کله گنده ها *              Big Guns

کارگردان : دوچیو تساری

فیلمنامه : روبرتو گانداس – اوگو لیبراتوره – فراکو وروسی

فیلمبردار : سیلوانو ال پولیتی

موزیک : جیانی فریو

بازیگران : آلن دلون – ریچارد کنت – کارلا گراوینا – مارک پورل – روژه هنن – نیکولتا ماکیاولی

محصول ایتالیا و فرانسه – رنگی – 100 دقیقه

یک آدم کش حرفه ای به نام تونی (دلون) که در استخدام یک باند مافیایی است,  تصمیم می گیرد از شغل "آدم کشتن" دست بشوید و در کنار خانواده خود با آرامش بیشتری زندگی کند . روسای تونی که از تغییر رویه او به خشم آمده اند ,  برای خاطرجمعی تصمیم می گیرند کلکش را بکنند ; چون او اطلاعاتی دارد که نباید داشته باشد . اشتباه محاسباتی قاتلان باعث می شود به جای تونی ,  همسر و فرزند او کشته شوند . حال تونی در پی گرفتن انتقام است ...

کله گنده ها در ارتباط با مخاطب عام فیلم موفقی است . شهرت بین المللی آلن دلون که حتی بر جنبه های غیر سینمایی زندگی مردم در طی دو سه نسل تاثیر گذاشت ,  بیش از آنکه در فیلم هایی نظیر روکو و برادرانش (ویسکونتی - 1960)  یا  کسوف (آنتونیونی - 1962) ریشه داشته باشد ,  مدیون فیلم هایی از نوع  دسته سیسیلی ها (ورنوی – 1966) و کله گنده ها است ; سرشار از حادثه , انفجار , کشت و کشتار ,  تعقیب و گریز و ...   نام دیگر فیلم بن بست است . (No Way Out) 

--------------------------------------

* این فیلم در ایران به نام اسلحۀ بزرگ نمایش داده شد .

آخرین مهلت ,  ایالات متحده آمریکا               Deadline – U.S.A

کارگردان : ریچارد بروکس

فیلمنامه : ریچارد بروکس

فیلمبردار : میلتن کراسنر

موزیک : کریل ماکریج و سال کاپلان (بدون ذکر نام در عنوانبندی)

بازیگران : هامفری بوگارت – اتل باریمور – کیم هانتر – اد بگلی – وارن استیونس – پل استوارت

محصول 1952 فاکس قرن بیستم – سیاه و سفید – 87 دقیقه

وقتی ورثه مالک روزنامه نیویورک دی  اقدام به انحلال و فروش تشکیلات مطبوعاتی می کنند ,  با ممانعت سردبیر سرسخت روزنامه اد هاکسن (بوگارت) مواجه می شوند . اد با پیگیری حقوقی قصد افشاگری دارد اما با تهدید مواجه می شود ...  

ریچارد بروکس تا 1950 در عرصه فیلمنامه نویسی فعالیت داشت که حاصل آن طرح داستانی یا فیلمنامه آثاری چون قاتلان (سیودماک-1946) ,  خوی حیوانی (داسین-1947) , آتش متقابل (دمیتریک-1947) , کی لارگو (هیوستن-1948),  و خیابان راز (استرجس-1950) بود . آخرین مهلت ,  آمریکا سومین فیلم او در مقام کارگردان به شمار می آید . حضور بوگارت مانند اغلب فیلم هایش در این دوره , کسالت بار و بی مایه است . از معدود لحظات فیلم که شاید بتوان آن را اندکی جالب پنداشت ,  قسمتی است که خلافکاران بوگارت را با تهدیدی محترمانه به درون خودرویی پیشرفته هدایت می کنند که مانند ماشین های کارتونی از قابلیت های منحصر به فردی برخوردار است ; از جمله سیستم های مخابراتی , مینی بار و ...     

