سلام بر دوستان

امروز روز پدر است.

خوش بحال دوستانی که پدرشان در قید حیات است.

بنظر من شما جزو خوشبخت ترین انسانهای روی زمین هستید. زندگی یعنی تپیدن قلب پدر.

بسیار سعادتمند هستید که امروز در تکاپوی آن هستید که برای پدرتان چه چیزی بعنوان هدیه میخواهید بخرید.

امسال دومین سالی می باشد که من بجای خرید هدیه به گلفروشی میروم و دسته ای گل بعنوان هدیه میخرم و راهی مزار پدرم می شوم و حسرت روزهایی را میخورم که با چه ذوق و شوقی مردد می ماندم که امسال چه چیزی برایش بخرم تا غافلگیر شود؟

حسرت روزهایی را میخورم که میتوانستم بیشتر در کنارش باشم اما نبودم.

مات و مبهوت روزهایی هستم که او بود اما گویی من نبودم.

خیلی رک بگویم دوستان ، خیلی جستجو کردم تا در وصف پدر بهترین و زیباترین شعر و تعریف را انتخاب کنم تا این پست را به آن مزین کنم . در وصف پدر هزاران جمله قصار و شعر گفته اند اما تصمیم گرفتم در یک کلام  تجربه شخصی خودم را خدمت هم کافه ای های عزیز عرض می کنم: پدر کسی ست که تا هست قدرش را نمی دانیم ، پدر زمانی عزیز می شود و زمانی پدر می شود که در میان ما نیست.

پدر وقتی تکیه گاه و شمع خانواده می شود که در زیر خروارها خاک به آرامش ابدی رسیده است.

من هنوز بعد از گذشت بیش از دو سال به این باور نرسیده ام که پدرم دیگر نیست. قدر پدرانتان را بدانید تا یک روز مانند من حسرت نخورید.

امروز پدرتان را غرق در بوسه کنید. هیچ هدیه ای بالاتر از این نیست که به او بگوئید چقدر دوستش دارید. شاید چنین فرصتهایی بعدها دست ندهد ، با قانون طبیعت نمی توان جنگید. چه بخواهید و چه نخواهید روزی خواهد آمد که او دیگر در کنارتان نیست. پس تا هست از وجودش لذت ببرید.

شاید امروز شما آنقدر بزرگ شده باشید و او آنقدر پیر ، که از کمکهایش بی نیاز شده باشید. شاید پدرتان دیگر نان آور خانواده نباشد و قامتش پیر تر از آن باشد که تکیه گاه شما باشد. اما همین که هست چنان به شما دلگرمی می دهد که حد ندارد.

ایکاش پدرم زنده بود تا امروز بجای خریدن گل و نثار فاتحه ، هدیه ای برایش می خریدم  و بر دستانش بوسه می زدم و به او می گفتم هرچه دارم از برکت وجودش بوده است. دستان یک پدر هرچقدر هم که پیر باشد باز بوی نان می دهد.

نمی خواهم این پست را زیاد شخصی کنم. دوسال و نیم پیش پدر من ناگهان بیمار شد و ظرف چهل روز دارفانی را وداع گفت. من و برادر و خواهرانم بیش از چهل سال سر بارش بودیم و او سایه بان ما. او بیش از چهل سال از ما مراقبت کرد. اما افسوس که خودش حاضر نشد بیش از چهل روز رحمت مراقبتش را به ما بدهد.

لطفا برای شادی روح تمام پدران درگذشته فاتحه ای بخوانید.

ارادتمند

بروبیکر