این عکس شاد همونطور که مشاهده میکنید؛مریلین مونروی دوست داشتنی جوونه میون دشت و دمن

فقط معلوم نیست در باد وزان، داره روسریشو میذاره یا برمیداره؟!

اما میتونیم خوش بینانه فرض کنیم داره روسریش رو میذاره سرش. به به آفرین!

چون شاعر املشی شیرین سخن میگه:

روسریسر کن و نگذار میان من و باد..... سر آشـفتگی موی تو دعوا بشـود

.

بعله برای جلوگیری از دعوای بیشتر بین شاعر و باد، بقیه ستاره های افسانه ای کلاسیک هم، روسری بسر گذاشتن

و البته از حق نگذریم، با حجاب خیلی خوشگل و برازنده هم شدن مثل جواهر توی قاب مخمل و ابریشم:)

میگید نه؟! نگاه کنید،

الیزابت تیلور-آدری هپبورن-ناتالی وود-بریژیت باردو-گریس کلی

دوریس دی-جین سیمونز-الکه زومر-سوفیا لورن- ویوین لی

.

حالا کاری نداریم که اکثر این بانوان محترمه برای این روسری سرشون گذاشتند که موهاشون نامرتب بوده!

البته سعدی علیه الرحمه یک رباعی داره که من نمیدونم مربوط به این قضیه میشه یا نه ولی میگم!:

آنانکه پریروی و شکر گفتارند ... حیف است که روی خوب پنهان دارند

فی الجمله نقاب نیز بیفایده نیست ... تا زشت بپوشند و نکو بگذارند!

بهرحال این ستاره های کلاسیک همه جوره حتی در قاب سیاه و سفید هم با حجاب زیبا هستند،

حتی یک حالت عرفانی هم دارند مثل هاله نور! مخصوصا اینگرید :) 

و درباره آخری اوا خانوم هم انگار به سبک خانومای ما چادر گیپور سیاه گذاشته و منو یاد تک بیت مورد علاقه م از شعر آقای آزادی میندازه:

چادرسیاه روی سرت،مثل اینكه … آه

 مهتاب می شوی وسط یك شب سیاه

اینگرید برگمن-لوسیل بال-راکول ولش-ریتا هیورث-کاترین دنو-آوا گاردنر

.

اما از همه قشنگتر و عارفانه تر تر عکس خودمه! -اینجانب لسلی کارون که فکر کنم کنار زیارتگاه یا معبدی انداخته باشم!

خداییش خیلی زیباست ژست معنوی و متفکرانه هم گرفتم تا حسابی شاعرانه و تاثیرگذار باشه:)

و  از قول آقای جواد مزنگی در وصف این حالت عرفانی (با کمی تلخیص و دخل و تصرف!) بخونم:

چشــم جـــــادویی و موهای برون از روســـــری

روی لب ها رنگ سرخ و نقش پیکر مرمری

مثل شمشیری که با یک ضـربه آدم می کشــد

قاتلـــی، آدمکشی ، اما به طــــــرز دیگـــــــری

تو بــدون شــک چنــان خوبی که در یک ثــانـیه

آبروی جمــع بت هــــای جهــــــان را می بــری

یـا بـه قـــول شـــــــاعران روزگــــــاران کـهــــن

پـرده ی ایمــــان اهـــــل ادعــــــــا را مـی دری

لایق نـام خدایـــــانـی تـو، زیــــرا گفـــتـــه انــد:

«قدر زر زرگـــــر شناسد، قــــدر گوهر گوهری»