(۱۳۹۶/۸/۲۵ صبح ۱۰:۳۳)بانو الیزا نوشته شده:  

... و ترانه ی لالایی رو بشنوید و امیدوارم لذت ببرید.

"بانو الیزا"ی گرامی، سپاس برای این پُست. شنیدن این "لالایی" مرا برد به ایام ماضی. و یاد قطعه-فیلمی افتادم با صدای اورسن ولز در ستایش ایران و فرهنگش که در پس‌زمینه‌ی تصاویرش [تصاویر دوربینِ آلبرت لاموریس] این لالایی را گذاشته بودند. احتمالاً خودِ "منیر" باشد؛ ملودی و صدایش خیلی شبیه است [و هم نگاه شود به دقایق 40-43 از فیلم "باد صبا (1978)" با همین نوا] :

https://www.4shared.com/video/8XOb3eBk/noruz.html

وقتی اولین‌بار آن را دیدم، درباره‌اش چنین نوشتم:

گوینده‌ی انگلیسی‌زبان، جایی که از چشم‌های یار در نگاره‌های کهن سخن می‌گوید، همانندیِ آن را با چشم‌های غزال یادآور می‌شود؛ و این توصیفات، بی‌درنگ مرا به یادِ فصلِ "خال آهو" در کتاب  "سفرنامه‌ی اون ور آبِ" استادم [زنده‌یاد] دکتر پرویز رجبی می‌اندازد:

«... چشم‌هایِ آهو می‌توانند شبیهِ چشم‌هایِ یار باشند. آهو حتی دویدن و برگشتن و واپس‌نگریستن را از یار آموخته است.»

-------------------

در این تالار ماندگارها، یاد استادم دکتر پرویز رجبی را هم گرامی می‌دارم.