این پُست، درآمدی است بر تأثیرات فیلم زنده بر خلق کُمیک‌هایی با کاراکترهای کارتونی دیزنی. امیدوارم با نوشته‌های محققانه‌ی دوستان، ادامه یابد.

مدتی قبل که فیلم کلاسیک «پاندورا و هلندی سرگردان» (+) را دیده بودم، جست‌وجویی هم در اینترنت درباره‌ی تأثیراتِ این فیلم داشتم. صحبت از اوایل دهه 1950 میلادی است و آن‌ها که این فیلم را دیده‌اند حتماً آن کشتی بی‌خدمه‌ای که ناخدای محکوم به سرگردانی ابدی در هفت‌دریا در آن به انتظار آمدن محبوبه‌ی زیبا و اسرار-آمیزش (با بازی "اوا گاردنر") است را خوب در یاد دارند.

تصاویر زیر: سکانس شنای شبانه‌ی گاردنر بسوی کشتی؛ و پشت صحنه‌ی همین سکانس از فیلم "پاندورا و هلندی سرگردان" (1951).

جالبترین نکته‌ای که در جُست‌وجوهایم به آن رسیدم، تأثیر این فیلم بر خلق یکی از داستان‌های مصوّر دانلد داک در اواخر همین دهه (1950 میلادی) بود:

«عمو اسکروج و هلندی سرگردان» (+)

کارل بارکس (+) خالق این کُمیک، هنرمندی بود که محبوب‌ترین داستان‌های مصوّر عمو اسکروج، دانلد داک و برادرزاده‌هایش (هیوئی، دیوئی و لوئی) را در اواخر دهه 1950 و تا سال‌ها بعد از آن می‌آفرید.

تصویر زیر: کارل بارکس در اوایل دهه 1950 میلادی (+)

هرچند که داستان‌های کُمیکِ بارکس مناسب کودکان است، ولی من محو چند اسکچ خلاقانه‌اش از کشتی هلندی سرگردان شدم و دوست داشتم لذت تماشای آن‌ها را در اینجا با دوستان به اشتراک بگذارم. ظاهراً این تصاویر، اسکن‌شده از روی چاپ اصیل و اولیه‌‌ی این کُمیک باشد (منبع: صفحه‌ی "duckcomicsrevue" در بلاگ‌اسـپات).