(۱۳۸۹/۲/۳ عصر ۰۲:۴۹)محمد نوشته شده:  

دوبلورهاي فرامرز قريبيان :

در فيلم پرونده (1362) منوچهر اسماعيلي بجاي فرامرز قريبيان صحبت نموده است.

(۱۳۸۹/۲/۱۰ عصر ۰۱:۲۷)محمد نوشته شده:  

ایرج قادری

وی در سال 1314 در تهران متولد شد.بابازی در فیلم چشمه آب حیات ساخته سیامک یاسمی در سال 1338 وارد سینما شد.از آن سال تا به امروز وی به بازیگری و همینطور کارگردانی مشغول است.وی به مدت 10 سال,از سال 1363 تا 1373 ممنوع الفعالیت بوده است.

دوبلورهاي ايرج قادري :

چنگیز جلیلوند : (36 فیلم)

بن بست - لیلاج - شاهراه زندگي - دشت سرخ - بسترهای جداگانه - سوگند سکوت - رابطه - جدایی - خشم عقابها - آژیر خطر - دلهای بی آرام - جان سخت - برای که قلبها می تپد - بیگانه - ناخدا باخدا - بی حجاب - موسرخه - قفس - دکتر و رقاصه - ترکمن - هوس - هدف - عمو فوتبالی - شاهرگ - رفیق - پلنگ در شب - سینه چاک - بیدار در شهر - بی نشان - کوسه جنوب - طغیانگر - سرسپرده - دو کله شق - حکم تیر - پشت و خنجر - برادرکشی

 

ایرج ناظریان : ( 9 فیلم)

داغ ننگ - عطش - توبه - نامحرم - مترس - بیقرار - مرگ در باران - چلچراغ - لبه تیغ

 

منوچهر اسماعیلی : (5 فیلم)

کوچه مردها - اتل متل توتوله - پنجمین سوار سرنوشت - برزخیها - دادا

 

حسین عرفانی : (4 فیلم)

جیب بر خوشگله - نقره داغ - میعادگاه خشم - غلام ژاندارم

  

سعید مظفری : ( 2 فيلم )

رودخانه وحشي - غلام ژاندارم

 

منوچهر نوذري : 

تار عنكبوت 

 

در فیلم غلام ژاندارم, وي در 2 نقش بازی کرده است.که یکی را حسین عرفانی گویندگی کرده و دیگری را سعید مظفری.

متاسفانه امروز ایرج قادری در سن 77 سالگی درگذشت و به جمع دوستانش فردین و بیک ایمانوردی پیوست.

مراسم خاکسپاری وی به غریبانه ترین صورت ممکن برگزار شد.بلافاصله چند ساعت پس از درگذشتش، پیکر وی را  به صورت مخفیانه و با حضور تعداد کمی از نزدیکانش و بدون حضور مردمی که سالهای سال با فیلم های او خاطره داشتند به خاک سپردند.آن هم نه در قطعه هنرمندان بهشت زهرای تهران بلکه در کرج و در قبرستان بهشت سکینه.

حدود 2 سال پیش من به همراه دوست عزیز (ایرج)، برای ادای دین به بازیگرانی که از فیلم ها و بازی هایشان خاطره داشتیم و داریم.تصمیم گرفتیم به معرفی دوبلورهایی که به جایشان حرف زدند و مختصری از زندگینامه اشان بپردازیم.و به همین دلیل بود که این تاپیک راه اندازی شد و یکی از آن بازیگران ایرج قادری بود که در بالا مشاهده می کنید.

روحش شاد...

مردی عهده دار شده بود در مراسم تدفین دوستی سخن بگوید
او به تاریخ های روی سنگ مزار او اشاره کرد
از آغاز..... تا پایان! او گفت آنچه بیش از همه اهمیت دارد
خط تیره ی بین آن دو تاریخ است ( 1391-1314 )

... زیرا این خط تیره تمام مدت زمانی را نشان می دهد
که او بر روی زمین می زیست......
و اکنون فقط کسانی که به او عشق می ورزیدند
می دانند که ارزش این خط کوچک برای چیست.

