عرض سلام خدمت همه دوستان عزیز

تقدیم به پیرمرد عزیز و سایر بزرگانی که در حسرت حضورشان در کافه ام

یادش به خیر اول برنامه رادیویی صبح جمعه با شما، بیان می شد:

ز حق توفیق خدمت خواستم , دل گفت پنهانی         چه توفیقی از این بهتر که خلقی را بخندانی

این را عرض کردم تا به مسئله ای اشاره کنم که چند روز  قبل پیش آمد و گفتم شاید استاد و دوست عزیز ما پیرمرد بزرگوار را رنجیده خاطر کرده است:

یکی از دوستان عزیز فرمودند که شاید سن وسال آدمی زیاد شود بهتر است بیشتر به عبادت بپردازد که البته حرف درستی است.

جهت اثبات فرمایش ایشان، چند نمونه  از معارف غنی خودمان را تقدیم می کنم تا ثابت شود کاری که همه عزیزان انجمن ،در این روزگار پر از گرفتاری و سختی برای دوستان و میهمانان ناشناس کافه یا سایر انجمن ها انجام می دهند ،کمتر از عبادت نیست!

حضرت سعدی در بیان حال یکی از حکام شیراز(تکله) فرموده است:

...

چنین گفت یک ره به صاحبدلی            که عمرم به سر رفت، بی حاصلی

بخواهم به کُنج عبادت نشست            که دریابم این پنج روزی که هست

چو می بگذرد مُلک و جاه و سریر          نبُرد از جهانْ دولت، الّا فقیر

چو بشنید دانای روشن نَفَس              به تندی برآشفت کای تُکله، بس!

عبادت به جز خدمت خلق نیست       به تسبیح و سجّاده و دلق نیست

در پایان هم باید به نکته تاثرانگیزی اشاره کنم:

در ارتش قانون نانوشته ای هست به این مضمون که تشویق برای یک نفر ،تنبیه برای همه!

از همه نازنین دوستانم  استدعا دارم این قانون را اجرا نفرمایند  و اگر  از شخصی  دلخور می شوند در مواجهه با این مسئله ،با دوری کردن از کافه، سایر دوستان و اعضای کافه را از موهبت حضور گرم خودشان محروم نفرمایند.