سلام من کافه کلاسیک و کاربرانش رو خیلی دوست دارم کم میام نت ولی هروقت میام پاتوقم اینجاس یک شعر برای کافه گفتم که گرچه خیلی غیرحرفه ایه ولی به بزرگواری خودتون ببخشید تقدیم به همه شما سروران گلم:

در عالم مجاز کجا بود منزلم

هی چرخ می زنم که پسندد کجا دلم

یک کافه ی کلاسیکِ زیبا و دلنشین

با حکمت و هنر وادب گشته است عجین

یک کافه ای به رنگ و به پهنای آسمان

برسردرش نشسته جمیع ستارگان

هرجا درون کافه عزیزی نشسته است

دل را به مهر کافه کلاسیک بسته است

اعضا ، یک به یک گل گلدان کافه اند

جمعی ادیب و عالم و بس خوش قیافه اند

هرمشتری بزور ز کافه برون رود

پاینده باد کافه کلاسیک تا ابد