اینقدر مشغله های الکی و روزمره زیاد شده که فرصت نشد به جز پیام های دوستان در جعبه پیام کمی بیشتر درباره الیویا دهاویلند عزیز که آخرین بازمانده بزرگ دوران طلایی سینمای کلاسیک بود بنویسیم.

دست زرد ابری خوش ذوق درد نکنه که در همان روز فوت لوگوی زیبایی برای او طراحی کرد.

توی بیشتر سایت ها دیدم که از او فقط خاطره نقش ملانی بربادرفته رو پررنگ کرده بودند و صفت معصوم و مظلوم و مهربان و ... داده بودند. در صورتیکه بر خلاف نقش ملانی , الیویا دهاویلند در زندگی واقعی اش یک زن جسور , ماجراجو و جنگنده بوده و تعداد زیادی هم نقش متضاد ملانی در فیلم های مختلف بازی کرده که مهجور مانده است. او در کنار کاترین هپبورن از اولین بازیگران زنی بود که جرات کرد علیه استودیوها که در آن زمان دارای قدرت بی اندازه ای بودند اقامه دعوا کند.

اتفاقا من اون اوایل که بربادرفته رو می دیدم  نقش ملانی  رو زیاد دوست نداشتم چون به نظرم در فیلمنامه , بیش از حد مثبت بود !  این هنر بازیگری است که بتواند جایی اینقدر مثبت باشد و جایی برعکس آن . اما اگه تونستین نقش های دیگه ای که بازی کرده رو هم حتما ببینین که  بسیار زیبا و قابل تحسین هستن. برای نمونه چند عکس متفاوت ازش اینجا می ذارم تا در کلیشه ی ملانیِ بربادرفته محدود نباشیم: