" نور، صدا، دوربین و ... جنگ "

قسمت سوم

می گویند روزی فردی در حال تلاوت کتاب آسمانی بود و این کار را به صدای بلند و با صوت ناهنجاری می کرد. ظریفی به او رسید و گفت : برادر برای چه می خوانی ؟ پاسخ شنید : برای رضای خدا ! ظریف گفت : پس به خاطر رضای خدا دیگر نخوان ! چون ترس آن دارم که به دلیل صدای بد تو آن عده نیز که ایمان آورده اند از دین برگردند !

فیلم " پلاک " محصول 1364 مصداق بارز روایت بالاست. 8 تکاور لشگر 23 مخصوص ارتش، ماموریت  دارند به عمق خاک دشمن نفوذ کرده و نقشه های مربوط به میدان های مین و موانع ایضایی دشمن را، که در یک پایگاه نگهداری می شوند، به دست آوردند. تا اینجای داستان، فیلم جدیست، ولی فقط تا همین جای داستان! زیرا در ادامه، فیلم به طنزی نسنجیده با اعتبار لشگر 23 مخصوص تبدیل می شود.

اگر لشگر 23 مخصوص از این فیلم شکایت نکرده، دلیلی جز آبروداری و نجابت نداشته است. این فیلم از آن دسته از فیلم هاست که با دیدن آن از خود می پرسید : اگر ارتش عراق اینگونه بود، چرا در ماه اول جنگ ما بغداد را تسخیر نکردیم ؟

فیلمی است که آرزو می کردید هیج وقت ساخته نمی شد. پس اگر می خواهید برای تکاوران ارتش احترام قایل شوید، این فیلم را تماشا نکنید، همین و بس .

سال 1365، " رسول ملاقلی پور " با ساخت فیلم " پرواز در شب " نگاهی متفاوت نسبت به جنگ را به تصویر کشید. این فیلم نیروهای داوطلب مردمی ایران را در حضیض مادی ولی در اوج معنویت نشان میدهد. گردان " کمیل " که در محاصره کامل قرار دارد، از بی آبی و نبود مهمات رنج می برد و افراد یکی پس از دیگری شهید می شوند.

فیلم دو قطبی است، بسته به اینکه تصورتان نسبت به جنگ چه باشد، یا عاشق آن می شوید، یا از آن بدتان می آید. فیلم از یک نظر شباهت هایی به فیلم " Battleground " محصول سال 1949 آمریکا دارد. گروهی از نظامیان آمریکایی در محاصره آلمان ها قرار گرفته اند و امکان رساندن مهمات و آذوقه نیز به دلیل شرایط بد آب و هوایی وجود ندارد. پس از گذراندن چند روز بسیار سخت و کشته شدن تعداد زیادی از افراد بلاخره هوا مساعد شده و نیروهای کمکی نیز از راه می رسند.

" ملاقلی پور " اما، رحم کمتری نسبت به کارگردان آمریکایی نشان میدهد زیرا در پایان از گردان " کمیل " کسی را زنده نمی گذارد.

" پرواز در شب " نامزد دریافت 4 سیمرغ می شود که دو سیمرغ را از آن خود می کند.

ادامه دارد...