به نظرم جالب اومد.از دوستان شیرازی مخصوصا سروان عزیز اگر دسترسی به این مستند دارید اعلام بفرمایید

من نگهدار جمالی وسترن می سازم

زمان به شتاب می گذرد و روزگار را می سازد . آدم های بسیاری با زمان حرکت می کنند و همیشه همراه روزگار می مانند اما هستند آدم هایی که در جایی از زمان متوقف می شوند و با روزگار همراه نمی شوند. این ها خاطره باز هستند یا دل داده به نوستالژی . معمولا دربرابر روزگار مقاومت می کنند و هزینه مقاومت و سرکشی دربرابرش را هم تمام و کمال می پردازند. روزگار گاه گاهی هویت برخی از آنها را عیان می کند و عموم می توانند از نزدیک با این مقاوم در برابر زمان و دلداده به شیفتگی آشنا شوند و زندگی اش را از نزدیک ببینند. این زندگی ها معمولا پند آموز به بیننده و عموم نیستند ،فقط جور دیگری از زندگی هستند که باید دید تا فهمید جور دیگر زیستن و گذران هم هست.زندگی "نگهدار جمالی"نیز یکی از این نوع زندگی ها است.

چهارشنبه گذشته در ششمین جلسه از شب های داکیو نایت که به همت دوستان همزمان در بسیاری از شهرها از جمله لس آنجلس،تورنتو،نیویورک،ونکوور،سانفرانسیسکو،فرانکفورت،دبی...چهارشنبه آخر هر ماه برگزار می شود،به تماشای فیلمی جالب از کامران حیدری نشستم .

فیلم "من نگهدار جمالی وسترن می سازم"درباره یک شیرایزی ساده دل و علاقمند به سینمای وسترن است که تلاش می کند با تمام بضاعت و توانی که دارد فیلم وسترن بسازد.

فیلم با طرح و داستان از پیش نوشته شده و مبتنی بر مستند داستانی روایت زندگی نگهدار جمالی است و کارگردان برشی از زندگی او را به تصویر می کشد که او قصد دارد فیلم جدیدی را بسازد و همزمان در زندگی فردی و خانوادگی و شغلی نیز با گرفتاری هایی دست و پنجه نرم می کند اما همه این مسائل او را از ساخت فیلم منصرف نمی کند .

فیلم با همان پلانی که در ابتدا شروع شده پایان می یابد .دقیقا با دیالوگی که در ابتدا از قول جمالی در توصیف شخصیت یک وسترن می شنویم .

نگهدار جمالی را شاید نتوانیک فیلمساز حرفه ای به شمار آورد چرا که دانش و آگاهی آکادمیک درباره سینما ندارد و اصولا هیچگونه تحصیلاتی ندارد اما به سبب علاقه و پیگیری در طول چندین دهه توانسته به ابزار و امکانات حداقلی برای ساخت فیلم دست پیدا کند و با اتکا به تجربه دیداری و با حداقل امکانات و با بضاعت ناچیز دست به ساخت فیلم بزند . هر چند فیلم ها در مواردی به کاریکاتور شباهت پیدا می کند اما در طول این فیلم وقتی با زندگی واقعی کارگردان آشنا می شویم،حتی علاقمند می شویم که کارهای او را ببینیم . نگهدار فیلم سازی ایرانی است که طی ۳۵ سال اخیر در بیابانهای پیرامون شیراز فیلم هایی با الهام از سینمای وسترن ساخته است.

نگهداربی سواد است، اما به سینمای وسترن علاقه خاصی دارد و تمامی عمر خود را وقف ساختن فیلم هایی با این سبک کرده. او تاکنون بیش از ۵۰ فیلم ساخته است.

او همیشه دلش می خواسته بازیگر شود، اما هیچ کارگردانی حاضر نبود به او نقشی در فیلمش بدهد. برای همین، تصمیم گرفت خودش فیلم بسازد تا بتواند  در آن بازی کند و البته بعد از مدتی عاشق کارگردانی شد.