فرشته سیاه        Black Angel

کارگردان : روی ویلیام نیل

فیلمنامه : روی چنسلر (براساس داستانی از کرنل وورلیچ)

فیلمبردار : پل ایوانو

موزیک : فرانک اسکینر

بازیگران : دن دوریا – جون وینسنت – پیتر لوره – برودریک کرافورد – کنستانس داولینگ – والاس فورد - ماریون مارتین

محصول 1946 یونیورسال – سیاه و سفید - 81 دقیقه

نوستاره هالیوود ماویس مارلو (داولینگ) در آپارتمانش به قتل می رسد . نشانه ها چنین حکایت دارند که عامل این جنایت , مردی متاهل است که به دیدار او می رفته . دادگاه وی را مجرم تشخیص می دهد و روانه زندانش می کند . همسر او کاترین بنت (وینسنت) تلاش همه جانبه ای را آغاز می کند تا بی گناهی شوهر را اثبات کند . در این راه از مارتین بلیر (دوریا) همسر سابق مقتول که پیانیست یک کافه است , کمک می گیرد . آنها تیمی موسیقایی تشکیل می دهند و به اتفاق در کافه ای برنامه اجرا می کنند . ابتدا به مالک کافه, مردی مرموز به نام  مارکو (لوره) مشکوک می شوند , اما حدس شان غلط از آب در می آید . جست و جو برای یافتن قاتل ، درنهایت به خودیابی منجر می شود ...

روی ویلیام نیل در دهه 1940 عمدتا با ساخت فیلم های شرلوک هولمز مطرح شده بود . فرشته سیاه آخرین فیلم اوست . در اواخر  1946 اندکی  پس از اکران همین فیلم  در 59 سالگی درگذشت . انسجام این فیلم ردۀ B تحسین برانگیز است .

قاتل رها شده است           Killer Is Loose

کارگردان : باد باتیکر

فیلمنامه : هرولد مدفورد (براساس داستانی از جان و وارد هاوکینز)

فیلمبردار: لوسین بالارد

موزیک : لایانل نیومن

بازیگران : جوزف کاتن – روندا فلمینگ – وندل کوری – آلن هیل – جان لارچ

محصول 1956  یونایتد آرتیستز – سیاه و سفید – 73 دقیقه

بانکی مورد سرقت قرار می گیرد . تحقیقات پلیس دست داشتن یکی از کارکنان بانک را در این خصوص تایید می کند . بر همین اساس کارمندی به نام لئون فوگی (کوری) دستگیر , محاکمه و مجرم شناخته می شود . او با تمهیدی زیرکانه از چنگ ماموران می گریزد و مرتکب چند مورد جرم و جنایت می شود . اما هدف اصلی فوگی , کشتن پلیسی است که قبلا همسر او را در جریان تعقیب و گریز اشتباها مورد اصابت گلوله قرار داده ; یعنی کارآگاه سم واگنر (کاتن) . یا دست کم آسیب رساندن به همسر او  لیلا واگنر (فلمینگ) ...

فیلم چندان در بند شخصیت پردازی و ایجاد همذات پنداری نیست و با ساختاری شبه مستند پیش می رود . نکته سوال برانگیز فیلم این است که کارآگاه پلیس (کاتن) ,  به هر ترتیب مرتکب خطا می شود و فردی بی گناه را به اشتباه به قتل می رساند ,  اما مورد بازخواست و مجازات قرار نمی گیرد . در حالی که کارآگاه پلیس خطاکار فیلم جایی که پیاده رو تمام می شود (پره مینجر – 1950) سرنوشت دیگری برایش رقم خورد . این ابهام از آن نظر اهمیت دارد که باتوجه به فضای واقع گرای هر دوی این فیلم ها و نزدیکی زمانی ساختشان , تماشاگر درمورد قوانین اجتماعی و حقوقی جامعه ای واحد دچار سردرگمی می شود . 

مردی که به زانو درآمد            Un uomo in ginocchio / A Man on His Knees

کارگردان : دامیانو دامیانی

فیلمنامه : نیکلا بادالوچو و دامیانو دامیانی (براساس داستانی از دامیانی)

فیلمبردار : انیو گوآرنیه ری

موزیک : فرانکو مانینو

بازیگران : جولیانو جما – الیانورا گئورگی – میشل پلاچیدو – تانو سیماروسا – اتوره مانی – لوچیانو کاته ناچی

محصول 1980 ایتالیا – رنگی – 105 دقیقه

صاحب نگونبخت یک دکه در پالرمو  صرفا به این دلیل که برای یکی از اعضای مافیا قهوه می برده ,  از طرف گروه رقیب در لیست ترور قرار می گیرد ...

مضمون فیلم , شرافت و تقلا برای زنده ماندن است و اینکه در دنیایی که با زد و بند اداره می شود , قوائد بازی اینگونه حکم می کند که در نهایت  یا باید ظالم بود یا مظلوم و حالت سومی وجود ندارد . زندگی فلاکت بار و غمزده مردم در شهری دلمرده و کثیف با چنان تاکید و وسواسی به تصویر کشیده می شود که برای تماشاگر جانفرسا است .   

