مهاجر    Immigrant

نویسنده و کارگردان : چارلی چاپلین

بازیگران : چارلی چاپلین – ادنا پرویانس – اریک کمبل – آلبرت آستین – هنری برگمن

2 حلقه ( 20 دقیقه ) -  محصول میوچوال – 1917

مهاجران با کشتی عازم آمریکا هستند .  در طی مسیر حوادثی رخ می دهد :

چارلی  در قمار از اوباش برنده می شود . سردسته آنها که در قمار باخته است ,   پول های یک زن مسن را سرقت می کند . زن مسنی که ناخوش است و دخترش ( ادنا پرویانس ) توجه چارلی را به خود معطوف کرده . چارلی پول هایی را که برده  , از سر دلسوزی در اختیار دختر قرار می دهد . ماموران کشتی که چارلی را زیر نظر گرفته اند ,  تصور می کنند که او قصد زدن جیب دختر را دارد اما حقیقت آشکار می شود .

کشتی به مقصد می رسد و مسافران منتظر پیاده شدن و قدم گذاردن در خاک آمریکا هستند . در حالی که با طنابی کلفت به بند کشیده شده اند نظاره گر مجسمه آزادی هستند ...

چارلی بی کار , گرسنه ,  خسته و بی پناه در خیابان گام برمی دارد . تصادفا پولی پیدا می کند که در حد یک پرس  خوراک لوبیا ست . به رستوران مجاور می رود . در آنجا برحسب اتفاق ادنا را میبیند که به تازگی مادرش را از دست داده  و حالا انگار روزگارشان  مشابه است . چارلی می خواهد میز را حساب کند و برود اما پولی که پیدا کرده بود تقلبی از کار در می آید و سرگارسون رستوران ( اریک کمبل ) یقه اش را می گیرد .

یک کارگردان تئاتر توجهش به چارلی و ادنا جلب می شود .  پیش  آنها می آید و کمی برایشان در باب هنر  سخنرانی می کند  . آنها به اتفاق رستوران را ترک می کنند در حالی که پول غذای مهاجران را آقای کارگردان تقبل می کند .

چارلی و ادنا ,  زیر باران شدید ,  به کلیسا می روند تا آیین عقد را به جا آورند .

یک فیلم کوتاه درخشان که از حیطه ی کمدی های بکوب بکوب رایج ( اسلب استیک ) پا را فراتر می نهد و آشکارا بالاتر و والاتر  قرار می گیرد .

شاید هیچ کجا در تاریخ سینما نتوانیم مفهوم طنز را با این ایجاز در نمایی چند ثانیه ای بیابیم ( مجسمه آزادی و توده ای از انسانهای مفلوک و به بند کشیده شده ! )

"مهاجر"   از نظر جامعه شناسی نیز شایان توجه است . این جا شاهد یکی از اولین فیلم های ساخته شده در هالیوود هستیم که سوژه ی اصلی آن مهاجرت است . طنز فیلم  در سکانس رستوران به اوج می رسد . آنجایی که  با مشتری مستی مواجهیم که تنها 10 سنت از حساب پرداختی خود را کم آورده است . گارسون ها ابتدا متین و موقر از او می خواهند که وجه مربوطه  را کامل پرداخت کند  . اما وقتی او گستاخانه برخورد می کند ,  دمار از روزگارش در می آورند و له و لورده اش می کنند . هیچ کس هم به داد او نمی رسد .

در 1917 کم کم وقت آن فرا رسیده بود که نگاه انسانی چاپلین در فیلم هایش نفوذ کند .  همدلی و حس مسئولیت  چارلی در قبال  ادنا  در کشتی ,  که پول باد آورده را به او می بخشد ,  شاید تا حدودی خام جلوه کند . اما چند سال بعد در  1931 همین نگاه در نهایت پختگی دستمایه فیلمی ارزشمند و موثر قرار می گیرد به نام  روشنایی های شهر .