(۱۳۹۳/۳/۱ صبح ۱۲:۵۵)شهردار پپونه نوشته شده:  

چرا به کاربردن واژه کلاسیک نادرست است؟ زیرا در حقیقت موسیقی به نام کلاسیک وجود دارد و آن موسیقی است که در یک دوره مشخص از تاریخ موسیقی به وجود آمده است. چنانکه می‌دانید نام این دوره نیز کلاسیک است. بنابراین تنها آثاری که در آن دوره از تاریخ (قرن ۱۸) به وجود آمده است آثار موسیقی کلاسیک گفته می‌شود.

ضمن اینکه خواندن این کتاب را (فارغ از دانستن نت) به همه توصیه می‌کنم (ناشر آن نشر چشمه است) گمان می‌کنم اگر از ابتدا برای اشاره به موسیقی ِ مبتنی بر اصول مکتب کلاسیسیم و آنچه به مفهوم عام موسیقی کلاسیک خوانده می شود، از یک واژه واحد استفاده نمی کردیم، این مفهوم اینقدر در هم ریخته نمی شد.

با اینهمه گمان نمی کنم عملی باشد که به توصیهء برنستاین نازنین گوش کنیم و هر وقت خواستیم بگوییم، موسیقی کلاسیک، بجایش بگوییم موسیقی دقیق.   لااقل ما چاره‌ای نداریم که هم چنان بگوییم موسیقی کلاسیک و البته مرادمان موسیقی رمانتیک، اکسپرسیونیست، باروک، مینی مال... هم هست.

یکی از چالش هایی که نه فقط در نام گذاری انواع موسیقی که در بسیاری علوم/هنرهای دیگر نیز همواره مطرح بوده این نام گذاری ها و تفاوت بین "نام" و "قید" بوده است. زمانی که عنوان میکنیم "موسیقی کلاسیک" باید مشخص کنیم منظورمان از این "کلاسیک" آیا صرفا یک اسم است یا یک قید؟

آیا ما کلمه کلاسیک را به عنوان یک پسوند به کار میبریم تا پاره ای از انواع موسیقی را "دسته بندی" کنیم و مثلا آن ها در کتابخانه در قفسه ای با این نام جای دهیم؟ یا این که "کلاسیک" بعنوان یک قید مشخص کننده کیفیت و چگونگی دسته مورد نظر است. به گمان من در اینجا هم منظور از کلاسیک بیشتر همان "اسم" است و نه قید. و به همین دلیل آن تعریف برنستاین از موسیقی دقیق تا این حد کلی است و میتوان انواع دیگر موسیقی را هم به راحتی در آن دسته بندی قرار داد.