بزرگترین موزه زیر آب دنیا

این موزه رو Embodies Hope ( مظهر امید ) نامیدن و در عمق ۸ متری آب های کانکون،در خلیج مکزیک قرار داره. مکزیکی ها برای حمایت از بقا و حیات گیاهان مرجانی نادر اومدن با قرار دادن 500 مجسمه از بتون خنثی در محیط زیست دریایی امکان تولید مثل و تکثیر گیاهان مرجانی رو روی اونها بوجود آوردن تا توریستها یا با غواصی و یا با قایقهای کف شیشه ای این هارمونی طبیعی-صناعی رو تماشا کنن و قدر گیاهان کمیاب مرجانی رو بدونن و زیستگاه مرجانها رو از بین نبرن.  این مجسمه های زیبا توسط مجسمه‌ساز انگلیسی، جیسون دی کایرس ساخته شده و جالبیش اینه که سرعت بالای رشد مرجان‌ها باعث تغییر ظاهری مجسمه‌ها شده و بزودی این مجموعه به صخره‌های مرجانی مبدل می‌شود و دیگر موزه‌ای وجود نخواهد داشت! تا هنوز چند صدتایی از مجسمه ها باقین نظرتون رو به چندتا از قشنگتریناشون جلب میکنم:

تصاویر بیشتر

البته جا داره اشاره کنم از این نوع موزه های زیر آبی در خیلی از کشورها ساخته شده که از جمله جاهای مشهور روسیه، استانبول و اسکندریه است. اما جالبیش اینه که ایران خودمون هم یک موزه زیر آبی بنام غدیر خلیج فارس  داره! و تندیس هفت تن از مشاهیرمون؛ پرفسور محمود  حسابی، زکریا رازی، استاد محمد حسین شهریار، ابوالقاسم فردوسی، غلامرضا تختی، میرزا محمد تقی خان امیر کبیر و محمد حسین فهمیده در عمق 6 متری آبهای خلیج فارس در کنار پارک زیتون قشم نصب شده و هزینه ساخت تندیسها بدون دریافت کمک از هیچ دستگاه و ارگانی و بصورت شخصی و با مشارکت چهار تن از جانبازان استان فارس طی مدت یک ماه فراهم شده است. دستشون هم درد نکنه... ادامه مطلب

تاسیس این موزه زیبای فرهنگی که جلوه ای از هنرمعاصر ایرانیان رو در معرض دید جهان گذاشته و در دل خلیج فارس با ایجاد یک جاذبه توریستی بین المللی تونسته افتخار آفرین بشه از جمله کارهای نیک روزگاره. اخیرا هم استاندار فارس از تمامی هنرمندان استانهای کشور خواسته آثار تندیسی شون رو ارائه کنند تا موزه غدیر گسترش کمی  وکیفی پیدا کنه. ما با اشاعه هنر میتونیم هویتمون رو تثبیت کنیم. با ارتقا فرهنگی میتونیم در تمام عرصه ها قوی جلوه کنیم. بخشی از شعر پر مفهوم ترانه زیبای «هویت» از علیرضا عصار رو حسن ختام پستم میکنم:

وقتی که ایران هست خلیج یعنی فارس
تاریخ می لرزد از خشم قوم پارس
جز این اگر باشد خلیج آبی نیست
بی سایه ایران غیر از سرابی نیست

تا میهن کاوه تابوت ضحاک است
این سرزمین از هر اهریمنی پاک است
صدها هزار آرش جان در کمان دارند
تیری اگر کاریست این عاشقان دارند

وقتی هویت را در نام میجوید
هر بی نشان ناچار صد یاوه میگوید
چیزی که در صلح است از جنگ میخواهد
قدرت اصالت نیست فرهنگ میخواهد