از به یاد موندنی ترین فیلمهای دوبله ای که در چند سال اخیر دیدم (البته صرفا به لحاظ احساسی

و سلیقه ی شخصی) که حتی از صداهای اصلی فیلم هم در بعضی سکانس ها برام

جذابتر بود فیلم "روز هشتم" ژاک ون دورمل بود که کاش تیغ سانسور بر اون تحمیل  نمیشد.

    علیرغم نظرات برخی منتقدین در مورد اعمال حداقل سانسور در این فیلم، متاسفانه صحنه ها و سکانس

    های حساسی در این فیلم از دست رفته مثل سکانس رقص باله ی دخترها، رقص ژرژ، تک نماهایی که

    حین صحبت های ژرژ درباره ی آفرینش از فیلم حذف شده و ...

    چون در مورد دوبله اطلاعات تخصصی ندارم خواستم خواهش کنم دوستان درباره ی دوبله ی این فیلم از لحاظ تکنیکی و

دوبلورهاش مطالبی بنویسن.

در ابتدا هیچ چیز نبود
روز اول خورشید رو آفرید ؛ نورش گرمی بخشه.
روز دوم دریا رو آفرید؛ دریا پای آدمو خیس می کنه.باد آدمو قلقلک میده.
روز سوم چمن رو آفرید.اگر اونها رو با ماشین چمن زنی بزنی فریاد می کِشَن.ولی اگر نوازششون کنی اونا خوشحال میشن. اگر یه درختو لمس کنی ، به یک درخت تبدیل میشی.
روز چهارم صدا رو آفرید ، بعضی از صداها خیلی بلندن.
روز پنجم حیوانات رو آفرید ؛ نفسشون گرمه.
روز ششم انسان رو آفرید ؛ مردها ، زنها و بچه ها رو آفرید.من شخصاً بچه ها رو ترجیح میدم ، چون وقتی می بوسیشون، صورتت نمی سوزه.
روز هفتم سکوت بود و ابرها رو آفرید؛ اگر بهشون خوب نگاه کنی می تونی تاریخو در اونها ببینی .

روز هشتم با خودش گفت حالا چی کم داریم؟ و ژُرژ رو آفرید...