زیرا اهمیتی ندارد، که دارایی ما چقدر است
اتومبیل ها...خانه ها....پول نقد،
آنچه اهمیت دارداین است که چگونه زندگی می کنیم و چگونه
عشق می ورزیم و چگونه خط تیره ی خود را صرف می کنیم.

اگر فقط میتوانستیم طوری آهسته حرکت کنیم
که آنچه را درست وحقیقی است دریابیم

ودر زندگی خود به دیگران چنان عشق بورزیم
که هرگز قبلا عشق نورزیده ایم

بیشتر لبخند بزنیم
وبه خاطر داشته باشیم که این خط تیره ی ویژه
ممکن است فقط مدت کوتاهی ادامه داشته باشد

وقتی از شما یاد کنند....
آیا سر افراز خواهید بود از آنچه میگویند؟
شما خط تیره خود را چگونه صرف کرده اید؟!!!

کافی بود تا تماشاگر حرفه ای و غیر خرفه ای فیلم در پیش از انقلاب نام یکی از 5 نفر را بشنود که در فیلمی بازی کرده باشد و برای دیدن فیلم اشتیاق نشان ندهد. فردین ،بیگ ،ناصر ،بهروز و ایرج قادری.نام ایرج قادری نام کمی نبود. او به تنهائی تمام سینمای ایران بود. بازی او همیشه با دیگران فرق داشت. سرزنده ، قدرتمند و کوبنده و با شور. و جالب اینکه در کنار این این سرزندگی احساسات هم میتوانست غلیان کند. کل بازیگری اکثر بازیگران سینمای ما دو حالت بیشتر ندارد یا خموده و سستند و فاقد سرزندگی (مانند پروانه معصومی) یا  شور بیش از حد و مغلطه بازی (مانند حامد بهداد یا سعید راد و یا حتی فردین). اما ایرج ایندو را یکجا داشت. چشمهای ایرج بسیار نافذ و گیرا بود و تمامی بازی احساسی خود را بعضا در آن جمع کرد. تیپ مردانه و جذابش به مدد دوبله های حیرت انگیز کسانی چون ناظریان یا جلیلوند و یا اسماعیلی همیشه در اوج بود.جائی گفته بود تمام زندگی اش آنی نبود که در سینماها روی پرده میرفت. میگفت در زندگی فقر را با گوشت و پوستش حس کرده بود. می گفت در اکثر فیلمهایش به دیگران بدهی داشت. اما هر چه بود نامی بود فاخر و توانمند.

