تقدیم به آوا کوچولوی آقای هامون:

من از عهد آدم تو را دوست دارم

از آغاز عالم تو را دوست دارم

نه خطی، نه خالی! نه خواب و خیالی!

من ای حس مبهم تو را دوست دارم

.

..

...

700ساله که Wall-E ربات زهوار دررفته آشغال جمع کن تنها روی کره خاکی که دیگه اثری از انسان یا جنبنده ای (غیر سوسک خونگیِ! وال-ای) روش وجود نداره میگرده و میچرخه  آهن پاره ها رو روی هم انباشت میکنه. اون که شکل و شمایلش شبیه E.T معروف اسپیلبرگه ، فقط یه رفتگر مکانیکی برنامه ریزی شده نیست .از میون قراضه ها برای خودش یک گنج کوچولو ذخیره کرده، از ساعت،مکعب روبیک و لامپ بگیر تا یه لنگه کفش کهنه ای که حکم گلدون تنها گیاه سبز روی زمین رو داره.

اما وال-ای مکعبی ما یک دلخوشی هم داره اونم دیدن یک فیلم ویدیویی از سینمای کلاسیک هالیووده  Hello, Dolly که حکایت عشقی موزیکال باربارا استرایسند و  والترماتیوست . وال-ای باچشماش که مثل یک دوربین دوچشمی رو بدن مکعبیش سوار شدن بارها و بارها این موزیکال رقصی رو دیده . رقص+ موزیک+ عشق+ احساس = همرقص+  همراه+ همدم + همنفس او نمیفهمه چرا شق دوم قضیه جور درنمیاد چرا تنهاست؟ چرا کسی وجود نداره تا مث فیلم دستشو تو دست اون بگذاره ؟ احساس؟ این حس چیه چه جنسیه خودشم نمیدونه ولی هرچی که هست-هست و وال-ای این حس مبهم رو دوست داره و میخواد اونو با کسی شریک بشه...

میگن حضرت آدم هم یه مدت تنها بوده بعد خدا حوا رو خلق کرده تا جفتش بشه. حوای روبوتیک قصه ما هم بالاخره از آسمون نازل میشه یک ربات آلامد تخم مرغی سفید برفی باچشمای درشت آبی اتفاقا اسمش هم ایو یعنی حوا ست!

قضیه ازین قراره که آدمها صدهاسال قبل از رو کره زمین که پر آشغال و سموم  شده بود به فضا مهاجرت میکنن و درون یک سفینه بنام اُکسیوم زندگی کاملا بخور بخواب دارن همه کارهاشون رو رباتها انجام میدن برای همین تن پروری اونا رو شبیه بادکنکای چاق و پرباد کرده ، سفینه آدما با یک ربات مادر کنترل میشه که گاهی از فرمانهای کاپیتان سفینه هم سرپیچی میکنه!(چیزی شبیه HAL9000  در 2001 ادیسه فضایی کوبریک) چون سازندگان سفینه که نمیخوان هیچ جوری آدما به زمین برگردند کامپیوترمادر و رباتها رو جوری برنامه ریزی کردن که هیچ نشونه حیاتی رو کره زمین باقی نگذارن. درحالیکه همه آدمای توی اکسیوم منتظر یک نشونه از حیات رو کره زمین هستند که دوباره به اونجا برگردن. حالا ایو ماموره بره تا آخرین نشونه حیات در کره زمین رو  پیدا کنه.

اما ایو یک خصیصه داره درست عین حوا  همون که از نظر دور میشه ماموریتش یادش میره و بازیگوشی میکنه و با دیدن وال-ای دلبری وطنازی میکنه و چیزی نمیگذره وال-ای یکدل نه صددل عاشق ایو میشه. اونقد که باارزشترین گنجش رو به ایو نشون میده =گیاه سبز(همون که ایو در پی گرفتن اونه عین چیدن سیب سرخ حوا). البته وال-ای حاضره جونشو هم برای عشقش بده پس تنها گیاه روی زمین که قابل این حرفارو نداره. وال-ای دراون لحظه فقط خشنودی ایو براش مهمه اینکه ایو خوشحال بشه خوشش بیاد و دوستش داشته باشه یک عشق پاک بی آلایش .انگار که وال-ای چارلی چاپلین رباتهاشده باشه  یه عاشق ساده مهربون و بی توقع...

و زیباترین داستان عاشقانه دنیا شروع میشه یک عشق ناب نامتعارف!(یاد تیتر پست آقای هانیبال در تاپیک فیلمهای عاشقانه افتادم «یک عاشقانه غیرمتعارف») - خلاصه ایو وقتی گیاه رو در دلش ضبط می کنه ماموریتش تموم میشه و سفینه میخواد برش گردونه اما وال-ای که طاقت دوری ایو رو نداره مخفیانه همراهش به اکسیوم میره. این دوتا وقتی هدف واقعی صاحبای اکسیوم رو می فهمن همراه چند ربات خل و چل نما (عین فیلم دیوانه که از قفس پرید) دست به شورش می زنن تا هم گیاه رو نجات بدن هم خودشون و هم آدمای اسیر شده در اکسیوم. باقی بماند تا خودتون زحمت دیدنش رو بکشید...

اما دیالوگهای عشقی وال-ای و ایو  واقعا ماندگاره! ایندو با هم به زبون کاملا بین المللی جیرجیر و غرغر صحبت میکنن و بندرت اصواتی شبیه هجی کلمات ازشون درمیاد. ایو صدای نرم زمزمه مانندی داره و بیشتر احساساتش رو با دوچشم درشت آبیش که روی مونیتور صورتش نقش بستن نشون میده و با گوشه چشمی چه دلبریها که از وال-ای بدبخت نمیکنه.

از سکانس های ماندگارعاشقونه هم بگم  از تماشای غروب آفتاب تا درامترین صحنه هنگام بارون و رعدوبرق وقتی وال-ای بالای سر ایو چتر نگهمیداره تا خیس نشه عوضش خودش هی با صاعقه جزغاله میشه ، عالیه و از همه مهمتر وقتی دوتا روبات عاشق پیشه دست همو میگیرن...واز اون هم مهمتر جاییکه ایو برای نجات وال-ای ناخودآگاه اونو در فضا بغل میکنه و میبوسه وال-ای یهو خوش خوشانش میشه! شاهد یکی از زیباترین و پاکترین هم آغوشی های عاشقونه فیلمها هستیم.

جا داره اینجا از شاهکار دوبله صداسیما یادی کنم که فیلمنامه و فیلم به این لطیفی رو مزین فرمودند!!! درنسخه ایرانیزه مجاز! وال-ای سرجاشه ولی ایو به ایوان تغییرهویت- صدا و جنسیت داده! تا عشق این دوربات غیرهمجنس! تبدیل بشه به دوستی دو ربات همجنس! بنابراین صحنه بوسیدن پیشونی وال-ای توسط ربات دیگه و هم آغوشی اونها رو صرفا بخاطر یک ارتباط برادرانه ی دوستانه مجاز بدونید تا زحمت ممیزان تلوزیون وطنی ما در خلق یک داستان جدید! به هدر نرفته باشه. اما تو دلتون صحنه ها و دیالوگهای عشقولانه رو با هیچ چیزی عوض نکنید نترسید چون شما تنها عاشق دنیا نیستید:

...

..

.

جهان یک دهان شد هم‌آواز با ما

تو را دوست دارم، تو را دوست دارم

*شعر از قیصر امین پور*