مرده در مقصد       D.O.A)  Dead On Arrival )

کارگردان : رودولف ماته

بازیگران : ادموند اوبراین – پاملا برایتون – لوتر آدلر – بورلی گارلند - لین بگت - ویلیام چینگ

موزیک : دیمیتری تیومکین

محصول 1950 یونایتد آرتیستز –  سیاه و سفید - 83 دقیقه

فرانک بیگه لو (اوبراین) حسابدار شرکتی در یک شهر کوچک در کالیفرنیا , برای تفریح به سانفرانسیسکو می رود . شب هنگام در یک بار ساحلی لنگر می اندازد . فردای آن روز احساس بیماری می کند . وقتی به پزشک مراجعه می کند , به او گفته می شود که مسموم شده و تنها چند روز زنده خواهد بود . پس برآشفته و خشمگین به دنبال قاتل خود می گردد ...

رودولف ماته  D.O.A  را با هزینه اندک در زمان محدود در لوکیشن های واقعی با حداقل تجهیزات به عنوان یک فیلم رده B جلوی دوربین برد .  لحن فیلم دوپاره به نظر می رسد . تا حدود دقیقه 20 (قبل از سکانس کافه) با حال و هوای طناز و شوخی مواجهیم . چشمچرانی و دلگی بیگه لو که با افکت های صوتی مخصوص فیلم های کمدی ترکیب شده , بر این موضوع تاکید دارد . بعد از آن یک گردش 180 درجه ای در فضای فیلم به وجود می آید . حس نا امنی , ترس و انتقام در فضای فیلم موج می زند . موسیقی تیومکین در این تغییر رویه نقش مهمی ایفا می کند .  این تفاوت را می توان پژواکی از حقیقت زندگی دانست ; این که فاصله خوشی و خرمی با رنج و بدبختی چقدر اندک است و هر آن امکان دارد یکی جایگزین دیگری شود .  

برادر ارکید           Brother Orchid

کارگردان : لوید بیکن

فیلمنامه : ارل بالدوین (براساس ایده ای از ریچارد کانل)

فیلمبردار : تونی گادیو

موزیک : هانس رومهلد

بازیگران : ادوارد جی رابینسون – هامفری بوگارت – آن ساترن – آلن جنکینز – رالف بلامی – دانلد کریسپ

محصول 1940 برادران وارنر – سیاه و سفید – 91 دقیقه

وقتی سرکرده گانگسترها جان سالتو (رابینسون) پس از پنج سال به آمریکا باز می گردد , درمی یابد که نه تنها جایگاه خود را در بین زیردستانش از دست داده , بلکه رهبر جدید گروه (بوگارت) دستور کشتنش را نیز صادر کرده ...

از سکانس های به یادماندنی فیلم می توان به سفر رابینسون به اروپا در اوایل فیلم اشاره کرد : با ورود به هر کشور تصویر او را برای لحظاتی با کلاهی متفاوت می بینیم . کلاهی که بیشتر مخصوص کشور میزبان است . ( مثلا در فرانسه کلاه سیلندر ,  در ایتالیا کلاه شاپوی پخت , در انگلیس ... ) صحنه رویارویی بوگارت و رابینسون در اواخر فیلم نیز از ماندگارترین تصاویر فیلم است .  برادر ارکید اسم مستعار جان سالتو (رابینسون) در معبدی است که در دو مقطع از فیلم به آنجا پناهنده می شود .     

دنیای تبهکاران آمریکا                Underworld U.S.A

کارگردان : ساموئل فولر

فیلمنامه : ساموئل فولر (براساس ایده ای از جوزف دینین)

فیلمبردار : هال مور

بازیگران : کلیف رابرتسن – دولورس دورن – بئاتریس کی – پل دوبووو – رابرت امهارت – لاری گیتس

محصول 1961 کلمبیا – سیاه و سفید – 99 دقیقه

تولی که در نوجوانی شاهد قتل پدرش توسط اوباش بوده , تصمیم می گیرد از تک تک آنان که حالا با گذشت  سال ها  به گانگسترهایی مخوف تبدیل شده اند , انتقام بگیرد ...