او بیش از 30 فیلم را کارگردانی کرد و در بیش از 80 فیلم شخصا حضور داشت. کارنامه بازیگری و کارگردانی قادری باید جدای از هم بررسی شوند. هیچکدام از ستارگان بزرگ همردیف وی (مانند فردین یا ملک مطیعی یا بیگ ایمانوردی) قریحه کارگردانی نداشتند و صرفا جلو دوربین موفق بودند اما قادری در هر دو بخش موفق بود. کافی بود گفته شود این فیلم را قادری ساخته است تا سیل تماشاگر به سینما جاری شود. در اکثر فیلمهایی که خود می ساخت حضور داشت و بسیار موفق تر از تمام بازیگرانی که در آن فیلم بودند. بعنوان نمونه در فیلم برزخیها که 4 ستاره پیش از انقلاب یکجا در آن حضور داشتند (فردین،ملک مطیعی،قادری و سعید راد) او بیشتر از دیگران می درخشید و پر جنب و جوش تر از دیگران بود. او تاراج را ساخت که از نظر من بهترین فیلم اکشن کل تاریخ سینمای ایران است (با یک کارگردانی فوق العاده و ضرباهنگی بی نظیر). او میخواهم زنده بمانم را پس از یک دهه دوری از سینما ساخت که از نظر من به لحاظ کارگردانی بهترین فیلم ملودرام پس از انقلاب است. مقوله کارگردانی با مقوله داستان و فیلمنامه توفیر دارد. اکثر منتقدین ما نقد کارگردانی را با نقد داستان فیلم اشتباه می گیرند. کارگردانی بدین معناست که تمام جزئیان در دکوپاژ ، فیلمبرداری ، تدوین ، نورپردازی و چهره پردازی و تلفیق موسیقی با فیلم یکجا بشکل استاندارد رعایت شده باشد. وقتی از یک منتقد فعلی ما می پرسند نظر شما در مورد کارگردانی فلان فیلم چیست شروع میکند به نقل این حکایت که اگر داستان اینجوری میشد یا آنطور تمام میشد بهتر بود یا مثلا چرا در فیلم حسن سراغ حسین نرفت و رفت سراغ احمد! یا چرا اینجای فیلم فلان طور بود... این مقوله ها نشان میدهد آن منتقد اصولا با کار کارگردان بیگانه است و فقط در زندگی اش قصه خوانده است.... ایرج قادری یک کارگردان خوش قریحه بود که جای دورربین ، شیوه مونتاژ سریع ، نورپردازی موثر و چگونکی استفاده از موسیقی در لحظات خاصی از فیلم را بخوبی، تاکید میکنم بخوبی، میدانست و اگر در کلاس درس کسانی چون سام پکین پا یا جان فورد حاضر میشد شک نکنید یک تنه میتوانست برای سینمای جهان صحبت داشته باشد (هرچند او با بضاعت اندک تحصیلی خود تا این حد پیش رفت و بعنوان نمونه بهترین وسترن تاریخ سینمای ایران - برزخیها - را ساخت که بعضا از نمونه وسترنهای اسپاگتی ایتالیا از دهه 60 تا 80 بسیار فراتر است). بعنوان نمونه دوستان را به صحنه دادگاه در فیلم میخواهم زنده بمانم ارجاع میدهم و یا صحنه پایانی فیلم تاراج که حتی از نمونه مشابه آن ( پایان بوچ کاسیدی و ساندانس کید) هم فراتر است.

متاثر شدم وقتی شنیدم قادری را مظلومانه بخاک سپرده اند. و متاثرتر که بجای اینهمه خیل بازیگران مشهور قبل و بعد از انقلاب که در فیلمهای او حضور داشتند صرفا یک بازیگر درجه دوم که آنهم فقط در یک فیلم از فیلمهای او آنهم پس از انقلاب بازی کرده بود حاضر شد در برنامه هفت از او سخن بگوید و پر واضح بود حرف زیادی برای گفتن نداشته باشد. اهالی سینما متاسفانه اینگونه اند و در فقدان دیگری فقط عینک سیاه به چشم میزنند و اگر زیاد هنر کنند چند قدمی پشت جنازه راه میروند و تمام. با این اوصاف،  انتظار هم دارند خانه سینما یا فریدون جیرانی آنها به برنامه هفت برگردد!...

مقوله حذف جیرانی و تیم همراهش از برنامه هفت بخوبی نشان داد که برنامه هفت از برنامه نود بسیار سرتر بود. نشان داد تاثیر هفت به چه میزان بیشتر از نود است. و نشان داد چقدر سینما میتواند از فوتبال موثرتر و نیش دارتر باشد. در برنامه نود فردوسی پور حتی به نمایندگان مجلس هم حمله میکند اما وقتی کسی ککش نمی گزد یعنی برنامه ، برنامه ای موثر نیست و بیشتر به یک سرگرمی و شوخی می ماند اما وقتی یک مهمان در حد بازیگر در برنامه هفت دیگری را منکوب میکند ظاهرا عده ای خاصتر گزیده میشوند که تاب از کف میدهند ... از نگاهی دیگر هم میتوان نگریست و آن اینکه : ظاهرا دلالهای برنامه نود بسیار قویتر از دلالهای سینما هستند که توانسته اند از حفظ و صیانت از برنامه خودشان!! موفق تر عمل کنند که حتی زور ضرغامی هم به آنها نرسد... خسته نباشید آقای ضرغامی!  شمائی که فردوسی پور فوتبالی را با چنگ و دندان نگه میدارید اما جیرانی سینمائی (کسی که زمانی هم کیش شما بود) را  نمیتوانید.

