ژانر وحشت چندان باب سلیقه نیست. Terrifier 3 را هم بتمن سبب شدند که- هر چند نه به طور کامل- ببینم. در آغاز نوعی گروتسک حس می شد و گاهی کمی خنده آور بود! ولی بعد از نیم ساعتی حس کردم که اگر بی درنگ پایان کار را ببینم هم، چیز زیادی از دست نخواهم داد. آخرین فیلمی که دیده بودم، شبیه به این، فرانسوی Frontière(s) 2007   بد فیلمی نبود، و اینکه اسلشر، حداقل مشکل "تو نمی فهمی" ندارد!

ولی احتمالا در فیلم Megalopolis, 2024 کوپولا، به این مشکل  "تو نمی فهمی" بر خواهیم خورد. فیلم را بطور کامل هم نتوانستم ببینم. نیم ساعت این تئاتر ملال آور با دیالوگ های نه چندان جذاب برایم کفایت کرد! و البته با این گونه دیدن این دو فیلم انتظار عینی گرایی هم نباید داشت.

جایی نوشته بودند که کوپولا Rumble Fish 1983 را بهترین فیلم خود ذکر کرده بود. نمی دانم!

نتیجه جستجوهایم برای مستندی که چند سال پیش درباره پرواز به ماه دیده بودم، همه مستندهایی از دیسکاوری و اینها بودند. امروز ولی Apollo 11, 2019 به آسانی پیدا شد.