فضای فیلم به شدت شخصی و واقعیت گریز است . انگار فولر قسمت هایی از چند کابوس را به صورت کلاژ در فیلم گنجانده است . همه جا پر از آشغال و سطل زباله است . زخمی که بر چهره تولی در اوایل فیلم ایجاد می شود ,  تا انتها (پس از گذشت 20 سال) همچنان تازه به نظر می رسد . گانگسترها همگی سیگار برگ می کشند ; حتی یکی از آنان سیگار را می جود . به یادماندنی ترین بخش فیلم , سکانسی است که در آن تولی در حالی که پشت سطل های زباله مخفی شده , صحنه ای از یک کتک کاری را فقط از طریق سایه های غول آسایی که بر دیوار افتاده , نظاره می کند (مانند سینما) و اندکی بعد درمی یابد که در آن لحظات داشته مرگ پدر خود را تماشا می کرده است .    

سراسر شب        All Through The Night

کارگردان : وینسنت شرمن

فیلمنامه : لئونارد اسپیگل گاس – ادوین گیلبرت (براساس داستانی از لئو راسن)

فیلمبردار : سیدنی هیکاکس

موزیک : آدولف دوچ

بازیگران : هامفری بوگارت – کارن ورنی – پیتر لوره – کنراد ویت – جودیت آندرسون – جیمز بورکه

محصول 1941 برادران وارنر – سیاه و سفید - 107 دقیقه

شیرینی پزی زبردست به قتل می رسد . یک قمارباز خوش مشرب به نام داناهیو (بوگارت) که پاتوقش کافه قنادی فرد مقتول بوده , برای کشف راز جنایت ناخواسته درون شبکه ای از جاسوسان نازی نفوذ می کند ...

نمونه ای موفق از سینمای هالیوود  در تلفیق ژانرها . بدون اینکه لحن فیلم دچار اعوجاج شود و به ریتم آن خدشه ای وارد آید ,  تماشاگر فیلمی هستیم که هم کمدی است هم حادثه ای و جنایی . از امتیازات کار این است که وجه کمدی و جنایی اثر آنچنان ممزوج و در تار و پود هم  تنیده شده اند که هیچیک باعث لوث شدن دیگری نمی شود . از جذابیت های دیگر فیلم می توان به دیالوگ های  نیشدار و کنایه آمیز آن اشاره کرد . کارگردان این فیلم (وینسنت شرمن) 100 سال عمر کرد و در سال 2006 درگذشت .  او فیلم نیمه کاره  جان هیوستن (گذر از اقیانوس آرام - 1942) را به عنوان کارگردان جایگزین تکمیل کرد . همچنین از فیلم های دیگر او می توان به آقای اسکیفینگتن (1944) و خیانت (1947) اشاره نمود .    

دو مرد در شهر / Two Men in Town / Due contro la città / Deux hommes dans la ville

کارگردان : جوز جیووانی

فیلمنامه : جوز جیووانی با همکاری جیان فرانکو کلریچی

فیلمبردار : ژان ژاک تاربس

موزیک : فیلیپه ساردی

بازیگران : آلن دلون – ژان گابن – میمسی فارمر – ویکتور لنوکس – سیسیل وسور – ایلاریا اوچینی –ژرار دپاردیو – میشل بوکت

محصول 1973 فرانسه و ایتالیا – رنگی – 100 دقیقه

جینو (دلون) تبهکار سابقه دار پس از 10 سال تحمل زندان , با پادرمیانی و تضمین یک مددکار اجتماعی عالی رتبه (گابن) آزاد می شود . او  زندگی ساده و سالمی را در پیش می گیرد و در یک چاپخانه مشغول به کار می شود . اندکی بعد سر و کله بازرسی سمج  و شکاک (بوکت) پیدا می شود و تمام همت خود را به خرج می دهد تا از جینو دوباره یک مجرم بسازد ...

فیلم در پرداخت داستان ملودرام خود موفق است و این موفقیت را در بخش هایی مدیون رمان ویکتور هوگو (بینوایان) و همچنین فیلم می خواهم زنده بمانم (وایز-1958) است . به نظر می رسد عنوان فیلم می بایست "سه مرد در شهر" می بود (دلون – گابن – بوکت) . آلن دلون یکی از تهیه کنندگان این فیلم نیز بوده است .   

