دستگاهی را که در زیر مشاهده می فرمایید متعلق است به سگا مگادرایو  ( رحمه الله فاتحه الصلوات ... ) . زمانی که این کنسول بازی وارد ایران شد ، انقلابی در بازیهای کامپیوتری به پا کرد و سالن های بازی کامپیوتری از صدقه سری آن ، مانند قارچ در کوچه پس کوچه ها و خیابان های شهرها روییدند. بازی های محبوب کاراگاهی ( دیک تریسی ) و لین چان ( شینوبی ) و اوسانیانگی ( اسم اصلی اش یادم نیست ) و ... به مدد قدرت بالای صوتی و تصویری این دستگاه برای بچه های آن زمان مثل درس و مشق مدرسه شده بود. یکی از بازیهای پر طرفدار این دستگاه شورش در شهر بود که اسم لاتینش هم طبق معمول یادم نیست و چه اهمیتی دارد ؟ چون بچه های ایرانی برای هر بازی به طور خودجوش یک نام انتخاب می کردند و کسی به نام های لاتین بازی ها اهمیت نمی داد ( به این میگن بومی سازی ! ) . شورش یک بازی خشونت آمیز بود که یک عده لات توی خیابون راه می افتادن و با همه موجودات و جمادات ( حتی کیوسک تلفن و سطل زباله ! ) درگیر می شدن. هر وقت هم کم می آوردن دکمه A رو می زدن تا ماشین پلیس بیاد و کمکشون کنه !! خلاصه حکایتی بود . البته بعضی بچه ها ( مثل ما ) این نوع بازی ها رو دون شان می دونستیم و سعی می کردیم  به جاش بازی های فکری و استراتژیک تر رو بازی کنیم و کلاس می ذاشتیم