از نه ماه پیش که قند خونم بالا رفته بود، دو نوبت به پیاده‌روی می‌روم. روزانه و شبانه.

چند شب پیش که از چهار راه مصباح به سمت میدان شاه عباسی* خیابان را گز می‌کردم، پروانه رنگارنگ و زیبایی را دیدم و در کسری از ثانیه موضوع جالبی به خاطرم آمد که شاید بیش از ۴۰ سال، حتی دیگر لحظه‌ای به یاد آن نیفتاده بودم.

در دوران کودکی فکر می‌کردم، از آنجا که عسل را زنبور درست می‌کند؛ پس حتماً مربا هم حاصل دست‌رنج پروانه است!

اصلاً به یاد نمی‌آورم، دقیقاً از کی و چگونه فهمیدم مربا چطور درست می‌شود؛ اما کاملاً به یاد دارم که تا ۴۰ سال پیش، پروانه‌ها را بیشتر از زنبورها دوست می‌داشتم؛ چون نیش نمی‌زدند و از آن مهم‌تر مزه مربا را به عسل ترجیح می‌دادم!

***

سعی می‌کنم از این پس، خاطرات کوچک و کوتاهی را که ناگهان به یاد می‌آورم در این جستار بنویسم...

-----------------------------

* حدود ۱۰ سال است که در کرج زندگی می‌کنم.