 ...او تاراج را ساخت که از نظر من بهترین فیلم اکشن کل تاریخ سینمای ایران است (با یک کارگردانی فوق العاده و ضرباهنگی بی نظیر). ... صحنه پایانی فیلم تاراج که حتی از نمونه مشابه آن ( پایان بوچ کاسیدی و ساندانس کید) هم فراتر است...

کاملا هم سلیقه ایم     

مقوله حذف جیرانی و تیم همراهش از برنامه هفت بخوبی نشان داد که برنامه هفت از برنامه نود بسیار سرتر بود. نشان داد تاثیر هفت به چه میزان بیشتر از نود است. و نشان داد چقدر سینما میتواند از فوتبال موثرتر و نیش دارتر باشد. در برنامه نود فردوسی پور حتی به نمایندگان مجلس هم حمله میکند اما وقتی کسی ککش نمی گزد یعنی برنامه ، برنامه ای موثر نیست و بیشتر به یک سرگرمی و شوخی می ماند

درسته.

تفاوت در همین است. سینما یک هنر تاثیرگذار و ابزاری بسیار کارا است. مسلما آقایان هم متوجه شده اند که نباید اجازه بدهند ابتکار عمل از دستشان بیرون برود و بدست غیر خودی ها ( از نظر آنها ) بیفتد. فوتبال یک سرگرمی و شوخی است. آمریکا را ببینید. آمریکایی ها از اینکه کشورشان جزو 20 تیم اول دنیا نیست نگران نیستند اما اگر سینمای آمریکا دوم باشد این برایشان یک مصیبت خواهد بود. سینما یک معیار مهم است. نود خوب است اما مهم نیست . داستان برنامه هایی مانند نود داستان همان انگلیسی است که در بیایان می رفت و دو ایرانی از پشت سر برایش بار می آوردند و هی بد و بیراه می گفتند. انگلیسی به دوست ایرانیش گفت اینها چه می گویند ؟ گفت : دارند به انگلیسی ها فحش می دهند. انگلیسی پرسید: آیا فحش های آنها منافع بریتانیا را تهدید می کند ؟ ایرانی گفت : نه قربان . انگلیسی با خونسردی گفت : پس بگذار هر چه می خواهند فحش بدهند !

بهروز وثوقي - حسين عرفاني - فرامرز قريبيان. دوبله فيلم گوزنها

شادروان علي كسمايي

در ماهنامه فيلم ويژه مردادماه 91 به دوبلورهايي اشاره شده است كه در فيلمها و سريالها بجاي ايشان صحبت كرده اند.

سريال سيگنال ايكس : پرويز بهرام

سريال اين خانه دور است : داريوش كاردان

فيلم مستاجر : حسين عرفاني

(۱۳۹۰/۶/۱۴ عصر ۰۸:۰۱)واترلو نوشته شده:  

در مورد این ویدیویی که خانم بنایی صحبت کردند دو نکته هست

1- فیلم های مشترکی که ایشان اشاره داره همه در ایران کار شده بجز محصولات مشترک با ترکیه یعنی تماماً به تهیه کنندگی ایران هستش و یا حتی کل اکیپ ایرانی هست فقط ممکن است چند تا بازیگر خارجی دعوت کرده باشند و یا کارگردان ،اتفاقاً اصلاً فیلمهای خوبی هم نیستند بجز یکی دو مورد ، اینطور نبوده که کسی از خارج اومده باشه و ایشون رو برای بازی به اروپا و آمریکا دعوت کرده باشه

2- فیلمی رو که ایشان مدعی بازی در آمریکا هستن در اصل یک فیلم هندی است و در شناسنامه آن اسمی از خانم بنایی نیست و جورج مارزبتونی فقط نویسنده این کار است و نه کارگردان. جالب است در جستجوی این نام به این نتیجه می رسید که فقط همین یک کار را در کارنامه هنری اش دارد.

