نمي دانم  تاكنون به نحوه بازي كردن Anthony Perkins    در فيلم  Psycho (1960)دقت كرده ايد؟ البته منظورم از حيث دلهره آور و يا ترسناك بودن نيست. به نظر مي آيد Anthony Perkins در اين فيلم احساسي فراتر از آنچه شخصيت Norman Bates  بايد منتقل كند، به مخاطب منتقل مي كند. البته اين انتقال به نظر نمي آيد خودآگاهانه صورت گرفته باشد و يك بررسي در زندگي شخصي اين هنرپيشه زواياي خاصي از حال و هواي روحي-رواني او را به تصوير مي كشد كه به نوعي مشخص مي كند منشاء اين احساس خاص كجاست. 

آنطور كه Anthony Perkins خود اذعان داشته ايشان به نوعي هميشه در رابطه با جنس مخالف مشكل داشته و اين مشكل در بعضي موارد حاد و آزار دهنده نيز مي شده. ايشان به عنوان مثال به  Jane Fonda و Brigitte Bardot اشاره كرده كه در دوران جوانيش سعي در اغواي او داشته اند و او به و مرارت سختي توانسته در برابر آنها مقاومت كند.

من موقع تماشاي  Psycho (1960) بيش از آنكه احساس ترس و دلهره داشته باشم ، يك نوع احساس اشمئزاز و تنفر داشتم ان هم نه فقط از Norman Bates، بلكه از شخص Anthony Perkins ! هيچوقت چنين حسي را مثلا درباره هنرپيشگاني كه نقشهايي مثل Dracula ايفا كرده اند  نداشته ام چون در فيلم همان حسي را منتقل مي كردند كه براي آن شخصيت طبيعي بوده و حس ادغام با شخصيت آن هنرپيشه احساس نمي شده.

آن حالت ترديد در عمق نگاه و حركت دستان بيشتر آزاردهنده به نظر مي رسيد تا ترسناك! آن صداي خنده پيش از حمله هم كه به نوعي چندش آور بود! به هر حال در همان فيلم، اين موضوع مي تواند يك امتياز براي ايشان محسوب شود اما اگر بخواهيم اينطور نتيجه گيري كنيم كه همانطور كهVivien Leigh خود خود Scarlett بوده، فكر مي كنم بتوانيم Anthony Perkins را  هم نوع سركوب شده Norman Bates اگر نه به همان اندازه نفرت انگيز و چندش آور بدانيم.