آهنگ تیتراژ پایانی واتو واتو  و فانوس دریایی بی نظیر بود . در مورد واتو واتو چیزی که جالب بود اینکه در پس زمینه صدای دوبله ، صدای اصلی کارتون هم شنیده میشد و این صدا نوعی ابهت ، ترس و مرموز بودن رو برای کودکی ما رقم می زد.

تا یادم نرفته یادی از اسکیپی زیبا هم بکنیم چون شنیدم که چند روز پیش کارگردانش فوت کرده.  اون سوت اولش که پسره اسکیپی رو صدا می زد و بعد آهنگ شروع می شد یادتونه ؟. اون زمان ها ما مثل ماهی درون آب بودیم که قدر آب رو نمی دونست. اینقدر کارتون زیبا پخش می کردن که برامون عادی شده بود. حالا با دیدن کارتون های آشغالی که به خورد بچه های امروزی می دن تازه ارزش برنامه های اون زمان رو می تونیم درک کنیم.