در این فیلم نه راس مارتینی بازی کرده و نه ریکی سگالی هر دو بازیگر مجموعه های تلویزیونی بودن که کار مشترکی هم با هم ندارند.

سانجی خان هم بازیگر است و هم کارگردان این فیلم.جالب اینکه راج کاپور در آن بازی می کند ( شاید علت عکس در کنار راج کاپور همین باشد)

در ضمن عکس روی پوستر با آلبوم عکس ایشان تطابق دارد

مشخصات فیلم

http://www.imdb.com/title/tt0259170/

جورج مارزبتونی

 http://www.imdb.com/name/nm2011682/

 راس مارتین

http://www.imdb.com/name/nm0553014/

 

ریکی سگال

http://www.imdb.com/name/nm0781848/

ضمن تایید گفته های واترلو عزیز شاید منظور خانم بنائی از بازی در آمریکا این فیلم بوده:

http://www.imdb.com/title/tt1914386/

مال اون زمانی هستش که فریدون گله در آمریکا بود، آخرین فیلم ایشون در ایران بر میگرده به سال 1355 (ماه

عسل)، سال 56 رفت آمریکا تا سال 61 که دوباره به ایران برگشت. تو 5 سالی که در آمریکا بود یه فیلمی ساخت

به اسم (ماه و همهمه) که نیمه تمام باقی موند و خانم بنائی یکی از بازیگران اون فیلم بود.

شادروان تقي ظهوري بجزء فيلم طلسم شكسته (1337) در تمامي فيلمها بجاي خود صحبت كرد. در اين فيلم كه صدابرداري آن در آلمان صورت گرفت ، مرحوم مرتضي حنانه بجاي او صحبت كرد. جالب اينكه زنده ياد عباس خسروانه هم در اين فيلم ايفاي نقش كرده است .

تقي ظهوري در سالهاي دهه 30 و اوايل دهه 40 بسيار پر كار بود . او از ساعت 7 صبح تا 2 بعدازظهر در دادگستري كارمند بوده است . پس از آن به تمرين تئاتر پرداخته و شب هم اجراي صحنه داشته است . پس از آن معمولا براي فيلمبرداري نماهاي داخلي و همچنين دوبله نقش هاي خود در استوديوهاي دوبلاژ حضورپيدا مي كرد. ظاهرا در دهه 30 ايشان در دوبله فيلمهاي خارجي هم فعاليتهايي داشته است.

داوود رشیدی

وی در سال 1312 در تهران متولد شد.با بازی در فیلم تجاوز در سال 1349 وارد سینما شد.معروفیت وی در عالم سینما به طور حتم به خاطر گویندگی های ایرج ناظریان به جایش به خصوص در فیلمی چون کندو می باشد.

دوبلورهای داوود رشیدی :

ایرج ناظریان : (10 فیلم و 1 سریال)

فرار از تله - میعادگاه خشم - گذر اکبر - فدایی - جهنم+من - کندو - بازرس ویژه - جایزه - کمال الملک - گلهای داوودی - سریال هزاردستان

منوچهر اسماعیلی : (6 فیلم)

طلوع انفجار - اعدامی - رهایی - هیولای درون - شیلات - تاتوره

احمد رسول زاده : (1 فیلم و 3 سریال)

پرچم های قلعه کاوه - سریال های امام علی - معصومیت از دست رفته - مختارنامه

حسین عرفانی : (1 فیلم و 1 سریال)

