همانطور که دوستان هم گفتند این آمدن و رفتن ها در فضای مجازی و غیر مجازی طبیعی است.بنده که آبان ماه 1390 به کافه آمدم فضایی بسیار ناب را شاهد بودم که مشابه آن را - حداقل تا امروز - ندیده ام . جمع دوستان کافه و بالاخص دوبله دوستان جمع جمع بود. گفتنی ها آنقدر درباره دوبله زیاد بود که تمامی نداشت . همه دوستان در دادن اطلاعات و اظهارونظرهایشان سعی می کردند از هم پیشی بگیرند.هرگز یادم نمی رود یک روز چقدر هری لایم عزیز را با شیطنتهایم اذیت کردم . این دوست گرامی - که هرکجا هستند بسلامت باشند - جستارهایی بسیار مفید را درباره ژانرهای سینمایی و در آن مقطع خاص درباره نوآر در کافه می نوشتند که خواستاران زیادی داشت. از قضا بنده هم برای دایره المعارف دوبله فیلمهای فارسی گاهی مطلبی می نوشتم - که هنوز هم محبوبترین تاپیک بنده است - که مصادف شده بود با نوشته های هری لایم گرامی . خلاصه طی یک روز ایشان سه بار درباره نوآر نوشت و من هم سریعا یک مطلب به دایره المعارف دوبله اضافه می کردم تا به قولی بنده مطلبم تروتازه تر باشد. اما این دوست عزیز هرگز خم به ابرو نیاورد و با سعه صدر فراوان برخورد کرد.اگر چه زحمت ایشان بسیار بیشتر از بنده بود.

در کافه از این دوستان فهیم و تحصیلکرده و واقعا عاشق هنر کم نداشتیم . تقدیر این بوده که برخی از این دوستان به هر علتی کافه را ترک بگویند و یا کمتر مراجعه کنند . اما هیچگاه نقش مهم و ویژه آنان در رقم زدن دوران طلائی کافه را فراموش نمی کنیم .

طی یکی دو سال اخیر هم دوستان فوق العاده ای به جمع کافه آمده اند که بسیاری از مطالبشان قابل تحسین است .

و حالا بنده که از 13-12 سالگی عاشق دوبله شدم و بیش از 23 سال واقعا عاشقانه با آن زندگی کرده ام ، امروز با دریغ و حسرت فراوان به نظاره افول هنر مورد علاقه ام نشسته ام و کم کم از نوشتن در فضای مجازی احساس بازنشستگی می کنم . اگر این 23 سال را جزء مشاغل سخت حساب کنم دیگر وقت آن فرا رسیده است!واقعا در دوران نوجوانی دنبال کردن اخبار دوبله سخت و دشوار بود . منابع ناچیز و عناد بی مورد منتقدان با دوبله و کم کاری دوبلورها که ناشی از نبودن فیلم بود باعث این عدم دسترسی ها بود و بقول جناب کلاسیک هرچه درباره دوبله می بایست گفته شود گفته شده .

چه بخواهیم و چه نخواهیم این چند ستاره قدیمی دوبله هم در آینده ای نه چندان دور از دنیای دوبلاژ خواهند رفت و این هنر به خاطره ای دور خواهد ماند و نوشته های ماهم چون آن...

یاد دوستانی که ما را با نوشته هایشان سرمست کردند جاودان باد ...

ایام خوش آن بود که با دوست به سر رفت

باقی همه بی حاصلی و بی خبری بود...