(۱۳۹۴/۱۰/۱۱ عصر ۰۱:۳۸)جیمز باند نوشته شده:  

من یه کمدور 128 (با کلی تمنا که بابا برام خرید و تاثیر زیادی روی برنامه نویسی من داشت)داشتم... باهاش برنامه بازی فکر بکر را نوشتم با کلی IF و Goto فراوان!!!!!! و روی کاست ضبط کردم!!!

ما هم یک کمودور 64 داشتیم که فقط  64 کیلوبایت حافظه داشت ( نصف مدل 128 شما ) بعد برای برنامه نویسی بیسیک پیشرفته یک برنامه اجرا می کردیم به نام سایمونز بیسیک که بعدش حجم حافظه آزاد RAM می شد 38 کیلوبایت. بعد پز می دادیم که ایهاالناس ما الان 38000 بایت حافظه در اختیار داریم و می تونیم باهاش هزار خط برنامه بنویسیم.

(۱۳۹۴/۱۱/۲۳ عصر ۰۳:۴۹)حمید هامون نوشته شده:  

... ما به عشق دیدن میان پرده ها و این دختر خانم پدر خودمونو در می آوردیم تا یک ساعته بازی رو تموم کنیم و صحنه ها رو ببینیم ...

درسته. استفاده از تصاویر دیجیتایز شده و واقعی از این نوع بازی ها شروع شد.  بازی دیگه هم بود به نام پوکر که نوعی ورق بازی بود و البته تصاویر خفن تری داشت و دیگه اِند خلاف بود

یکی از اولین بازی های واقع گرا که کیفیت بهتری هم داشت و کلا از تصاویر واقعی و دیجیتایز شده استفاده می کرد بازی بسیار محبوب Mad Dog بود که در سبک کابویی و غرب وحشی بود و زمان خودش خیلی طرفدار داشت. یادم هست که در این بازی که تازه روی PC آمده بود و خوراک آن روزهای ما بود یک پیرمرد پرحرف هم بود که خیلی ازش بدم می اومد. هر جای شهر می رفتی هی می اومد و نصیحت می کرد.... تا اینکه در یکی از مراحل بازی ,  این پیرمرد وراج را با کلی دینامیت بسته بودند و باید نجاتش می دادیم... طبیعتا نجاتش ندادیم و پیرمرد نفله شد .