تفنگدار - سریال گرگها

پرویز بهرام : (2 فیلم)

مرز - بزرگ خیلی بزرگ

چنگیز جلیلوند :

خروس

عطاالله کاملی :

خانه عنکبوت

ایرج دوستدار :

سریال تنهاترین سردار

فتح الله منوچهری :

قدغن

محمدعلی کشاورز

وی در سال 1309 در اصفهان متولد شد.با بازی در فیلم شب قوزی در سال 1343 وارد سینما شد.عمده معروفیت وی به خاطر هنرنمایی اش در سریال های هزاردستان ، پدر سالار و همینطور فیلم مادر می باشد.

دوبلورهای محمدعلی کشاورز :

احمد رسول زاده : (16 فیلم و 4 سریال)

صادق کرده - رگبار - قصه ماهان - این گروه محکومین - کاروانها - دست شیطان - برزخیها - کمال الملک - کفشهای میرزا نوروز - گل سرخ - جستجوگر -  چهارشنبه عزیز - روز واقعه - دام - روزی که خواستگار آمد - لژیون - سریال های دایی جان ناپلئون - گرگها - پدر سالار - روشن تر از خاموشی

منوچهر اسماعیلی : (2 فیلم 1 سریال)

مردی که موش شد - مادر - سریال هزاردستان

حسین عرفانی : (2 فیلم)

طائل - جعفرخان از فرنگ برگشته

نصرالله مدقالچی : (1 فیلم 1 سریال)

شام آخر - سریال حجربن عدی

عطاالله کاملی :

جمیل

ایرج دوستدار :

خورشید در مرداب

محمود نوربخش :

زمزمه محبت

نصرت الله حمیدی :

وقتی که آسمان بشکافد

عکسی نایاب از اسطوره بی بدیل دوبلاژ ایران

ایرج ناظریان در کنار همسرش

عکس نایاب دیگری از ایرج ناظریان

عبدالله بوتیمار

وی در سال 1312 در شهر بادکوبه (باکوی فعلی) در آذربایجان شوروی سابق متولد شد.در سال 1315 به همراه خانواده اش به ایران مهاجرت کرد.فعالیت هنری اش را با بازیگری در صحنه تئاتر و همینطور گویندگی در حرفه دوبله آغاز کرد.

با بازی در فیلم یکقدم تا مرگ ساخته ساموئل خاچیکیان در سال 1340 وارد سینما شد.وی در دهه 40 شمسی در حد یک ستاره در سینمای ایران فعالیت کرد.

نکته ای که در مورد بوتیمار بایستی گفت این است که، با این که خودش دوبلور بود اما به واقع گویندگی های ایرج ناظریان به جای وی بود که باعث معروفیت و جذابیت هرچه بیشترش در سینما شد.

وی در سال 1390 دارفانی را وداع گفت.

دوبلورهای عبدالله بوتیمار :

ایرج ناظریان : (21 فیلم)

مامور 114 - مردی از اصفهان - هفت شهر عشق - فردای باشکوه - سرنوشت - لوطی قرن بیستم - سنگ صبور - دزد سیاهپوش - چاکر شما کوچولو - بازی شانس - قلب های طلایی - مردی از جنوب شهر - قصه شب یلدا - شب اعدام - بارگاه شیطان - ارادتمند شما عزرائیل - میخک سفید - فرار از زندگی - هفت مرد دلاور (دوبله اول) - کوثر - زیبای پررو

عبدالله بوتیمار : (9 فیلم)

یکقدم تا مرگ - دلهره - جاده مرگ - ضربت - شیطان در نمی زند - زن و عروسکهایش - سرسام - بی عشق هرگز - عصیان

منوچهر اسماعیلی : (3 فیلم)

دنیای پول - مرد دو چهره - ضعیفه

چنگیز جلیلوند : (2 فیلم)

ساحل دور نیست - خروس جنگی

حسین عرفانی : (2 فیلم)

