سلام به همه

یکی از صحنه ها و سکانس های پایانی فیلم که به نظر من بهتر از این میتوانست تمام شود فیلم بسیار دیدنی تعطیلات رمی یا تعطیلات در رم است که به آن اشاره میکنم.

نام فیلم : تعطیلات رمی یا تعطیلات در رم

نام بازیگران :  گریگوری پک ، آدری هپبورن

کارگردان : ویلیام وایلر

سال ساخت فیلم : 1953

ژانر فیلم : کمدی -رمانتیک -درام

تاجایی که من اطلاع دارم بهترین و بزرگترین نقش آدری هیبورن تا آن زمان در این فیلم بوده و با این فیلم به اوج رسیده است. ( آنهم به دلیل بازی در کنار گریگوری پک بزرگ و البته بازی خوب و روان خود ادری هیبورن )

در این نوع از فیلمها ما شاهد سکانس های واقعا ناب و زیبا هستیم اما سکانس آخر فیلم واقعا به دل من نشست.البته به نظر خود جو برادلی واقعی هم فکر کنم خواهان پایانی بهتر از این برای این فیلم بود و آن را واقعا در سکانس پایانی میبینیم.

زمانی که ما آنهمه سادگی و برخوردهای صادقانه وصمیمی را در فیلم میبینیم در پایان فیلم خواهان این هستیم که این دو جوان بایکدیگر ازدواج کنند نه آنکه از هم جدا و به دور بیافتند.

البته در فیلم مشاهده میکنیم که شاهزاده آن مجبور میشود که رفتار ساده و مهربان  نداشته باشد چون از طبقه مردم معمولی نمی باشد.

با اینکه این فیلم دو بازیگر اصلی دارد اما ما در فیلم کمبود و خلاء بازیگر را حس نمیکنیم.

شاهزاده آن  و جو به هم خیره میمانند و ته دل آنها انگار هر کدام انتظار برخوردی از طرف شخص مقابل را دارد اما هردو سکوت میکنند شاهزاده میرود و جو تنها باقی میماند جو آن قدر می‌ماند تا همه می‌روند و سالن خالی می‌شود. بعد در حالی که دستش را در جیبش گذاشته مانند یک عاشق دل شکسته، آرام آرام سالن را ترک می‌کند. باز هم عاشق و معشوقی از هم جدا می‌شوند و یک ملودرام زیبا خلق  می شود. آخرین نگاه جو زیباترین و تأثیرگذارترین لحظه در تمام این فیلم است.

در پایان به نوعی به یاد فیلمهایی همچون کازابلانکا میافتیم، چون یک شخص می رود و شخص دیگر تنها میماند.