گاه نکته ای در یک نوشته توجهم را جلب می کند که هرچه می جویم تالاری هم موضوع برای نوشتنش نمی یابم و متاسفانه مجبور به برهم زدن نظم می گردم و آنرا زیرنویس نوشته های دوستان قرار می دهم... پیشاپیش عذرخواهی مرا بابت این نوشته که از نام جمشید هاشم پور آغاز می شود و می رود تا .......! بپذیرید.

تقریبا تمامی منابع آغاز بازیگری جمشید هاشم پور را از سال 1347 و با فیلم جهنم سفید مرحوم خاچیکیان ذکر می کنند، پیش از آن، ایشان با فیلم فراری (عباس کسایی 1346) وارد سینما شد، اما به واقع کشف او توسط مرحوم خاچیکیان(به قول برخی هیچکاک سینمای ایران) و از دنیای ورزشهای رزمی (کنگفو) صورت گرفت...

  خاچیکیان با این لقب و عنوان به سختی در جدال بود، در مصاحبه ای گفته بود که نه ساموئل هیچکاک است و نه هیچکاک ساموئل! ((...هیچکاک در شرایط و زمان خودش توانست هیچکاک بشود، او اگر به ایران می آمد و یا در ایران بود هیچش می رفت و کاکش می ماند! متاسفانه امر به من و همه ما مشتبه شده و تصور می کنیم همه چیز را بلد هستیم! سینما عظمت دارد و من الان بعد از 35 سال تازه یاد گرفته ام که سینما چیست. از من برای کارگردانی فیلم یوزپلنگ همین جوانهایی که در بنیاد فارابی هستند ایراداتی گرفتند که بجاست. اینکه به خود ببالیم که شبیه فلان هنرپیشه سینما هستیم و یا چه... اینها به اصطلاح کشک است، باید خودمان باشیم و برای خودمان بسازیم...)) (مجله دنیای سخن – شماره ششم- اول خرداد ماه 1365)

از کارگردانی و تهیه کنندگی و فیلمنامه نویسی گرفته تا گاه آهنگسازی، در کارنامه خاچیکیان یافت می شود، و  مثلا مسعود کیمیایی سینما را با دستیاری خاچیکیان در خداحافظ تهران به سال 1345 آغاز کرد... گذشته از هاشم پور، از جهان ورزش، عزیز اصلی و امام علی حبیبی و حبیب الله بلور نیز بازی در سینما را با وی تجربه کردند که ماندگار نشدند.

برخی از فعالان عرصه دوبلاژ نیز در فیلمهای ایشان بازی داشته اند که از آن جمله می توان به این نامها اشاره کرد: ایرج دوستدار در (دختری از شیراز 1333، خون و شرف 1334) / هوشنگ مرادی در (شب نشینی در جهنم1336، یک قدم تا مرگ 1340) / عبدالله بوتیمار در (یک قدم تا مرگ1340، دلهره1341، ضربت 1343، سرسام1344، عصیان1345، بی عشق هرگز1345، قصه شب یلدا 1349، اضطراب 1355) / کنعان کیانی و محمد علی زرندی در (شب نشینی در جهنم 1336) / شمسی فضل اللهی در (قاصد بهشت 1337) / فرشید فرزان در (عصیان 1345 و من هم گریه کردم 1347) / شهاب عسگری در (کوسه جنوب 1357)  و علی تابش و مرتضی احمدی در فیلمی با عنوان (جعفر جنی و محبوبه اش 1352) که برای این یکی خاچیکیان تنها تهیه کننده بود.

نخواستم دراین تالار که موضوعی دیگر دارد بیش از حد مجازم به ایشان بپردازم، پس تنها ختم کلام به این داستان که شاید همین یک قدم او در شب نشینی در جهنم ساخته شده به سال 1336، توانست راه را برای بسیاری از نوآوری های سینمایی و تکنیکهای بعدی باز کند... ایرانی جماعت منتظر است اولین نفر گامی بردارد تا باقی ترسشان بریزد!

ساموئل خاچیکیان در 30 مهر 1380 از دنیا رفت...روحش شاد.