بهار اکسیر رویش است. نه تنها مایۀ رویش در جمادات و نباتات و حیوانات که موجب طراوت روح و بعد ماورایی انسان نیز هست. ترنم قطرات باران بهاری نویدبخش روییدن جوانه هاست حتّی جوانۀ امید در دل دلفسردگان و برای رشد صحیح جوانه گاهی لازم است شاخه های قطور و سابقاً پربار نیز هرس شود تا جوانۀ جدید راه خود را بیابد و نیروی کافی را از تنۀ اصلی دریافت کند.

هر بشری حرفهایی برای گفتن دارد و حرفهایی برای نگفتن و به قول دکتر شریعتی  

حرفهایی هست برای گفتن، كه اگر گوشی نبود نمی گوییم

و حرفهایی هست برای نگفتن ، حرفهایی كه هرگز سر به ابتذال گفتن فرو نمی آرند.

حرفهایی شگفت ، زیبا و اهورایی همین هایند

و سرمایه های ماورایی هر كس به اندازه ی حرفهاییست كه برای نگفتن دارد

حرفهایی بی تاب و طاقت فرسا كه همچون زبانه های بی قرار آتشند

و كلماتش هر یك انفجاری را به بند كشیده اند



كلمه هایی كه همچون پاره های بودن آدمی اند …

اینان همواره در جستجوی مخاطب خویش اند

اگر یافتند ، یافته می شوند و در صمیم وجدان او آرام می گیرند

و اگر مخاطب خویش را نیافتند ، نیستند

و اگر او را گم كردند ، روح را از درون به آتش می كشند

و دمادم حریق های وحشتناك عذاب بر می افروزند

و خدا برای نگفتن حرفهای بسیار داشت كه در بیكرانگی دلش موج می زد و بیقرارش می كرد

و عدم چگونه می توانست مخاطب او باشد ؟

هر كسی گمشده ای دارد

و خدا گمشده ای داشت

هر كسی دوتاست و خدا یكی بود

هر كسی به اندازه ای كه احساسش می كنند هست

هر كسی را نه بدان گونه كه هست احساس می كنند

بدانگونه كه احساسش می كنند هست

انسان یك لفظ است كه بر زبان آشنا میگذرد

و بودن خویش را از زبان دوست می شنود

هر كسی كلمه ای است

كه از عقیم ماندن می هراسد...

(متن کامل این کلام)

کلام شریعتی چنان زیباست که از ادامۀ آن با قلم خویش شرمگینم امّا به ضرورت چند کلمه می افزایم.

این محفل جایی است برای تبادل اطّلاعات و افکار و عقاید با محوریّت سینما و دوبله و هنرهای مرتبط با آن، و تنها کسی می تواند در این محفل همیشه حرفی برای گفتن داشته باشد که خبرۀ این زمینه ها باشد و یا مشتاقی نستوه، لذا برای من که در این مسیر نوآموزی بیش نیستم و حرفهایم  را در این باب زده ام و توان و وقت و حوصلۀ رسیدن به جوانان و مشتاقان جمع را ندارم، بهانه ای برای ادامۀ حضور وجود ندارد و به همین دلیل از صاحب محترم کافه جناب کلاسیک خواسته ام که حساب کاربری ام را غیرفعّال نماید. و این آخرین ارسال را هم برای زدودن هرگونه شائبه ای قرار می دهم.

امروز بسیار خرسندم که حدود هفت ماه در خدمت بزرگواران و صاحبنظران این جمع بودم و در این مدّت بیشتر از مطالب مفید دوستان و غائبان بهره بردم و جز اندکی بر آن نیفزودم و تشکّر دوستان در ذیل مطالب ارسالی ام را تنها نشانۀ لطف و بزرگ منشی ایشان می دانم.

در انتها شعری از خیّام را قرار می دهم که اگر دوستان در تعامل با یکدیگر آن را نصب العین خود قرار دهند بسیاری از ناملایمات در نطفه خفه می شود.

اسرار ازل را نه تو دانی و من       و این حلّ معمّا نه تو خوانی و نه من

هست اندر پس پرده گفتگوی من و تو        چون پرده برافتد نه تو مانی و نه من

برای همه سالی پربار و پر امید از بُعد مادّی و معنوی از درگاه الهی مسألت دارم