یکی از معدود فیلم‌هایی که در آن دوران -محدودیت و محرومیت فرهنگی هم- پخش شد و همچنان دوستش دارم و هر از گاهی به تماشایش می‌نشینم، سریال «فونتامارا» است. این سریال، داستان زندگی دهقانان فقیر روستای کوهستانی «فونتامارا» را در دوران حکومت توتالیتر به تصویر می‌کشد. حکومتی که با شعار پیشرفت و مقام انسانیت آمد، ولی جز فقر و نکبت و مکنت چیزی برای مردم نداشت، این اثر، در عین حال، مقاومت خاموش و تلاش دهقانان برای حفظ انسانیت و کرامت خود ، با حفظ امید و انسانیت را نشان می دهد. داستان از زبان «براردینو»، یکی از دهقانان فونتامارا، روایت می‌شود. او و سایر اهالی روستا، ابتدا فکر می‌کنند که دولت انقلابی، شرایط زندگی آنها را بهتر خواهد کرد، اما به زودی متوجه می‌شوند که هر نوع استبداد چیزی جز سرکوب و استثمار به ارمغان نمی آورد. آن‌ها با ایجاد تغییرات در سیستم آبیاری و زمین‌ها، باعث می‌شوند که دهقانان زمین‌های خود را از دست بدهند و و هرگونه مخالفتشان، با خشونت و سرکوب مواجه می‌شود. به امید رسیدگی به شکایات خود به رم سفر می‌کنند، اما متوجه می‌شوند که هیچ‌کس به حرف آنها گوش نمی‌دهد و همه درگیر فساد و بی‌عدالتی هستند. سریال با وفاداری بالایی به رمان ساخته شده است و لاش کرده تا حال و هوای آن دوران و شخصیت‌های داستان را به خوبی به تصویر بکشد. بازی‌های قوی و کارگردانی خوب، به انتقال پیام‌های عمیق رمان کمک کرده است و به عنوان یک اثر هنری، ارزشمند است،. به نظرم بد نشد که الویرا هم به داستان اضافه شد و همراه با براردو نمادی از امید به آینده و نسل بعدی شد، نسل و آینده روشنی که حتی فرصت شکل‌گیری نیز نیافت. و مرگ آن‌ها تأکیدی بود بر اصلاح‌ناپذیری اینها..

زیرنویس سوم از یک سرویس جدید، قابل قبول و به مراتب بهتر و مفهوم تر از دو تا قبلی به نظرم آمد. چهارمی هم آنقری که به نظر می آید بد نیست.