سرقت بزرگ        Big Steal

کارگردان : دان سیگل

فیلمنامه : جرالد دریسن آدامز – دنیل مین وارینگ (براساس داستانی از ریچارد وارم سر)

فیلمبردار : هری وایلد

موزیک : لی هارلاین

بازیگران : رابرت میچم – جین گریر – ویلیام بندیکس – پاتریک نوولز - رامون ناوارو - دان آلوارادو

محصول  1949 R.K.O  - سیاه و سفید -  71 دقیقه

افسر ارتش آمریکا هالیدی(میچم) که به سرقت متهم شده , برای اثبات بی گناهی خود مجبور می شود به مکزیک برود و سارق اصلی را بیابد . فرد دیگری به نام بلیک (بندیکس)  که گمان می کند پول ها نزد هالیدی است هم همزمان به دنبال او می گردد . هالیدی و دوست دختر سارق (گریر)  به دنبال سارق , و بلیک به دنبال هالیدی ...

یک فیلم جاده ای حداکثر متوسط . گریر و میچم اصلا به جذابیت فیلم قبلی مشترک شان از درون گذشته (تورنور-1947) نیستند . مردم مکزیک از پلیس گرفته تا آرایشگر  , کشاورز , مکانیک , دامدار و... در بیشتر صحنه ها افرادی چشم چران , متلک گو ,  دغل باز و بدوی به تصویر کشیده شده اند . از سکانس های جالب فیلم آنجایی است که هالیدی نزد بازرس پلیس منطقه ای درمکزیک سعی می کند به زحمت و بطور دست و پا شکسته اسپانیایی حرف بزند و بازرس جواب او را به انگلیسی می دهد . کلک زدن های پی در پی افراد تعقیب شونده و تعقیب کننده بیش از اندازه است و در برخی لحظات برای تماشاگر بی اثر و حتی کلافه کننده می شود . سکانس ماقبل پایانی فیلم که همه با هم درگیر می شوند و در نهایت میچم و گریر بقیه ( سارق اصلی , ویلیام بندیکس و دلال طمع کار مکزیکی) را ناکار می کنند ,  لوس و تصنعی از آب درآمده  و از نظر تدوین هم مشکل دارد . آخر فیلم که میچم و گریر در یک مکان عمومی نشسته اند و ناگهان اعضای یک خانواده با 7-8-10 فرزند از مقابل آنها عبور می کنند و آنان با لبخندی ملیح به یاد آینده خودشان و ازدواج و جوجه کشی می افتند ,  سطح کار را به نحو شگرفی نازل کرده است  . 

جنون پول          Money Madness

کارگردان : سم نیوفیلد

فیلمنامه : ال مارتین

فیلمبردار : جک گرین هالک

موزیک : لئو اردودی

بازیگران : هیو بیومانت – فرانسیس رافرتی – هرلن  وارد – سیسیل وستن – آیدا مور – دنی مورتون

محصول 1948 سیگموند نیوفیلد پروداکشنز – سیاه و سفید - 73 دقیقه

سارقی مسلح  استیو کلارک (بیومانت) که به جرم قتل تحت تعقیب است , با هویت جعلی بعنوان راننده تاکسی مشغول به کار می شود . به صورت اتفاقی با دختری به نام جولی (رافرتی) آشنا می شود که با عمه مریض احوال اش زندگی می کند . استیو و جولی ازدواج می کنند . برنامه بعدی استیو خلاص شدن از شر عمه است . همزمان , جولی با مردی دیگر ارتباط برقرار کرده است ...

با وجود ساده انگاری در ساخت , برخی از ایده های فیلم جذاب است و بعدها در فیلم ها و سریال های پلیسی مورد استفاده قرار گرفته . ازجمله سکانسی که در آن جولی  پس از ازدواج دور از چشم همسرش با دوستی قرار ملاقات می گذارد . آنها ندانسته  سوار تاکسی ای می شوند که راننده اش استیو از آب درمی آید . یا در اواخر فیلم جولی راننده خودرویی است که در صندوق عقبش جسدی جاسازی شده و او به اجبار باید آن را جابه جا کند . پشت چراغ قرمز چهار راه و در شرایطی که بر حسب تصادف یک گشت پلیس در پشت سر قرار دارد ,  ناگهان خودروی جولی دچار نقص فنی می شود و از حرکت باز می ماند . پلیس سعی می کند مشکل را حل کند ,  اما قفل صندوق عقب به مرور شل می شود ... استفاده از صدای زیاد رادیو برای فیلتر کردن صدای گلوله هم به یادماندنی است .