اضطراب - واسطه ها

منوچهر والی زاده : (2 فیلم)

گریز از مرگ - هفت مرد دلاور (دوبله دوم)

فرشید فرزان : (2 فیلم)

مردها و نامردها - موسرخه

خسرو شایگان :

هیچکی بابا نمیشه

فتح الله منوچهری :

طاهر

(۱۳۹۰/۵/۵ صبح ۱۰:۲۲)میثم نوشته شده:  

دوستان می توانند درباره اکبر مشکین و رامین فرزاد اطلاعاتی بدهند؟

شايد درست نباشد كه پشت سر هنرمنداني كه دستشان از اين دنيا كوتاهست صحبت كرد .اما متاسفانه در تاريخ سينما ، راديو و تئاتر ايران استعدادهاي زيادي قرباني ديو افيون شدند و محيطهاي هنري از وجود هنرمندانه آنها كم نصيب ماند.متاسفانه اين سياهه نام بزرگاني را در خود جاي داده كه هركدامشان در هنرشان از سرآمد روزگار خود بودند.

اكبرمشكين اين نابغه راديو سينما و تئاتر كه به گفته همكارانش يكي از استعدادهاي ناب اين عرصه ها و خود نيز كاشف استعدادهاي بسياري ديگر بود در فيلم الكلي (1351) آنچنان نقشش راهنرمندانه ايفاء كرد كه بغير از همكارانش هرگز تماشاگران ندانستند كه اين نابغه بازيگري درگير غول اعتياد است كه در اينجا متاسفانه اعتياد چاشني هنرش شده است.ناصر تقوايي او را هنرمندي بي بديل مي داند. اكبر مشكين در سال 1356 و در  نهايت فقر و استيصال بدرود حيات گفت.

                                       اكبرمشكين

علي اصغر حاجي اسماعيلي مشهور به اصغر تفكري نابغه كمدي تمامي دوران كه نامش تضمين كننده فروش خيره كننده فيلمها و تئاترهاي عامه پسند دهه هاي 20 و 30 بودبخاطر مرگ فرزند 6 ساله اش  آنچنان درگير اعتياد به هروئين شد كه در كمال ناباوري جانش را بر سر آن گذاشت . روايت مي كنند خرج اعتياد روزانه تفكري در دهه 30 در شبانه روز بالغ بر 2000 تومان بود كه در آن زمانه رقمي سرسام آور محسوب مي شد. اما او كه ازداراي سالن تئاتر و سينما بود و نماشهايش با استقبال فراوان روبرو مي شد از تمكن مالي فراواني برخوردار بود كه همين ثروت باعث بي پروايي او در اعتياد و جان باختنش شد. دوستداران سينما حتما آن سكانس حسرت آور را كه آخرين سند تصويري اين هنرمند فقيد است را در فيلم فرياد نيمه شب (1339) ساخته ساموئل خاچيكيان بخاطر دارند . همان صحنه اي كه اين بازيگر بزرگ در كيوسك تلفن عطسه هاي فراواني مي زند و اين بار بر عكس گذشته ها تماشاگران نمي خندند وناباورانه پايان تراژيك او را به نظاره مي نشينند. مرحوم تفكري ساعاتي پس از اين سكانس درسن 52 سالگي در بيمارستاني در تهران بدرود حيات گفت.

