حکایت خواجگان سفره خانه بغلی

سلام عزیزان سر فرصت به قهوه خانه ماشاالله پر رونقمان آمدم  تا دمی بیاسایم و ان شاالله اگر عمری باقی بود حکایتی شیرین و عبرت آموز با رخصت از نقال، روایت کنم.

پیش از عضویت در کافه در یک سایت ادبی عضو بودم و البته هستم. درآنجا هم مثل دیگر فعالان طی طریق کردم تا به درجه ماندگاری رسیدم و شدم معتمد برای ناظم جوان و نازنینی که حال که می داند بنده در کافه معظم کلاسیک به مقام خدمتگزار اعضا مفتخر شده ام، هرازگاهی به درد دل و همفکری می نشیند. البته او از مهمانان هر روزه کافه ما نیز هست و اخیرا در سایت مزبور با نظری به قهوه خانه ما یک سفره خانه باز کرده است! باری، چند شب پیش من و ایشان تا پاسی از شب در سفره خانه گپ و گفت می نمودیم تا اینکه رسید بدانجا که گلایه آغاز کند بنده خدا دل پری هم داشت...

گفت که تازگی جمعی خواجه به اینجا هجوم آورده اند و کاربران ما را از دست این خواجگان امانی نیست. گفتم  باباجان سلاطین برای امنیت حرم خواجگان را استخدام می کردند شما امان می طلبی؟! گفت: این خواجه در ظاهر نه آن خواجه است بل شمایل خواجه ای اصیل  دارد ولی در باطن اعوذ بالله تخم جن!

خنده ام را فرو خوردم و منتظر توضیح شدم، گفت:

-اخیرا تعداد اکانتهای چندین سیلابی، سه و چهار قسمتی و طولانی در سایت رو به فزون گذاشته؛ خواجه نظام الملک طوسی ، خواجه نصیرالدین طوسی، خواجه عبدالله انصاری، خواجه شمس الدین حافظ و حتی این اواخر آغا محمد خان قاجار!!!...

گفتم: خوب چه اشکالی دارد سایت فرهنگی است و این علاقه به آواتارهای قطاری حتی مفرح است .

سری تکان داد و گفت: اما این علاقه نیست این مکر است. می دانی چرا؟ چون کسی می خواهد با لشکر خواجگانش ، اعتبارش را در سایت بالا ببرد. گفتم چطور؟!

گفت : زمانه به جایی رسیده که  کسب "تشکر" برای کاربران از نان شب هم واجب تر است. اینان آنقدر معتاد تشکر هستند که دایم اکانت می سازند حتی با آی پی های مختلف تا مثلا قابل ردیابی نباشند. بعد این اکانت ها می روند و ظرف چند دقیقه سیل تشکراتشان را به ارسالات وی می ریزانند و البت برای رد گم کردن چند تشکر هم درجاهای متفرقه به عمل می آورند! ...

گفتم نه بابا! حالا چرا خواجه؟ چرا اسامی طولانی؟ گفت: ساده نباش حالا دیگر تعداد تشکر تنها مهم نیست ستون تشکر هم مهم است... گفتم : یا بوالعجب! تشکر ستونی هم داریم؟!

گفت : خیر ستون تشکر یعنی تشکرات درچند ردیف امتداد یابند. بدیهی است که هرچه نام کاربران متشکر طولانی تر باشد بر سطور لایکها افزوده گشته و متعاقبا ارتفاع این ستون نیز زیاد می شود و خوب اکثریت عقلشان به چشمشان است.

من زیاد سر از این قسمت قضیه در نیاوردم، با این حال خود را از تک و تا نیانداخته و پرسیدم تو چطور به این کشفیات رسیدی؟!

گفت: کافی بود فعالیت و مدت زمان اقامت کاربران مشکوک طویل الاواتار ! را در ذره بین قرار دهم و تشکراتشان را پای ارسالات کاربر زبل ببینم و همینطور تعداد تشکر افزوده شده کاربر مورد نظر را در یک بازه زمانی نسبت به دیگر همترازانش در سایت (و خیلی چیزهای دیگر) عین آب خوردن! تازه از تمامی این مدارک و مستندات عکس هم گرفته ام تا درصورت لزوم رونمایی کنم...

