با پخش سری نهم قهوه تلخ به نظر می رسد که این مجموعه ، کم کم دارد راه خودش رو پیدا میکند. حذف کاراکترهایی که زیاد جالب نبودند و ورود شخصیتهای جدید به سریال مثل کلنل توپولوف ! نشان میدهد که مدیری آنقدر تجربه بدست آورده که بفهمد ذائقه مردم چیست و چه می خواهند . (هر چند که بیژن بنفشه خواه چندان هم بد کار نکرد و معلوم نیست چرا کنار رفته)

قهوه تلخ نسبت به کارهای قبلی مدیری ، یکی دوتا فرق کوچک دارد. یکی اینکه برعکس کارهای قبلی، از نگاههای رو به دوربین مدیری خبری نیست و به نظر میرسد او این وظیفه را به انصاری سپرده است!

دیگر آنکه بر خلاف همیشه، نقش اول را هم به انصاری سپرده و مثل سریال های قبلی که خودش نقش محوری داشت عمل نکرده.

در مورد بازی بازیگران هم باید گفت که انصاری مثل همیشه خوب است و بار اعظم پیشبرد داستان بر عهدۀ اوست. او بازی روان و یکنواختی دارد و به خوبی در نقش خود جای گرفته است.

مهران مدیری هم که مثل همیشه است. اما به نظر میرسد که در سالهای اخیر تصمیم گرفته بیشتر کارگردانی کند تا بازیگری. به همین خاطر در 20 قسمت اول حضور نداشت و تا اینجا هم که یکی از نقشهای فرعی سریال را برعهده گرفته است.

اما دو بازیگری که فراتر از نقشهای خود ظاهر شده اند ، برزو ارجمند و عارف لرستانی هستند. شاید بشود گفت عمدۀ طنز سریال بر دوش ایندو است و ایندو نیز به خوبی نقش خود را ایفا کرده اند.

سایر بازیگران به تکرار نقشهای گذشته خود پرداخته اند. (نمی دانم سحر زکریا چطور حاضر شد دوباره در نقش طنز ظاهر شود؟!)

خیلی ها اختلاف بین تلویزیون و مدیری را یک جور جنگ زرگری برای فروش بیشتر می دانند و خیلیها هم از مدیری ناراحتند که چرا همیشه محافظه کار است و در مسایل سیاسی و اجتماعی روز وارد نمی شود. هرچند که او در این سریال ، مجددا به روشنفکرها تیکه انداخته است :

-         مستشار: گفتم که درکش برات مشکله.

-         بلوتوس : شما عینکی ها عادتتان است ، هرکس که دروغهای شما را باور نمی کند ، می گویید طرف نمیفهمد.

-         مستشار : نه ، این اصلاً ربطی به روشنفکر بودن یا عینکی بودن نداره...

به نظر می رسد مدیری دوست دارد بازهم با روشنفکرها سرشاخ شود و آنقدر از محبوبیت خودش اطمینان دارد که از واکنش مردم نهراسد. هرچند که مردم ما در بسیاری از زمینه ها پیش بینی ناپذیرند...

هرچه هست ، همین که در این دوران آشفته که اندوه و نومیدی و ... ،مردم را در بر گرفته است ، قهوه "تلخ" توانسته کام ملت را "شیرین" کند باید دست مدیری را فشرد.

پ ن : جالبترین صحنۀ این سری ، در واقع آخرین سکانس از آخرین قسمت آن (قسمت 27) است. جایی که برزو خان از مترجم دربار  میخواهد که رموز موفقیت در روابط دیپلماتیک را به او آموزش دهد و مترجم  هم شروع میکند به سخن گفتن از پرستیژ و استایل و فیگور و منیجمنت و بلغور کردن کلمات فرانسوی ... در این لحظات ، نگاه گوسفندوار برزوی بیچاره که یک کلمه هم از سخنرانی طولانی  مترجم را نفهمیده ، واقعاً دیدنی است!