من برباد رفته را با کتابش شناختم و از همان موقع دوستش داشتم.می دانستم فیلم معروفی از رویش ساخته شده.تکه هایی از فیلم در برنامه یک مسابقه سی سوال با مجری گری اقای حسین باغی ( که الان شدیدا بیمار هستند وخدا کند شفا پیدا کنند )به کرات پخش می شد.در ارزوی دیدن فیلم بودم تا در اتاق فیلم دانشکده که هفته ای یک فیلم پخش میکرد موفق به دیدنش شدم.ان هم چه اتاقی پر از صندلی اهنی ارج قدیمی که یک طرفش جا برای نوشتن دارد و مخصوص سالنهای امتحان بود.ان روز در ان اتاق جا برای ایستادن هم نبود چه برسد به نشستن و من در شگفت که عشق به برباد رفته همه گیر است!....

به هر حال این سوال همیشه برای من مطرح است که چرا هیچ وقت هیچ جا از ادامه برباد رفته حرفی نیست ؟

نا سلامتی الکساندرا ریپلی کلی زحمت کشیده و دو جلد کتاب نوشته وبا هر بدبختی بوده رت و اسکارلت را به هم رسانده.

و این که ایا اگر ویوین لی و کلارک گیبل و تمام دار و وسته برباد رفته قدیم زنده بودند ادامه ان را می ساختند؟

و یا شاید تعلیق و بلا تکلیفی راز جذاب شدن برخی فیلم های مشهور است.