زنی روی اسکله 13              Woman on Pier 13

کارگردان : رابرت استیونسن

بازیگران : رابرت رایان – لاریان دی – جان آگر – توماس گومز – جنیس کارتر – ویلیام تالمن

فیلمنامه : رابرت هاردی اندروز

موزیک : لی هارلاین

فیلمبرار : نیکلاس موزوراکا

محصول 1949 R.K.O – سیاه و سفید – 73 دقیقه

کالینز (رایان) کارگر پیشین اسکله ای در سان فرانسیسکو  از طریق معشوقه سابق خود در محافل یک گروه تندروی چپ گرا در نیویورک حضور می یابد و پس از چندی ناچار به همکاری با آنان می شود ...

فیلم  آشکارا در خدمت مکارتیسم است و می توان آن را پاسخی از طرف سیستم هالیوود به فیلم های مساله دار و ناراحت دانست تا فیلمسازان عبرت بگیرند و به راه راست هدایت شوند و اینقدر سیاهنمایی نکنند . تاثیر فیلم از نظر محتوا و کارکرد سیاسی بر ساخته الیا کازان  در بارانداز (1954) مشهود است . نام دیگر فیلم  با یک کمونیست ازدواج کردم   است .

در سرزمین خطرناک            On Dangerous Ground

کارگردان : نیکلاس ری – آیدا لوپینو (بدون ذکر نام در عنوانبندی)

فیلمنامه : ای . ال . بزرایدس (بر اساس داستانی از جرالد باتلر)

فیلمبردار : جورج دیسکانت

موزیک : برنارد هرمن

بازیگران : رابرت رایان – آیدا لوپینو – وارد باند – آنتونی راس – چارلز کمپر – اد بیگلی - کلئو مور

محصول 1952 R.K.O   – سیاه و سفید - 82 دقیقه

جیم ویلسون (رایان) پلیسی منضبط  اما خشن است که پس از چند ماموریت , به دلیل ضرب و شتم بی مورد مجرمان , بازخواست و به منطقه ای دورافتاده و سردسیر تبعید می شود تا پرونده قتلی را پیگیری کند که در آن حوالی اتفاق افتاده و ضمنا بی چک و چانه دک شود . او در آن روستا با دختری نابینا (لوپینو) آشنا می شود و تندخویی اش تا حدودی تلطیف می گردد ...

به جز نیم ساعت اول که با یک فیلم شهری و خیابانی مواجهیم , از لحظه عزیمت رایان به روستا و مناطق برفی , خود فیلم هم مبتلا به جمود و سکون می شود . صحنه های تعقیب و گریز در صخره ها و تپه های برفی  کشدار و ناموثر  ساخته شده اند . موسیقی برنارد هرمن به ویژه در اوایل فیلم متناسب با  تصاویر فیلم است .   

خط شنی         Rope of Sand

کارگردان : ویلیام دیترله

فیلمنامه : والتر دانیگر و جان پاکستن (براساس داستانی از دانیگر)

فیلمبردار : چارلز لانگ

موزیک : فرانس واکسمن

بازیگران : برت لنکستر – پل هنرید – کلود رینز – پیتر لوره – سم جافی – کورین کالوت

محصول 1949 پارامونت – سیاه و سفید - 99 دقیقه

در بیابان های آفریقای جنوبی منطقه ای سرشار از ذخایر الماس وجود دارد که زیر نظر نیروهای انگلیسی اداره می شود و آنها از ورود غیر قانونی مردم محلی و سایرین به شدت جلوگیری می کنند ! یک شکارچی مایک دیویس ( لنکستر ) که خود را صاحب الماس های کشف شده به توسط دوست مقتول خود می داند , برای دستیابی به سهمش به کشمکش با رئیس پلیس فاسد منطقه پل وگل (هنرید) می پردازد ...

سه بازیگر و برخی نماهای فیلم تداعی کننده کازابلانکا هستند . اما ترکیب آنها با برت لنکستر و سم جافی ملقمه ای عجیب به وجود آورده است . پراکندگی و سردرگمی در خط داستانی و پایانی سمبل شده , بخشی از ضعف های این فیلم پر ماجرا به شمار می روند . تک نوازی گیتار در سکانس کافه و همچنین قمار لنکستر و پل هنرید که در آن هنرید با تقلب برنده می شود , از صحنه های به یادماندنی فیلم به شمار می رود . پیتر لوره در نقش فردی آس و پاس جذاب ترین عنصر فیلم است .