هوشنگ سارنگ اين بازيگر تواناي سينما و تئاتر و راديو نيز قرباني ديو اعتياد شد. اين هنرمند خوش صدا و با استعداد كه روزگاري نامش در كنار بزرگاني چون نصرت الله محتشم ،صادق بهرامي ، مشكين ، پرويز بهرام و... به جلال و شوكت راديو مي افزود تاب و تحمل شهرت را نيافت و با شركت در مراسم و مهماني ها درگير اعتياد و در نهايت منجر به اخراجش از راديو و كناره گيري اش از محافل هنري گرديد. دوستانش به پاس هنرش در چند فيلم در اواسط دهه 40 براي نقشهاي گذرا و كوچك از او دعوت بهمكاري نمودند كه بيشتر براي دلسوزي و كمك به اين هنرمند بود . هنرمندان و شعراي دهه 40 كافه نادري هرگز قامت خميده مردي را كه با كت و شلوارو كفشهايي مندرس و با صدايي جادويي اما خسته براي گرفتن كمكي ناچيز آنجا مي آمد فراموش نمي كنند . آنها مي دانستند كه اين مرد كه روزگاري بخاطر هنرش همه به احترامش به پا مي ايستادند از فرط ناچاري به آنجا آمده و او را دست خالي برنمي گرداندند . هوشنگ سارنگ خسته از نامراديهاي روزگار در تابستان 1348 در فقر و گمنامي به زندگي اش پايان داد تا اين مرگ خودخواسته پاياني بر رنج هايش باشد.

و اين سياهه همچنان ادامه دارد...

من هم چند روز پیش عکسی از دکتر محمود فاطمی یکی از دوبلورهایی که بیشتر مستند کار میکنند رو گذاشتم اما بعضی از دوستان اعتراض کردند .اما واقعیت امر این هست ایشون هم اعتیاد شدیدی به مواد مخدر دارند .

(۱۳۹۲/۶/۲۲ عصر ۰۹:۰۱)زاپاتا نوشته شده:  

(۱۳۹۰/۵/۵ صبح ۱۰:۲۲)میثم نوشته شده:  

دوستان می توانند درباره اکبر مشکین و رامین فرزاد اطلاعاتی بدهند؟

 متاسفانه در تاريخ سينما ، راديو و تئاتر ايران استعدادهاي زيادي قرباني ديو افيون شدند و محيطهاي هنري از وجود هنرمندانه آنها كم نصيب ماند...

اكبرمشكين اين نابغه راديو سينما و تئاتر كه به گفته همكارانش يكي از استعدادهاي ناب ...

 علي اصغر حاجي اسماعيلي مشهور به اصغر تفكري نابغه كمدي تمامي دوران

هوشنگ سارنگ اين بازيگر تواناي سينما و تئاتر و راديو نيز قرباني ديو اعتياد شد.

و اين سياهه همچنان ادامه دارد...

سناتور عزیز این سه هنرمندی که نام بردم از قربانیان مشهور اعتیاد در جامعه هنری قبل از انقلاب هستند که داستان زندگی و مرگ نابهنگام آنها در جامعه آن روز بازتاب فراوان داشت و هنوز پس از چندین دهه عبرت آموز و تلخ است . همانطور که در ذیل مطلب نیز آورده ام این سیاهه ادامه دارد و طولانی تر است اما گاهی چیزی که اثبات نشده و به جهت حفظ حرمت هنرمندان نباید هر مطلبی را نوشت و یا بیان کرد.

یکی دیگر از قربانیان بزرگ اعتیاد

مرحوم رامین فرزاد بازیگر توانمند رادیو و تلویزیون

هنوز آن صدای مخملینش در قصه های شب دهه 60 انسان را از خود بیخود میکند... و آن صحنه  غمناک که در کنار ابوالفضل پورعرب در نقش خود بازی کرد بعنوان یک معتاد در ندامتگاه در یک فیلم (قربانی؟) ... سریال سایه همسایه (ساخته اسماعیل خلج) را بیاد دارید؟ بالای آن بالکن روی صندلی می نشست و با همسر خود (فکر میکنم خانم تانیا جوهری) جروبحث میکرد ... او نابغه ی بی چون و چرای صدا بود ...

دو عکس از مراسم عروسی ایرج ناظریان در سال 1346

ایرج ناظریان ، شهلا فرشیدی (همسر ایرج ناظریان) و نصرت الله وحدت

ایرج ناظریان ، شهلا فرشیدی ، اصغر افضلی و خسرو خسروشاهی