سلام به همه

امروز یکی از سکانسهای جالب و پایانی که واقعا برایم جالب است  را برای دوستاران فیلم قرار می دهم.

یکی از شاهکارهای تام هنکس ، فیلم فیلادلفیا به کارگردانی : جاناتان دمی

در این فیلم  انسان  برای لحظاتی به یاد ارزش زندگی و بار و توشه برای دنیای دیگر و آخرت میافتد و نوع زندگی و نحوه برخورد تک تک ما با دیگران که شاید در بعضی از مراحل زندگی خودمان به دیگران بی توجه هستیم و فقط بعد از مرگ به جای خالی آن شخص فکر میکنیم.

و شاید مثلا کسی را از خود ناراحت و طرد کنیم.

موسیقی فیلم جایگاه ویژه ای دارد. هاوارد شور را که دیگه اساتید میشناسند.

در این فیلم سکانس های ناب بسیار وجود دارد ، اگر بخواهیم در مورد یک همچین فیلمی نقد و مطلب بنویسیم باید حداقل 2 صفحه بنویسیم ، من سعی خود را برای خلاصه نویسی و مختصر نویسی مینمایم.

در این فیلم شاهد مبارزه یک انسان که کم کم متوجه مریضی خود است و از طرف دیگر متوجه نحوه برخورد دیگران با خود و تبعیض میشود و تا آخرین لحظه به مبارزه می پردازد.

نکته جالب فیلم از نظر من این است که یک انسان که دچار تبعیض و مشکل در جامعه شده به یک سیاه پوست که به نوعی آن هم دچار همین برخورد تبعیض آمیز به دلیل رنگ پوست خود است مراجعه میکند و از او میخواهد که وکالت آن را قبول کند.

در سکانس پایانی این فیلم میبینیم که قهرمان فیلم مرده و اعضای خانواده دور هم جمع شدند و دوربین به صورت اول شخص وارد خانه میشود و به هریک از اعضا نگاه می اندازد این نگاه وکیل با باری درخشان دنزل واشنگتن است که نماینده ما در فیلم است به عبارتی این نگاه ماست که به سوی اندرو بکت میرود اما هیچکس انگار خیلی ناراحت نیست چرا که اندرو زاده شد زندگی کرد وقهرمان شد.او در قلب ماست وزندگی ادامه دارد...

و تصاویری از بازی کودکان....