چندی پیش با تلگرام - با نسخه دسکتاپ کاربردی- و همچنین با پین‌دوئو‌دوئو آشنا شدم. نگاهی به قیمت‌ها باعث شد به ذهنم برسدکه زمانی دلم می خواست ببینم با سیستم قدیمی‌ که در کنجی نفس‌های آخرش را می‌کشید، چه می شود کرد.

 پردازنده‌  E3 1231 v3 که برای ارتقای سیستم انتخاب شد، که دمایش بیکباره تا 100 درجه و بیشتر بالا می‌رفت.  با اسکالپ کردن پردازنده مشکل رفع شد. با  میکروکد 07 ، پردازنده عملاً شد i7 4790  و با دستکاری های دیگری به 10100 تبدیل که نشد ولی 14 درصدی بهتر شد و چیزی شبیه به 4790k شد!

  1070 Ti جایگزین 960 2GB شد. که مساله فن کولر داشت، با تعویض فن‌ و ولتاژ 900 میلی ولت و فرکانس 1900 تنظیمات متناسب با قابلیت 1231 بدست آمد و نیازی به فشار بیشتر بر VRM دیده نشد.

 ضمنا بازی tlou2 را همین چندی پیش، و برای اولین بار روی کامپیوتر تجربه کردم. در لحظاتی، یادآور بازی مزخرف متروی پر از دیالوگ‌های طولانی -که فرصت گیم‌پلی را می‌گرفت- بود. با این حال، در بخش‌هایی که امکان بازی  وجود داشت، جالب و لذت‌بخش بود. به سریال نیز هنوز امید دارم که در ادامه بهتر شود. هرچند انتظار بازیگر دیگری برای نقش الی بالغ هم داشتم که، برآورده نشد. فعلا که بهترین چیزی که برای عرضه کردن داشت هنر نمایی این دختر پرویی الاصل بود که در ده سالگی در برادوی می خوانده. ولی در هر حال سریال سعی کرده که روایتش معقولتر و قابل تحمل تر از بازی باشد، با حذفیات و تغییراتی در داستان که موفق بود و در جاهایی ناکام.

کیفیت سریال در حد و اندازه های حد اقل همین قسمت پنجم باقی بماند و بد تر نشود هم راضی کننده خواهد بود. نحوه رخنه اش به بیمارستان هم قابل چشم پوشی است،چون از بازی به یادش دارم! یکی از بهترین بخش های بازی هم بود اتفاقا. ولی حساسیتم به این بلا که در نیمه‌ی دوم این قسمت بار دیگر پررنگ شد، هنوز برایم برطرف نشده. احترام برانگیز شدن جسی هم نکته مثبت و قابل ذکری بود! تامی هم کمی مردانگی نشان داد بالاخره، هر چند دیده نشد و در حد مردانگی و غیرتش در بازی نبود که بدون معطلی و پیش از هر کس، به تنهایی راهی سیاتل شده بود. قبل از این-از این نظر- سریال  یادآور "مردی گفتن زنی گفتن شرمی و حیایی گفتن" بود که مردی از زنی نصف خودش، کتک می خورد به گمانم.