یکی از جذاب ترین جنبه های هنر سینما همیشه  انتخاب همین بهترین ها بوده که در عین حال بر خلاف تصور اولیه، کار بسیار مشکلی است. اینکه از بین همه فیلم های محبوب ات بخواهی فقط تعداد انگشت شماری رو انتخاب کنی و بقیه رو کنار بذاری آدم را دچار عذاب وجدان هنری می کند ( البته اگر وجدان هنری داشته باشید ) . مثل این میماند که بخواهید از میان فرزندانتان ، چند تا را جدا کنید.

مشکل بعدی تفاوت بین بهترین و محبوب ترین است. ممکن است من عاشق فیلمی باشم اما از نظر هنری-فنی بدانم که آن فیلم بهترین کار آن کارگردان نیست. اینجاست که بحث سلیقه و درک هنری و ... پیش می آید. البته اگر سلیقه آدم آنقدر خوب باشد که منطبق بر منطق و زیبایی شناسی هنری-فنی باشد این دیگر نهایت خوش شانسی است.

در مورد هیچکاک یا به طور خودمونی تر ، هیچ ،  ، این کار سخت تر است.