مطلبی که دوستان در جعبه و اینجا اشاره کردند اولین جنبش اعتراضی علیه برباد رفته نیست که شکل گرفته آخریش هم نخواهد بود. بنده یکبار بیشتر فیلم رو ندیدم و درباره بایکوت یا عدم بایکوت این فیلم قضاوت نمی کنم. مطلبی که عرض می کنم نقل قوله و جنبه اطلاع رسانی داره.

 در سال 1994 او.جی.سیمپسون بازیکن فوتبال آمریکایی و بازیگر مشهور سریالهای تلوزیونی، به اتهام کشتن همسر سابق و دوست پسرش بعد از یک تعقیب و گریز پلیسی که مستقیم هم از تلوزیون پخش می شده دستگیر می شه. دادگاهش محاکمه قرن لقب می گیره و بر خلاف تمام شواهدی که دادستان ارائه می کنه سیمپسون با داشتن وکلای زبردست تبرئه میشه. من به سوژه های دادگاهی علاقه زیادی دارم و کل این ماجرا آنقدر برای من جالب شد که باعث شد درباره ش گوگل کنم. ضمن مطالبی که در سرچ های گوگل در این رابطه بود به یک مقاله جالب در نیویورک تایمز اون سالها رسیدم که به نحو عجیبی جنایت سیمپسون و جسارت رت باتلر رو باهم همتراز کرده بود!

مقاله از آقای تام کونتز با این پیش آگهی آغاز میشه: آیا محاکمه سیمپسون بازتابی از عواقب خشونت خانگی در جامعه آمریکایی است؟ آیا این یک «بر باد رفته» دیگر است؟

نویسنده اشاره به جنبشی می کنه که از چند سال پیش با رهبری چند تن از فلاسفه فمینیست از ژورنالهای دانشگاهی و کنفرانس های علمی شروع شد؛ محکوم کردن فیلم برباد رفته بعلت زن آزاری!. یکی از این مدعیان، پروفسور سامر استادیار فلسفه در دانشگاه کلارک بود که در مقالاتش شخصیت غالب رت باتلر رو که در قالب یک مرد جذاب قوی هیکل و بلند بالا در برابر  اسکارلت اوهارای ریز جثه و نیازمند قرار گرفته بود، به نقد کشید و معتقد بود رابطه این دو یک ارتباط دوطرفه نبوده و صرفا مرد سالارانه ست. صحنات سلطه جویانه ج.نسی رت به اسکارلت مخصوصا در سکانس بالا بردن از پله شکستن در اتاق خواب و ...، نشانه یک رفتار خشن تجاوزکارانه است ولی جوری رنگ و بوی دروغین رمانتیسم بهش دادن که حتی بیشتر زنان رت باتلر رو برای این عمل تحسین می کنند!

مباحثات این استاد دانشگاه و پروفسور دیگری بنام فریدمن درباره مردسالاری و ترویج خشونت علیه زنان در کتاب و فیلم بربادرفته، در روزنامه های کثیرالانتشار چاپ می شه و حتی فریدمن کتابی تحت عنوان «زنان اسکارلتی؛ بر باد رفته و طرفداران مونثش» چاپ می کنه و ناشر فمینیستش هلن تیلور از زنانی که برباد رفته را خوانده یا دیده اند می خواد موضع شون در این رابطه رو براش بفرستند. آمار بدست اومده می گفته بازخورد فیلم کماکان در خانمهای بیننده مثبت و رمانتیک بوده! هلن تیلور نتیجه این آمار رو خودزنی زنانه توصیف می کنه.

بهرحال آقای تام کونتز موضعی مشابه فمینیستها درباره برباد رفته داره و معتقده اوج خشونت و توحش خانگی در سکانس بحث برانگیز برباد رفته با دیالوگ زیر شکل می گیره و از شمای خواننده می خواد درباره ش فکر کنید و خودتون قضاوت کنید:

"با همین دستها می تونم تیکه تیکه ت کنم! اگه می دونستم اینکار فکر اشلی رو از مغزت بیرون می کنه این کارو می کردم. ولی نمی کنه. بنابراین اینطوری اونو از مغزت بیرون می کنم... براحتی می تونم جمجمه ت رو له کنم تا مغزت متلاشی بشه و این فکر لعنتی از سرت بره بیرون..."