هیلاری سوانک)با علائق مردانه که مصمم است از راه مشت زنی پولدار شود.او به کمک مربی اش فرانکی(کلینت استیوود) به سوی موفقیت گام بر می دارد اما ........
مکان فیلم به استثنای اواخر فیلم ،غالباسالن تمرین ورینگ بوکس است اما گفتار و دیالوگها تامل بر انگیز است.رابطه مگی با مربی اش بیننده را به تفکر وا میدارد.اخر این که به نظر من فیلم به راستی سزاوار اسکاری است که دریافت نموده و دیدنش خالی از لذت نخواهد بود.

(۱۳۸۹/۸/۲۸ صبح ۱۲:۱۶)سروان رنو نوشته شده:  

(۱۳۸۹/۸/۱۲ عصر ۱۱:۵۱)هری لایم نوشته شده:  

 واقعیت اینه که صدای داوود رشیدی نه تنها جالب نیس بلکه با چهرش هم تناسبی نداره . به فیلم ها و سریالهایی که بازی کرده دقت کن . اکثرا از دوبلور برای اون استفاده میکنن .

 [quote='بهروز' pid='6765' dateline='1288818645']

به نظر من داود رشيدي يكي از بدصداترين بازيگران تاريخ سينماي ايران مي باشد.

من اشتباه کردم ! مدت ها فکر می کردم که صدای واقعی آقای رشیدی همان صدایی است که در الان در مختارنامه بر روی چهره او می شنویم تا امشب که در مستند هزاردستان صدای اصلی خودشو شنیدم و یادم اومد که چطوریه . 

و اما بعد ...

دیشب یک فیلم از شبکه 20TV  ی  علمک شیطان با نام شعبه باز پخش شد که البته سالها قبل دیده بودم اما داستانش رو فراموش کردم. فیلمی بسیار زیبا و گیرا بود که شخصیت اصلی اون یک شعبه باز با نام آیزن هایم بود که عاشق یک کنتس زیبا بود. دستانش مربوط به قرن 19 بود.  چون ممکنه داستانش لو بره نمی گم که شبیه به کدامیک از فیلم های معروف تاریخ سینما بود ولی حسابی به دلم چسبید.

 

اون كه صداي احمد رسول زاده است!

چقدر هم خش دار و خراب شده! :(  :(

(۱۳۸۹/۸/۳۰ صبح ۱۲:۲۷)سروان رنو نوشته شده:  ( من اصلا کاری به روح و این حرف ها ندارم و خوشم هم نمی آد )

جناب سروان شما اول تكليفت رو با ما روشن كن : شما اصلا به روح عقيده داري يا خير؟!

SALT با بازي هنرمند ارزشي آنجلينا جولي! داستان جاسوس بازي و جنگ سرد و .....! در حدي نيستم كه در مورد فيلم اظهار نظر كنم اما من خوشم اومد. براي سزگرم كردن و نه به فكر فرورفتن خوب بود!

 

شعبده باز

فیلم شعبده باز دو  دوبله متفاوت دارد از ان دست فیلم هایی است که باید چندین و چند بار تماشا کنید و لذت ببرید

(۱۳۸۹/۹/۷ عصر ۰۵:۳۷)هری لایم نوشته شده:  

فیلمی وجود داره به اسم " ناگهان بالتازار"  که من ندیدم .  ساخته روبر برسون محصول 1966 .

کسی از دوستان  هست که این فیلم رو دیده باشه ؟ 

از برسون جیب بر رو دیدم که فیلم قوی ای بود اما به نظرم ( شاید عامدانه ) نچسب و یخ و افسرده بود و نمی شد با قهرمان یا ضد قهرمان فیلم ارتباط برقرار کرد . نقطه مقابل فیلمی مثل جیب بر خیابان جنوبی از سم فولر .

از همین کارگردان ( برسون ) فیلم دیگه ای دیدم به نام پول که بدجوری روی اعصاب بود . با دیدن این فیلم مطمئن شدم که این فرد  به  سادیسم مبتلا بوده .

برای همین به رغم کنجکاوی ,  درمورد  فیلم ناگهان بالتازار مشکوکم . دیگه توان دیدن فیلم اعصاب پودر کن رو ندارم . دیگه نمی تونم بدبختی و زجر کشیدن انسانها رو در فیلم ها تماشا کنم .

اوه هری عزیز !

در این هوای خاکستری پایتخت فکر می کنم بهتره در انتخاب کارگردان هایی که فیلمهاشون رو به تماشا مینشینین کمی تجدید نظر کنین ! ( البته اگر ساکن ام القرای کشورهای اسلامی هستین !) با توجه به روحیه شما در این حالتی که توصیف کردین تماشای فیلم های (( فرانک کاپرا )) گرامی رو توصیه می کنم ! ( البته بنده جزو ارادتمندان جنابان برسون و فولر هستم و اصولا چون خودم هم در زندگی خاکستری هستم ، فیلم های اون 2 بزرگوار رو حتی مستند تر از هر مستندی احساس می کنم ! )

(۱۳۸۹/۹/۷ عصر ۰۵:۰۸)بهزاد ستوده نوشته شده:  

شعبده باز

فیلم شعبده باز دو  دوبله متفاوت دارد از ان دست فیلم هایی است که باید چندین و چند بار تماشا کنید و لذت ببرید

اگر اشتباه نكرده باشم در يك دوبله منوچهر والي زاده گويندگي كرده است.

بهزاد جان راجع به هر دو دوبله توضيحات كامل مي دهيد.

فيلم خوب بايد همچون ريگي در كفش شما را اذيت كند(لارس فن تريه)

هري عزيز فيلم سالو يا 120 روز در شهر  فساد  اثر كارگردان فقيد پازوليني رو شما به معناي حرفهايي كه در طي فيلم  بازگو مي شود توجه كنيد اگر كسي تورات بخواند و به وسط دريا رود و غرق شود شما تورات را مقصر مي دانيد ؟ نه دوست من كارگرداناني كه شما نام برديد مازخوخيست نيستند صرفا براي عام فيلم نمي سازند اگر مردم تحمل ديدن اين فيلمهاي كارگردانان بزرگ را ندارند پس بهتر است نبينند و راجب آنها قضاوت نكنند.

فيلمي ديدم به نام ماهي مهاجم اثر كاپولا به بازيگري نيكلاس كيج.و ميكي رورك  و زنده ياد دنيس هوپر  و مت ديلون .خيلي جالب بود در اين فيلم به نكته جالبي توجه شده  بود  و اينكه اگر كسي بخواهد بر خلاف جامعه فكر و عمل كند اين شخص به مثابه ديوانه پنداشته مي شود و طرد مي شود .ماهي مهاجم يا  Rumble Fish  بيان گوي اين حقيقت تلخ است كه فضاي كافي براي جوانان در نظر گرفته نشده است و عدم فضاي كافي منجر به  صدمه زدن به يكديگر مي شوند

هری لایم عزیز دوست گرامی

این کافه برای علاقه مندان به سینمای کلاسیک است و شما هم حتما به سینمای کلاسیک علاقه مند هستی و هیچ دوست ندارم که بحثی را پیش بکشم که خدایی نکرده خاطر شما آزرده بشه از اینرو تمام نظرات شما برای من محترمه .

چند وقت پیش بود که نسخه بسیار تر و تمیز فیلم گرگ های دریا به دستم رسید. من همیشه فیلم های آل استار جنگی را دوست داشته ام چرا که این فیلم ها به محفلی صمیمی برای عرضه هنر بازیگرانی می ماند که بعضا در اواخر عمر هنری خود به سر می برند.

یکی از نکات جالب توجه در این فیلم حضور مجدد دیوید نیون در یک فیلم جنگی است. تنها جذبه حضور شیرین این بازیگر است که باعث می شود او را در یک نقش جنگی  باور کنیم. و گرنه او با آن اندام ترکه ای و فرتوت و صورت پر چین و چروک چگونه می توانست در عالم واقع، مثل رنجری در فیلم توپ های ناواران باشد؟ البته این نسخه همیشه جواب نمی دهد. مثلا همین یکی دو سال پیش بود که تلویزیون فیلم ایرانی گمنامی را پخش کرد (متاسفانه اسمش خاطرم نیست) که بازی سیامک اطلسی در نقش یک کاماندو آن را حسابی مفرح کرده بود! خودتان ایشان را با کلاه کج و قطار فشنگ تصور کنید تا گوشی دستتان بیاید که چه معجون غریبی به عمل آمده بود.

نکته دیگر در باب گرگ های دریا تغییرات دوبله ای است که برایش اتفاق افتاده. داستان اصلی فیلم، یک اتفاق واقعی در جنگ جهانی دوم بوده. یک زیر دریایی آلمانی تمام کشتی های حامل مهمات و اسلحه انگلیس را در اقیانوس هند هدف گیری و غرق می کرده است. جاسوسان پی می برند، موقعیت کشتی های انگلیسی از طریق یکی از سه کشتی آلمانی که در بندری مستعمره پرتغال پهلو گرفته اند، به زیر دریایی به صورت رمزی مخابره می شود. چون منطقه بی طرف است انگلیس نمی تواند رسما به آن سه کشتی حمله کند. لذا گروهی از تاجران و نظامیان بازنشسته انگلیسی که دور از هیاهوی جنگ در آن سوی هندوستان در حال خود هستند و جنگ را فقط از رادیو دنبال می کنند، مامور می شوند تا در قالبی غیر رسمی عملیات نابودی کشتی را انجام دهند. البته جزئیات کار بیشتر از اینهاست و خارج از حوصله.

ولی در نسخه دوبله این گروه به ایرلندی های آزادیخواهی تبدیل شده اند که اولا از ظلم و خودخواهی انگلیس به تنگ آمده اند و ثانیا می خواهند جلوی نابودی کشتی های حامل آذوقه و دارو به دست آلمانی ها را بگیرند. حالا پیدا کنید رابطه بین اولا و ثانیا را! مثلا در صحنه ای از فیلم گریگوری پک دارد یک کافه چی را به زور تهدید تخلیه اطلاعاتی می کند (یک چیزی می گوید در مایه های دمار از روزگارت در می آورم) و در دوبله می شنویم که او کافه چی را به جان زن ها و بچه های معصوم ایرلندی قسم می دهد! حال اگر باور کنیم ایشان یک ایرلندی تشنه خون انگلیس است، این وسط تابلوی بزرگ چرچیل در اتاق گریگوری پک (به عنوان سرکرده استقلال طلبان ایرلندی) بامزه می شود......

از همه اینها که بگذریم، می ماند استادی بی نظیر مرحوم کاملی در دوبله ، اعجوبه ای که حتی به حرکات دست و بدن بازیگرش دقت می کرده و صدایش را با آنها هماهنگ می نموده است. باید گفت روحت شاد استاد که زندگی تو در صدایت ادامه دارد.