(۱۴۰۲/۶/۱۳ عصر ۰۹:۰۲)اکتورز نوشته شده:  

 اکنون پس از سالها فقط همین را میتوانم بگویم کە :

عجب بالا و پایین دارە دنیا 

بقول حضرت مولانا : هیچ چیزی ثابت و برجای نیست ، جملە در تغییر و سیر و سرمدیست .

با اینکە نمیشود از نظریات نخستم در مورد حلقەی سوم عقب نشینی کنم اما میشود کوتاە آمد. خصوصا کە زمان در افکار همە و من نیز رسوخ میکند و یک دندگی فایدەای ندارد. این اپیزود سەگانە در کنار هم شاهکاریست برای همیشە.

باسلام و اظهار احترام

موافقم و چنین تجربه ای داشتم، با فیلم"قتل جسی جیمز به‌دست رابرت فورد بزدل" به هیچ وجه جالب توجه به نظر نیامده بود، و شک دارم تا پایان دیده بوده باشم. ولی بعد از سالها که دیدمش، به نظرم شاهکار آمد. اولین اثر فیلم، حس رضایت و حتی لذت از آنچه می دیدم بود، از نظر زیبایی شناختی و لذت ساده بصری.(rdr2 و مخصوصا tlou)   تغییر حالات روحی و روانی آدم ها- ترس و جنون و نا امیدی و استیصال و غیره- به خوبی نشان داده می شد. و فضاهای دلهره و اضطراب و استرس تا سر حد مرگ و عدم اعتماد و غیره تا به این حد را، یادم نمی آید در فیلم دیگری حس کرده باشم. حتی هنر نمایی باب هاسکینز در صحنه های پایانی جمعه خوب طولانی همt1p.de/5wb63 در یادم کمرنگ تر جلوه می کند! با کمی صبر، و عبور از دفایق اولیه، تاپایان آدم را رها نمی کند و حتی مدت ها بعد از تماشایش. انتخاب بازیگران هم عالی بود، به نظرم. موسیقی متن عالی فیلم، به تنهایی هم خوب است، ولی بجا بودنش هم در لحظاتی، بسیار تاثیر گذار بود. شاید بار اول که دیدم حواسم به چیزهای دیگری هم بوده و تمرکز نداشته ام و جو فیلم مرا نگرفته بوده. هرچند از قرار معلوم، خود فیلم هم شکست تجاری بوده و گیشه قابل توجهی نداشته، ومن تنها نبوده ام. بنظرم بهترین نقش آفرینی برد پیت بود که پیچیده ترین احساسات را، با یک نگاه، منتقل می کرد، و هیچ وقت هم این گونه ترسناک به نظر نیامده بود. سم راکول مثل همیشه عالی و کیسی افلک هم شاید بهترین گزینه بوده. شاید پراکنده نوشته باشم و چیزهایی را هم فراموش کرده باشم. ولی فیلم را به هر کس که ندیده، توصیه می کنم.