( کاپیتان در صندلی داغ اسکورپان ) ... دل نیست کبوتر که چو برخاست نشیند  ...!!

پرواز کبوتر دل کاپیتان بر فراز بام دختر موطلایی آریایی و باقی قضایا ...

کاپیتان چون پر کشید و سوی ما راهی گشت  .... آسمانِ انگلیس از کفتران  خالی  گشت

کفتر جَـلدی بشد او سوی ما پرواز کرد ....  چون که اندیشیدن و فکر جهان آغاز کرد

ساعتی بعد رایش سوم  پیش او آمد پدید ....  چون به نزد ما رسید پند و نصیحت ساز کرد

عشق چرچیل می تواند سر به رسوایی زند  ... ورنه میشد پیش پیشوای جهان جاوید شد

دل کبوتر نیست تا پر گشاید هر سرای ... او دل است و می توان از عشق او خالی شد !

چون بوگارتِ قصه ها  از کافه اش بیرون برفت .... عشق برگمن چون قناری از دل اش بیرون برفت ؟

این پاریس است و همیشه در دل ما زنده است ... عشق او اندر تمام قلب ما آکنده است

این دل است و کار او مشکل بُوَد .... گفتن اش در جمع یارانِ جهان مشکل بُود

عشق رهبر چون تواند از دلش بیرون کُند ؟ ... این به جان وصل است و چون این او کُند ؟

صندلی داغ است و مشتاقان همه در انتظار .... پس بیاور تو برون هر آنچه داری افتخار