این درست که از وجود این فیلم خبر داشتم، ولی محدود به این می شد که دونده ماراتونی بود، پس از افتادن بر زمین و جراحتی اثر گذار بر امکان برنده شدنش، بر می خاست و تا پایان ادامه می داد. و این جمله گزارشگر به یادم مانده بود که دو ماراتن، تا عبور آخرین شرکت کننده از خط پایان، انجام یافته به حساب نمی آید. احتمالا برای ادای احترام، به تلاش جسمی و روحی-روانی که مرزهای توان بشری را جابجا می کند. ولی زندگی آدم معمولی و پاییتر از او از لحاظ خاستگاه و جایگاه اجتماعی، آسانتراز این به نظر نمی آید. البته در این فیلم، به غلظتی که دیگرانی نشان داده بودند، نمایش داده نمی شود، ولی به هر حال، احساسات و صحنه هایی از فیلم هم در یاد زنده شدند که از یاد رفته بودند. دختر بابا، خیلی دوست داشتنی بود. البته صحنه هایی هم هست که، حذفشان به درک این که زنش، هنوز کاملا از او دل نکنده، ضربه کاری نمی زند. مردی که به نظر می رسد. هم درحرفه ورزشی و هم در زندگی، تمامی فرصت هایش را به باد داده و نزدیکترین کسانش به او اعتماد و اعتقادی ندارند. ولی آدم رقت انگیزی نیست و نفرت دارد ازاین که این گونه به نظر بیاید.  running 1979