به سادگی هرچه تمام تر            Pushover

کارگردان : ریچارد کوآین

فیلمنامه : روی هاگینز (براساس داستان هایی از توماس والش و بیل بالینجر)

فیلمبردار : لستر وایت

موزیک : آرتور نورتون

بازیگران : فرد مک مورای – کیم نواک – دوروتی مالون – فیلیپ کری – ای. جی . مارشال – آلن نورث

محصول 1954 کلمبیا - سیاه و سفید - 88 دقیقه

مامور پلیس ,  پل شرایدن (مک مورای) و همکارش برای به دام انداختن یک سارق بانک ,  خانه  آپارتمانی دوست دختر او لونا مکلین (نواک) را از ساختمان مقابل , با دوربین زیر نظر می گیرند . آنها به صورت نوبتی کشیک می کشند . در این بین , پل وسوسه می شود و جداگانه با لونا رابطه برقرار می کند و همکارانش را فریب می دهد ...

فیلم از نظر ساختار بصری شبیه پنجره عقبی هیچکاک است . اما باتوجه به این که هر دوی این فیلم ها در ماه اوت 1954 اکران شده اند , نمی توان درمورد جهت این تاثیرپذیری اظهار نظر کرد . از طرف دیگر مشابهت های آشکاری بین نقش مک مورای در این فیلم با غرامت مضاعف ( وایلدر 1944 ) وجود دارد . حتی برخی از نشانه ها و وسایل هم مشابه اند ; مثل دستگاه ضبط صوت . کیم نواک در نخستین نقش مهم سینمایی اش بر زیبایی فیلم  افزوده است .

قاتل مادرزاد         Born To Kill

کارگردان : رابرت وایز

فیلمنامه : ریچارد مک الی – اوا گرین (براساس داستانی از جیمز گان)

فیلمبردار : رابرت دگراسه

موزیک : پل ساوتل

بازیگران : لارنس تیرنی – کلر ترور – الیشا کوک – استر هووارد – فیلیپ تری – آدری لانگ

محصول 1947 R.K.O – سیاه و سفید -  92 دقیقه

در رینو ( بزرگ ترین شهر کوچک دنیا ) مردی به نام سم وایلد ( تیرنی )  از سر حسادت دختر و پسری جوان را به قتل می رساند . زنی مطلقه هلن برنت (ترور) اجساد را می بیند , اما دم نمی زند تا برایش دردسر ایجاد نشود . ارتباط او و قاتل در قطاری به مقصد سانفرانسیسکو شکل می گیرد . در ادامه , سم با خواهر جوان تر هلن  و خود هلن با یک مرد پولدار ازدواج می کنند تا با این روش ارتباط شان را به نحو مطلوب مدیریت کنند ...

تصاویر فیلم به اندازه داستان آن ماجرا ندارند و راکد و کم تحرک هستند . لارنس تیرنی در نقش یک قاتل مادرزاد غلو شده بازی می کند . کلر ترور نقشی را به عهده دارد که حتی در هالیوود حال حاضر کمتر بازیگری حاضر به پذیرش آن است . از عجایب فیلم می توان به سکانسی اشاره کرد که یکی از دوستان سم با بازی الیشا کوک ( ویلمر در شاهین مالت) در بیابان های پرت , قصد هلاک پیرزنی قمارباز و دائم الخمر (استر هووارد) را دارد اما پیرزن با مهارت یک جوان برنا که آموزش های تکاوری دیده از خود دفاع می کند . درمورد اهمیت رابرت وایز همین بس که او تدوین گر همشهری کین ( ولز- 1941) بوده است .

اوباش         Mob

کارگردان : رابرت پریش

فیلمنامه : ویلیام بوئرز ( برمبنای داستانی از فرگوسن فایندلی)

فیلمبردار : جوزف واکر

موزیک : جورج دانینگ

بازیگران : برودریک کرافورد – بتی بولر – ریچارد کایلی – ارنست بورگناین – چارلز برانسون

محصول 1951 کلمبیا – سیاه و سفید - 87 دقیقه

مامور پلیس ,  جانی دامیکو (کرافورد) با تغییر هویت , خود را  راننده ماشین حمل بار جا می زند و در بار انداز مشغول به کار می شود تا با این روش در تشکیلات غیر قانونی  گروه تبهکاران نفوذ کند ,  اما همسرش توسط اوباش به گروگان گرفته می شود . آنها فقط می دانند که او همسر یک پلیس نفوذی است ,  ولی نمی دانند که آن پلیس کیست . اکنون دامیکو مجبور است قبل از آن که همسرش مورد بد رفتاری قرار گیرد و همه چیز لو برود ,  اقدامی انجام دهد . از طرفی کوچکترین رفتار مشکوک او دردسر ساز خواهد شد ...