گفتم : بابا ای والله کلی برای خودت کارگاه شده ای. خندید و گفت : ناسلامتی ویراستاری کارگاه نه کار آگاه، دو قسمتی است! گفتم: من تسلیمم. گفت آنکه باید خود را تسلیم کند تو نیستی کاربری است که خود را خیلی باهوش می پندارد . از سر فرصت و دسترسی به خطوط متعدد اکانت های فیک آنچنانی می سازد و گاه آنقدر بیکار است که اکانتهای فیکش را هم فعال نگه می دارد و از جانب ایشان ارسالاتی هرچند آبدوغ خیاری نموده تا آنها را مقبول بقیه کاربران مهربان و ساده دل نماید و سپس با همان اکانت فیک در چت روم سایت هم از خودش تقدیر می کند!

گفتم : بابا بی خیال چه اشکالی دارد بگذارید دلش به این چیزها خوش باشد واین دلخوشی ها سبب شود ارسالات خوبش ادامه یابد و کاربران استفاده بکنند.

گفت اگر فقط همین بود دندان بر جگرم می گذاشتم اما، او را توان داشتن رقیبان نیست مثل نامادری جادوگر سفید برفی! اگر در آینه جادوییش کسی را فراتر ببیند چپ و راست سیب است که به سمتش پرتاب می کند! رقیب که سهله اگر کاربری ناشی جسارتی به او یا ارسالاتش یا خواجگان یا ارسالات خواجگانش نماید، مخفیانه با فوج این خواجگان وحشتناک بر پنل کاربر بدبخت هوار میشود و او را به "غلط کردم" وا می دارد.

از روی تاسف سر تکان دادم : آه مظلوم دامنش را خواهد گرفت...باید اقدامی کنید شاید بهتر است ابتدا به او تذکر بدهید که بداند حواس شما جمع است و ازآنجا که ارسالات خودش مفیدند اکانتهای جعلیش را حذف کنید و تشکرهای آنها را از پای ارسالاتش بردارید.

گفت : او یحتمل دچار عقده های پنهان است. دلمان برایش می سوزد صاحبخانه گفته تو دکتری شاید علاج کار بدانی بی آنکه نه سیخ بسوزد و نه کباب... گفتم والله من نه روان پزشکم نه کبابی...

گفت ناسلامتی مدیر که هستی اگر در کافه کلاسیک چنین اتفاقی بیفتد چه می کنید؟...

گفتم حاشا و کلا، هرگز مباد در کافه کلاسیک  چنین شود  وانگهی ما یک داروغه خوش تیپ و دوست داشتنی داریم بنام سروان رنو که علاوه بر ماموریتهای حساس خارجی شاهین وار به اوضاع داخلی کافه و مسایل انضباطی نظارت دارد و می توانم از ایشان نحوه بریدن سر با پنبه را پرسیده و به شما منتقل کنم ولی فعلا اقدام ارجح این است که اکانتهای مشکوک را ارتقا ندهید تا قادر به سوءاستفاده بیشتر از امکانات سایت نباشند. آنگاه سروان ما که فاتحانه از جنگهای خارجه برگشت، چاره جویی می کنیم.

گفت شما که ماشا الله کلی گروه بان تا سرهنگ ، در کافه دارید الحمدلله حسابی امنیتتان برقرار است تازه مداخلان انضباطی محترم دیگر از شیخ  و میرزا بگیر تا نایب، آسپیران ،مفتش، کار آگاه و ...همه جمعند. گفتم اما در این مقوله  آخر "سروان رنوی " ما اصل است و همتا ندارد و شایسته است وقتی باب مذاکره را باز کردم ایشان را سردار رنو خطاب کنی...

او هم پذیرفت و قول داد تا پیش ازشورا و مشورت با سردار رنوی ما کاربر متقلب را مجازات ننماید و رازش را برملا نکند. ناظم فکور و عزیز را با خواجگان سفره خانه اش وانهادم و به قهوه خانه دنج خودمان روی آوردم و سر به سجده شکر... خدای را سپاس که ما درکافه کلاسیک ازین دست خواجگان نداریم ... و هرگز مباد در کافه کلاسیک چنان شود ... خیالم راحت چرا؟! چون بقول نقی خان معمولی: "مگه می شه ؟! مگه داریم؟! "...