(۱۳۹۴/۱۰/۱۳ عصر ۰۴:۳۹)خانم لمپرت نوشته شده:  

یکی از ویژگیهای بسیار قابل توجه این فیلم و شخصیت سروان باتلر، شیوه رفتار مردم در برابر پدیده های متفاوت با خودشان است و این که تصمیم میگیرند با آن بجنگند یا بپذیرند. کاری که سروان باتلر استاد آن است: رام کنندگی. همان سروان باتلری که در متن اصلی کتاب بربادرفته مردم اینقدر از او متنفرند، در بخشهای پایانی آن به دلیل این که به فرزندش علاقه بسیاری دارد مورد تمجید همان جمعیت قرار میگیرد. یا علی رغم این که احتکار میکند، به دلیل شکستن محاصره دریایی و وارد کردن برخی اجناس مورد علاقه مردم از اون تمجید میشود.میتواند یک تنه یک جماعت را به بازی بگیرد، به کلیسا کمک کند و در عین حال در خانه بل واتلینگ هم حضوری پررنگ داشته باشد. سروان باتلر نکته های زیادی برای آموختن دارد. نمایش اقتدار سروان باتلر این خاصیت را دارد که توی کله پوک آدمیزاد جماعت (همان پیرزن غش کرده و شیپورچی های اطرافش در عکس بالا)  این نکته را فرو کند که چقدر  به قهرمان منفی نیاز داریم. همان جماعتی که در بخشی از فیلم مالنا، مونیکا بلوچی را در پایان فیلم میگیرند و کتک میزنند و موهایش را میچینند و ....، همان ها در برابر سروان باتلر مجبورند حداکثر غش کنند! به همین دلیل است که سروان باتلر هیچ نیازی نمیبیند که امیال و هوسهای درونی خودش را برای آن شیپورچی ها مخفی کند.