سام اسپید عزیز هر چه گلایه از دست اندرکاران آکادمی اسکار در دل نگه داشته بودند صادقانه خالی کردند. ضمن تایید بیشتر آنچه گفته شد نباید فراموش کنیم که این ضعف فقط مختص به اسکار نبوده و نیست . در جشنواره فجر خودمان هم از این دسته گل ها زیاد به آب داده شده است و  همچنین در جشنواره های ملل دیگر. باید یک نکته را هم مد نظر داشت و آن اینکه انتخاب شدن یک فیلم در جشنواره ها ، در بسیاری از مواقع تابع شرایط زمانی و تاریخی است که فیلم در آن ساخته شده است. نباید زیاد بر دست اندکاران اینگونه مراسم خورده گرفت چرا که آنها از کره مریخ نیامده اند و معمولا جمعی از شناخته شده ترین کارشناسان ، منتقدان و دست اندرکاران صنعت سینما هستند که در هیئت انتخاب حضور دارند . ممکن است یک فیلم در سالی که ساخته می شود اینقدر به اصطلاح گل کند که همه را تحت تاثیر خود قرار دهد. مسلما بعد از گذشت دهها سال ، وقتی شرایط جانبی و حاشیه ای ، دیگر در کنار فیلم نبود قضاوت و مقایسه فیلم با انصاف بیشتری میسر شود. شاید  اگر 30 سال بعد  از همان هیئت انتخاب بخواهید از بین نامزدهای 30 سال قبل بهترین را انتخاب کنند نتیجه متفاوت باشد.

 شاید این قضیه تا حدودی شبیه به داوری مسابقه فوتبال باشد که داور تحت تاثیر شرایط مختلف ( زمین ، تماشاچی ، نام تیم و ... ) تصمیم نادرست می گیرد . همانطور که در فوتبال هم بعد از بازی ، برگرداندن رای داور ناممکن است در اسکار هم نمی توان نتایج سال های قبل را تصحیح کرد. اسکار هیچوقت یک محک تمام و کمال نیست و صرفا باید به عنوان یک پاسداشت رسمی از هنرمندان تلقی شود. همان طور که نمی توان از تعداد مدال های روی سینه یک سرباز پی به لیاقت واقعی او برد ، تعداد اسکار یک بازیگر و فیلم هم نشاندهنده برتری حتمی دارنده آن نیست. در هر حال وجود مراسم اینچنینی با همه نقاط ضعفی که دارد ، برای سرزندگی و شادابی هنر هفتم مفید است.

  ...