الان که بازار عیدی دادن و عیدی گرفتن گرمه یاد قدیما افتادم، سکه های براق و قلک های گلی و جیلینگ جیلینگ صدای خوش افتادن سکه ها توی شکم برآمده قلک. چه لذتی داشت هم انداختن پول از لای شکاف قلک به داخل اون و هم شنیدن اون صدای جیلینگ سقوط سکه در کف کوزه :)

به یادموندنی ترین قلکی که داشتم یه قلک خوکی سرامیکی صورتی رنگ بود چیزی شبیه این  :

من قلکم رو خیلی دوسش داشتم و حتی وقتی پر پول شده بود دلم نمیومد بشکنمش! واس همین هروقت «پول لازم» بودم سرو تهش میکردم و اونقد تکونش میدادم تا سکه ها از لای اون شکاف بیرون بزنند و من با لذت به میزان لازم استخراج کنم :) البته برعکس من داداشم حتی وقتی قلکش تا نصفه پر هم نشده بود حتی اگه به اون پول نیازم نداشت با لذت هرچه تمامتر میشکوندش! :(

حالا جالبیش اینه که وقتی رفتم تو گوگل عکس یه قلک خوکی پیدا کنم دیدم اصلا قلک به انگلیسی میشه piggy bank بعدش فکر کردم چرا برای خارجیا اسم قلک شده «بانک خوکی»؟! و باز تو گوگل سرچ کردم و خلاصه اش اینه که:

تاریخچه استفاده از قلک یا به اصطلاح خارجیا بانک خوکی برای پس انداز پول به حدود ششصد سال قبل برمیگرده، یعنی زمانی که حتی بانک ها هم ازشون خبری نبود و  اونموقع مردم پولهاشون رو در خونه ذخیره میکردن، البته زیر تشک یا توی بالشتشون مخفی نمیکردن بلکه هر عضوی از خانواده هر سکه ای رو که روزانه کاسبی میکرد مینداخت داخل یک کوزه از جنس خاک رس که معمولا هم جاش تو آشپزخونه بود. در قرون وسطی استفاده از فلزات در وسایل خونه مقرون بصرفه نبود چون فلزات کمیاب و گرون قیمت بودن، بهمین خاطر کوزه ها و ظروف آشپزخونه از گل رس زرد رنگ و ارزون قیمتی موسوم به pygg ساخته میشدن.

در طول 300-200 سال بعد زبان انگلیسی دستخوش تحولاتی میشه و  تلفظ حرف y در کلمه  pygg از صدای u به i تغییر میکنه و با کلمه pig بمعنی خوک همصدا میشه و اروپاییها کم کم قلکهای کوزه ای رو یادشون میره و میان از قرن نوزده شروع به ساخت قلکهایی عموما بشکل خوک میکنند و اینجوری piggy bank ها بوجود میان که هم مورد علاقه بچه ها و بزرگترها واقع میشن و هم چون زود پر و شکسته میشن تولیدشون مقرون بصرفه تر و پر سودتره :)

من فکر میکنم همه شما عزیزان با این قلک های کوزه ای خاطره دارید شکل نوستالژیک زیبایی دیدم که اونو حسن ختام پست قلکی ام تقدیم میکنم : قلک دلتون پر سکه های زرین مهر و عشق و شادی...