نوشته ای جالب و خواندنی در مورد ترانه سرای بزرگ معاصر شهیار قنبری . نویسنده این مقاله نیما حسنی نسب منتقد معروف و از نویسندگان قدیمی مجله فیلم است. جالب است که من نمیدانستم (و احتمالا این ندانستن گناهی نابخشودنیست از دیدگاه دوبله بازان حرفه ای کافه ) شهیار فرزند حمید قنبری دوبلور معروف است.

سینما بازی با ترانه

نگاهی به نسبت ترانه و سینما در آثار شهیار قنبری

و جالب تر اینست که خود شهیار قنبری کامنتی گذاشته پای این مقاله با این مضمون:

با درود و سپاس. وقتی که سخن گفتن از ترانه ی هوشیار (بی‌ دشمنی و کینه و حسادتِ کور!)رسم نیست- خواندن نوشته یی از این دست در یک صبحِ خوشِ تابستانی- دور از خانه ی آن همه خاطره- دور از مزارِ پدر و دیدارِ مادر که چند دهه است دست نداده است ) حادثه ی شیرینی‌ ‌ست .یک خسته نباشیدِ بلند برای " حامد احمدی‌ِ عزیز" که این گفت و گو را به دنیا آورد و نیما حسنی نسب به خاطر این نوشته ی زیبا و خواندنی.و سرانجام این سایتِ هوشیارِ خانگی که خوابِ سنگینِ " بی‌ خودی"‌ها و " حسودانِ بد کارنامه " را آشفته می‌‌کنند تا فردای ترانه ی ایران- یا فردای ترانه ی نوین ایران- آفتابی تر و زیبا تر از همیشه باشد.