او هزینه لازم برای ساختن فیلم هایش را از راه کارگری و اوراق کردن اتومبیل یا دست فروشی به دست می آورد. او بازیگران فیلم هایش را از خیابانهای شیراز پیدا می کند .

این فیلم مستند در جشنواره بین المللی فیلم بوسان در کره جنوبی به نمایش درآمده است. جمالی که همزمان با نمایش فیلمش در کره، خود در شیراز بوده، در ایمیلی که برای خبرگزاری فرانسه فرستاده، نوشته است:«امیدوارم وقتی تماشاگران داستان واقعی زندگی مرا در این مستند می بینند، مرا به عنوان کارگردان خوبی بشناسند که فیلم های وسترن تأثیرگذار می سازد.»

نگهدار جمالی می گوید:«امیدوارم تهیه کنندگانی که این مستند را درباره من می بینند، از من بخواهند برایشان فیلم بسازم.»

کامران حیدری سازنده فیلم معقتد است نزدیک بوده به دام ساختن یک مستند اجتماعی بیافتد اما زود دریافته که سینما، دغدغه اصلی جمالی است و محور این مستند نیز باید عشق او به سینمای وسترن باشد. حیدری می گوید:«علاقه جمالی به سینما خیلی خالص است. او قصد پول ساختن از فیلم هایش را ندارد، اما دار و ندارش را وقف ساختن‌‌ آنها می کند. بهتر آن است که تنها قصه اش را روایت کنی و از عشقش به سینمای وسترن بگویی.»

نگهدار جمالی پوسترهای تبلیغاتی فیلم هایش را خود درست می کند و به دیوار می چسباند و فیلم را روی دیوار میدانی نزدیک خانه اش به مردم نشان می دهد. فیلم های او در هربار نمایش، حدود ۲۰ تماشاگر دارد که روی قالی های کهنه ای که او بر زمین پهن می کند، می نشینند و فیلم را تماشا می کنند.

کامران حیدری، می گوید که جمالی از فیلم هایش کپی می گیرد و آن ها را به رایگان به مردم محله اش می دهد.

حیدری می گوید تا نیمه های ساختن مستند زندگی جمالی نمی دانسته که او بی سواد است. جمالی سناریوی فیلمش را از روی کاغذهایی «می خوانده» که به نظر می رسیده نوشته است و آنها را هم به کسی نشان نمی داده، چون نمی خواسته کسی بفهمد که او سواد خواندن و نوشتن ندارد. جمالی تمام فیلم هایش را به شکل بداهه می سازد.

این مستند سازدر ادامه صحبت هایش در باره این فیلم گفته است عباس کیارستمی به او گفته که جشنواره های فیلمی از جمله جشنواره بوسان، جایی مناسب برای شناساندن نگهدار جمالی است و او امیدوار است که از راه این جشنواره، هم مستند خودش و هم فیلم های جمالی را به دنیا بشناساند تا شاید مجموعه ای از دی وی دی های فیلم های جمالی به همراه مستندی که درباره او ساخته شده، به محافل سینمایی جهان ارائه شود.

نگهدار جمالی درباره فیلم مستندی که با محور زندگی او ساخته شده، می گوید:«اول فکر کردم باید مثل وسترن های خودم، در این فیلم هم نقش بازی کنم. اما بعد فهمیدم که در این فیلم باید خودم باشم تا مردم مرا بشناسند و زندگی واقعی ام را ببینند.»

کارگردان : کامران حیدری

تدوین : بهمن کیارستمی

برنامه ریزو دستیارکارگردان :انسیه علوی زاده

تصویر: کامران حیدری

صدابردار: ساسان کاوه

صداگذار: کامیار بهبهانی ،فرشید زرمهر

عکاس : سجادآورند

پژوهش : کامران حیدری

تصحیح رنگ : حمید رضا فطوره چیان

پوستر و دی وی دی:احمد رضایی

ترجمه و زیرنویس : صنم کلانتری ،کامبیز صفاری

تهیه کننده : مهرداد منوریان

منبع : http://talkhzibast.persianblog.ir/post/645/