انیمیشن‌های امروزی به موضوعاتی عمیق‌تر و چندلایه‌تر، و مفاهیم احساسی و دغدغه های وجودی مانند شادی، هویت، تنهایی, سلامت روان، مرزهای فرهنگی و معنای زندگی و خوشبختی نیز می پردازند، فراتر از داستان‌های معمول گذشته (با داستان‌های خطی و اخلاقی با پیام‌های ساده، روشن). در مجموع، روایاتی که ذهن کودکان امروز را درگیر می‌کنند، پیچیده‌تر، چندلایه‌تر و از نظر هیجانی شدیدتر از کارتون‌های گذشته‌اند. بجه های امروز، با دنیایی از رسانه‌های دیجیتال، بازی‌های تعاملی، اینترنت، و شبکه‌های اجتماعی بزرگ می‌شوند. و ذهنشان با سرعت بیشتری تحریک می‌شود برخلاف گذشته که دنیای کودکانه ساده‌تر و مبتنی بر تجربه‌های واقعی بود.

در انیمیشن‌های جدید، اغلب شخصیت‌ها ترکیبی از نقاط ضعف و قوتند. همین امر باعث باورپذیرتر شدن آن‌ها برای کودک می‌شود. که روان کودکان امروز بسیار پویاست. آن‌ها سریع‌تر به تفکر خلاق و آزادانه عادت می‌کنند. دنیای آن‌ها از نظر بصری پیچیده‌تر شده -با رنگ‌های زنده، شخصیت‌های خیالی، موجودات عجیب و غریب، و تغییرات تصویری سریع- و ادراک بصری و تخیل و ذهنشان برای این پیچیدگی - داستان‌های گاهی چندلایه، با طنزهای چندسطحی، شخصیت‌های چند وجهی، و گاهی پیام‌هایی فلسفی یا اجتماعی- آماده‌تر است. درگذشته کارتونها آرام‌تر بودند، رنگ‌ها، موسیقی و طراحی ساده‌تر بودند. اما امروزه برای حفظ توجه کودک، سرعت روایت بالا رفته، تصویرها پویا‌تر، رنگ‌ها غنی‌تر و حرکات سریع‌تر شده‌اند.

کودکان دیروز به دلیل محدود بودن گزینه‌ها، هر آنچه پخش می‌شد را می‌دیدند و معمولاً نسبت به آن پیوند عاطفی برقرار می‌کردند. ولی کودکان امروز گزینه‌های بسیار زیادی دارند، و خواهان محتوای خلاقانه‌تر هستند و  از انیمیشن ها می‌توانند بر اساس سلیقه، نیاز یا حتی حالت روحی خود، گزینه‌ای خاص را برگزینند.

البته دوبله با صداهای بقول استاد، غیر طبیعی و بسیار شلوع به راحتی می تواند تماشای انیمیشن امروزی را نامطلوب و نا مطبوع کند، حتی در مقایسه با کارتونهای قدیمی!  دیالوگهای انیمیشن های امروزی را دوست دارم و طنزهایشان را ؛ طنز های غلو، کنایه، ابسورد، سیاه، تقلید، موقعیت، کلامی، اجتماعی ...