فیلمنامه دقیق و حساب شده ,  اوباش  را به یک فیلم پلیسی درجه یک تبدیل کرده است . حضور دو ستاره سال های بعد سینما – بورگناین و برانسون – اولی در نقش سردسته خلافکاران و دیگری به عنوان کارگر بارانداز از نکات قابل توجه است . برودریک کرافورد به عنوان پلیسی باتجربه و کاربلد مشابه نقشی را ایفا می کند که بعد تر در سریال تلوزیونی پلیس راه (1955-1958) عهده دار شد .

ترس ناگهانی         Sudden Fear

کارگردان : دیوید میلر

فیلمنامه : لینور کافی و رابرت اسمیت (برمبنای داستانی از ادنا شری)

فیلمبردار : چارلز لانگ

موزیک : المر برن استاین

بازیگران : جون کرافورد – جک پالانس – گلوریا گراهام – بروس بنت – ویرجینیا هیوستن – میک کانورس

محصول 1952 R.K.O  – سیاه و سفید - 110 دقیقه

ارتباط بازیگر تئاتر لستر بلین (پالانس) در قطاری به مقصد سان فرانسیسکو با یک نمایشنامه نویس مایرا هادسن (کرافورد) تثبیت می شود . وقتی لستر از امکانات مالی و تمکن مایرا آگاه می شود ,  تصمیم می گیرد تا او را سرکیسه کند . مایرا که دچار خلا عاطفی است ,  این آشنایی را به فال نیک می گیرد و آن دو ازدواج می کنند .  لستر برای هماهنگی و پیشبرد امور از خدمات بی پایان زنی به نام  آیرن نوس (گراهام) نیز بهره مند است . دیری نمی پاید که مایرا از حقیقت ماجرا آگاه می شود ...

فضای فیلم و به خصوص اواخر آن یادآور آثار هیچکاک ربکا (1940) و بدنام (1946) است و در برخی لحظات به آنها پهلو می زند . برترین بازیگر فیلم جون کرافورد است ; در نقش زنی تباه شده که حسرت خوارانه در انتظار محبتی بی چشمداشت است و آن را نمی یابد . از سکانس های به یادماندنی فیلم می توان به کابوس مایرا اشاره کرد که در آن انواع روش های سر به نیست شدن خودش را توسط لستر مرور می کند . بازیگر بودن جک لستر و نویسندگی مایرا هادسن غیر از جرقه اولیه آشنایی آنها در یکی دو دقیقه آغازین , هیچ کارکرد دیگری در 108 دقیقه مابقی فیلم ندارد .

رفتار خشن               Man* ha*ndled

کارگردان : لوئیس فاستر

فیلمنامه : ویتمن چمبرز – لوئیس فاستر (براساس داستانی از ال. اس. گلد اسمیت)

فیلمبردار : ارنست لازلو

موزیک : دارل کالکر

بازیگران : دن دوریا – استرلینگ هیدن – دوروتی لامور – آیرن هروی – هرولد ورمیلیا – آرت اسمیت

محصول 1949 پارامونت – سیاه و سفید – 97 دقیقه

فردی ثروتنمند  نزد روانکاوی به نام ردمن می رود و می گوید مدتی است دچار توهم شده  که سرانجام همسرش را که شیفته جواهرات است , خفه خواهد کرد . مدتی بعد همسر آن مرد به قتل می رسد . به زودی جنازه روانکاو نیز پیدا می شود . اکنون تنها کسی که ممکن است اطلاعات مهمی به پلیس ارائه دهد منشی دکتر ردمن دختری به نام مرل (لامور) است ...

دن دوریا در نقش پلیس دیروز و خلافکار امروز از همیشه مخوف تر است . به یادماندنی ترین و در عین حال خشن ترین صحنه فیلم سکانسی است که دوریا در حالی که با فرم مخصوصی آدامس می جود ,  دکتر ردمن را با اتومبیل به دیوار له می کند ; که البته خشونت آن با تمهیدات سینمایی ,  تعدیل شده است . دوریا در این فیلم دوبار دوروتی لامور بیچاره را کتک می زند ; بار اول با سیلی و بار دوم با مشت ! استرلینگ هیدن در نقش یک پلیس چندان باورپذیر نیست . سکانس ابتدای فیلم که در آن دوربین بدون نشان دادن چهره ها , سعی در فضاسازی دارد ,  یادآور ابتدای فیلم بیگانگان در ترن (1951) است و تمهیدی که گمان می رفت ابتکار هیچکاک بوده باشد .